Alle inzendingen over vleugel

De vogel vliegt tegen de wachtende maan verliest de vleugels stervend op het trottoir. Hij die met gebogen tranen knielt en herinnert De huizen zwijgen, het is al laat.…

'k Zou jou Willen vangen En vleien Met woorden Liefkozend Willen strelen met Zuivere zinnen Leestekens Punten en komma's Daar waar Zij horen Dus goed Geplaatst Alles volgens De regels Van ónze taal Communiceren en Beminnen…

Je hebt me vleugels gegeven, je wordt mooier met elke dag die ik met jou mag beleven. Laat me op dit gevoel maar even bouwen, het is zo heerlijk om van jou te houden.…

Ik stuur duizend schepen naar de zee, klievend door hoge golven, tegen de sterke stroming in, zoekend naar gevleugelde wolken. Ik stuur duizend brieven met ze mee, biddend om een verloren liefde, tussen alle tranen door, hopend op een verlossend woord. Ik schrijf duizend zinnen neer, verzilverd in mijn gedachten, door verwachting getroost…

laken om mijn vermoeide vleugels sluit...…

Toen op haar bleekgekleurde vleugel toch zijn diepe winterbloesems bleven bloeien keek zij door het vale raam en zocht het lente-erf af of hij kwam. En witter dan die stille en rijpe schemering in hem aldoor, in haar en half april zo kon het nieuwe moe- geworden prille licht niet zijn.…

Naar een werelddeel gedragen in afstand half de wereld door ijle vleugels waar binnen rammelende airco’s de zwoele hitte vochtig explodeert tot koude waar weelderige bloemen overvloedig vruchten tot exotische lekkernijen waar geneeskrachtige kruiden door de mens op waarde worden geschat daar juist daar barst moeder aarde…

Binnen mijn ooghoek zie ik vanaf het dak van de buren een ekster gluren naar het vele lekkers Voor hij zich waagt aan een tegoed van de vele vruchten scheert hij met vleugels gespreid eerst vele vluchten…

Als gij mij éens slechts kondt vertrouwen, En Uwe vleugels saam woudt vouwen, Om aan mijn dis, bij fruit en wijn, Mijn gast te zijn, Dan zou mijn huis geheiligd wezen, En na Uw heengaan zou ik lezen In ieder ding, als in een boek, Van Uw bezoek.…

Wijl spreken zij doen tot het hart Mijn vleugels als avond bestard; Wijl uit hun stille vlam Een lonken plotseling kwam Als wijn-gloei, knoppen van rozen: Dat 's mijn metamorfose.…

Geef een mens pluimen en hij krijgt vleugels.…

schoonheid schrijft mijn naam op helderblauw en vindt haar toevlucht in dromen op vleugels van warm vertrouwen en drijft mij mee in haar nieuwe dag.…

Wat deed de gevederde reuzekoeskoes met de stompjes die honderden generaties later pas vleugels zouden worden? Zwaaien naar kennissen?…

Een lenteduif draagt het licht van de zomerzon op haar hoge vlucht.…

Gewichtloos zweef ik Alweer een jaartje ouder Op vleugels van tijd…

Smeulende as herinnert hoe het was oplaaiend vuur van korte duur Lucifer als mens een vrome wens verdoemd tot de hel daar brandt zij wel…

Stil, met verbazing in haar ogen, hoort zij plots een merel zingen, schone tonen smelten dooi in de dagen, waar het voorjaar groeit ze zoekt naar de schoonheid van dit ontroerende geluid, veegt het duister uit haar ogen en ziet de vogel op een tak, vlakbij het raam verwonderd blijft zij staan en kijkt de klanken naar binnen, waar haar…

huilt in vele nachten en het verdriet in de armen sluit, borst en buik verzwakt door het moeizame geschuifel van onze tranen hoe onzichtbaar vertraagt het handschrift van witgedrukte letters ver van elkaar in een avond zonder ochtend en morgen onbestaand zwart aan de rand van de horizon waar een engel zacht haar vleugels…

je handen spelen een schaduw boven duinen en ik zie slechts woorden boven wolken zacht en dichtbij laat de wind ze liggen in dat ene uur van stilte wanneer je zand strooit over dode vissen en de maan doorheen de avondbranding hoe koud de nacht is in mijn buik een mond in overvloed maar ik hoor vogels wenen…

Als je me onderweg, toevallig dus ziet staan, twijfel dan niet, maar landt dan even en laat me op je vleugels zitten gaan. Dan vliegen we samen, met z'n twee, of willen er nog meer personen mee?…

Haar vleugels beweegt ze nog ietwat gedwongen, maar opnieuw gaat ze op in het genot van haar vlucht en reeds hoog in de lucht wordt een loflied gezongen. Want nú pas beseft ze een vogel te zijn, geschapen met vleugels die haar zullen dragen naar antwoorden, die ze nog zoekt op haar vragen. Ja...nú pas beseft ze een vogel te zijn!…

eerste nestwarmte een vrijheid zonder grenzen zwevend op de wind…

De liefde heeft mij Vleugels gegeven, Mijn liefste. Nu zweef ik Op de wind Van de hartstocht. En omhels ik de zon, Als een kus Van je lippen. Passie Is een vuur. Vlieg met mij, Mijn liefste. En omhels Mijn hartstocht.…

Ja, iemand ziet me het schenkt me vleugels, weg van hier, weg van het kwade Vliegend naar het goede. Tussen rotsen tussen bergen. Daar lag ik.…

Ze staat hier en kijkt om zich heen en wiegt haar heupen op weelderige klanken Ze neuriet wat en gaat zitten met haar teddybeer op haar schoot Ze sluit haar ogen en geniet van de muziek die alleen klinkt in haar hoofd De wereld gaat aan haar voorbij langzaam vanuit haar dromen Ze heeft een heerlijk leven maar vliegt weg naar vroeger naar…

Omzichtig toon ik een gevonden vleugel. 'Aan de hand van filosofen laat ik je graag de beginselen van het vliegen zien.' Mijn droom van vleugels wenkt aan de wind in het gras buitelende opgestreken pluimveren ('aangescherpte slagpennen').…

Als zo de dood is, dacht ik gewaagd, dan wil ik vleugels en een staart geen stewardess die mij dan vraagt: mag ik even de instapkaart? Alle vrienden, broertje, Pa ook tante Griet want die is lief; als ik langzaam met mijn vleugels sla, oh, wacht!…

Ik stelde voor 'n avondje "vleugels maken" leek me wel wat voor dichters eerst nog gevleugelde woorden opgezocht in de van Dale daarna papier,bamboe en bisonkit uit m'n lade lekker frobelen 't laat zich raden maar 'n ruzie en 'n twist 'n vuistslag hier, 'n muilpeer daar Snel ging ik op eigen vleug'len was voor ik…

Ik heb al een prachtig Steinway vleugel op het oog – een tweede handsje. Prachtig instrument, nog net geen achtduizend.’ ‘Maar hoe denk je het grootste probleem dan te counteren?’ ‘Wat bedoel je met het grootste probleem?’ ‘Nou beste Sjors, hoe denk je ooit een vleugel op vier hoog te krijgen!?’ 'Huh?'…

‘k Was voor jou niet meer dan je kind, je eigen kind, dat sprak over de dood, omdat jij, in je vlucht, mijn vleugels brak… vleugels te jong gestorven…