Alle inzendingen over verwelkoming

begaan Mensen die willens en wetens zielen bezeerden (en nog) Ik zou een ander leven terugwensen Geen verdriet en pijn in de ergste vorm Maar een tedere omhelsing uit geborgenheid Met alvast een beetje veiligheidsgevoel Vele mensen, onvolwassen, zonder enige norm Een enkeling die het leven wel verblijdt Het is voor jezelf misschien een verwelkomend…

De werklieden hebben de laatste hand gelegd aan mijn eigen woning, niet ver uit de buurt en ik mag mijn koninkrijk, mijn privé-terrein en mijn toekomst begroeten en verwelkomen en opnieuw in bezit nemen.…

Nu herfst en winter aanbreken en nu zij ons begroeten is de tijd gekomen van het afscheid van wat mij enige tijd tot onderdak en woning diende; de summier en provisorisch ingerichte maar van chique meubilair voorziene kamer op de vierde verdieping die mij vertrouwd werd maar waarin de eenzaamheid regeerde en deze mij omringde.... Iemand anders zal…

Spoedig zullen de takken regendruppels dragen en later misschien ook sneeuw in het koudste der seizoenen dat ik verwelkom.…

Spoedig zullen de takken regendruppels dragen en later misschien ook sneeuw in het koudste der seizoenen dat ik verwelkom.…

In het hart van de ogen, staat zijn ziel De krassen belicht Ik weer de sterren, maar verwelkom de nacht Laten we schuilen, tussen de regels om de stralen te ontwijken…

Verwelkom iedere nacht met al mijn toverkracht, en heb alles, iedereen in mijn macht. Dan na talloze mooie dromen laat ik de zon weer opkomen.…

Kennelijk had ik mijn charmes als oudere dame nog niet geheel verloren. Tijdens het uitstapje naar de Basiliek had meneer mijn rug gestreeld met een vluchtig en onopvallend gebaar. De geste was niet onwelkom geweest en toen ons gezelschap neergestreken was op een terrasje, had hij verstolen blikken in mijn richting geworpen. Een andere keer kwam…

langzaam loop ik jouw richting uit open je armen neem mij tot bruid verwelkom mijn wezen en neem mijn zijn kus af alle wonden en ontneem de pijn met jou zal ik de uren die eeuwig duren doden…

Vaarwel, triest verleden, ik verwelkom de nieuwe tijd. Vaarwel, donkere steden, ik raak de weg niet meer kwijt. Alleen, voel ik het web, mijn herinneringen gevangen. Ik ben blij dat ik jou heb, ...mag ik nog méér verlangen?...…

De taal slaapt je hoort haar stilte voor de storm het seizoen barst los wanneer het ochtendlicht gloort wordt zij ook in haar slaap gestoord met een vriendelijk gebaar verwelkom ik haar letter voor letter in een uitgesneden licht heft zij haar armen op ongemerkt ontstaat dit dicht…

novemberregen dat zijn tranen van heimwee maar de gevallen bladeren vormen een loper om jou te verwelkomen.…

Hoe het ook zij, de hoogbouw vormt als het ware een uitnodiging voor de wanhopigen die de dood niet schuwen of vrezen, maar die deze daarentegen verwelkomen.....…

Wat lach je lief, ik weet het; die lach zal mij nooit verwelkomen in het warmste van jouw wezen. Wat lach je lief en ja, ik weet het; ik zal me maar moeten intomen, want voorkomen is beter dan genezen. Wat lach je lief en JA! Ik weet het, we weten het eigenlijk allebei. Maar je lacht zo lief, zo lief naar mij.…

Met open armen verwelkom ik deze zoetgevooisde engelen in een overgave van openheid en laat me onderdompelen in een wereld vol poëtische schoonheid.…

Het licht dringt door de beide glazen deuren die onze woningen van elkaar scheiden; het bedriegelijke, onheuse licht dat mij tegelijkertijd afstoot en schijnt te verwelkomen. Anouk is zo dichtbij en zo veraf. De rechtenstudie houdt haar bezig. Onze vervreemding heerst over ons en onze verwijdering blijft in stand...…

Krachten zijn gebundeld samen kunnen we het aan we verwelkomen de dood en bieden jouw leven aan Ik ondersteun je hoofd je gezicht betrekt van pijn nu is het bijna afgelopen het laatste van samenzijn We hebben je los gelaten niets wat op weerstand stuit jouw lichaam wil niet meer het eindigt na 46 jaar door een morfinespuit…

De Dood, die Gigant, verwelkom ik nog allerminst.....…

In haar huisje in het dorp verwelkomen kunstvoorwerpen mij nog altijd. Naar Haar vluchtte ik eens tijdens dolzinnige escapades van mijn jonge jaren. Nu speelt zij piano en wiedt zij het onkruid in haar tuintje. De cursus kunstgeschiedenis ligt in het verschiet.…

We mogen een nieuwe zomer verwelkomen…

Wat daarachter schuilgaat blijft een "terra incognita" voor mij, als een vreemd of vreemdsoortig universum, als een onbekende wereld, totaal afwijkend van die van mij, als een sfeer die ik zou willen proeven en verwelkomen, die mij zou kunnen inspireren, maar waartoe ik geen toegang heb.…

Gun je zelf die ruimte En verwelkom deze dag.…

Was ik maar een auto van blik Met hier en daar een kleine deuk Dan zou je mij vast verwelkomen Als plaatwerker vind je dat wel leuk Je zou je vast over mij ontfermen En stond je in je garage knus en klein Mij met je mooie handen te betasten Wat een heerlijk gevoel zou dat zijn Ach was ik maar een auto met schade Daarvan kreeg ik vast geen…

Ik zal vannacht het bed beslapen dat bestemd is voor twee personen tot de morgen zal dringen met haar licht dat ik zozeer verwelkom door de prachtige beige rolgordijnen en ik me aan de kwark en de thee zal zetten.…

de woorden waren oud gesleten in herinnering hun warmte was steenkoud kussen waren uitgebloeid in geur en kleur de werkelijkheid ontgroeid ik moest je zien in lichaamstaal weer met je spreken onze liefde kon ik niet vergeten je huis is één verwelkoming in uitgestrekte armen je kus is als mijn warme thuis ik til je nu de…

Het gouden licht van oktober kondigt een nieuwe herfst aan die ik zeer verwelkom.…

naakt lig ik in de sneeuw het gevoel van absolute verlatenheid midden in de natuur die onverschillig is Het vriest berijpte weilanden weerkaatsen in het licht van de maan Kromme geknotte wilgen vormen aan weerszijden van het pad een erewacht voor mijn langgeleden gestorven ziel Hun kromme takken verwelkomen mij nemen mij in liefde…

Spoedig zullen we een nieuwe herfst verwelkomen. We moeten langzamerhand afscheid gaan nemen van de zomer.....…

De herfst treedt in, mijn favoriete seizoen, en ik verwelkom haar, zoals ik de laatste jaren van mijn leven hartelijk begroet.…

De esdoorn met haar brede kruin die trots haar stam bekroont en die als het ware mijn huis beschermt en bewaakt, maakt al aanstalten om het voorjaar te begroeten en te verwelkomen.…