Alle inzendingen over vreemden

Zonder stoelen staan we vervreemd en kijken naar elkaar met de blik van vreemden die elkaar zoeken met verdwaalde herinneringen en veranderende woorden van geluk en eenzaamheid en wensen die op de lege tafels lijken waaraan we zonder dromen nu naar elkaar kijken.…

Ben jij de gedachte die mij vraagt wat ik mezelf wens ? Ben jij het geluk dat ik ontdek met mijn schaduw ? Ben jij het wachten dat alles aangenaam maakt ? Of verlies ik wat ik niet meer kan geloven als elk kruis op een vraagteken lijkt dat jij weer betovert met een lach die ik eindeloos beminnen kan ?…

Zomaar vanuit het niets Begon ze tegen me te praten. Ik dacht nog: Wat een gezellig mens Terwijl we daar zo zaten. Al redelijk op leeftijd Vertellend over haar zoon. Die een jaar terug overleed het was zo'n lief persoon. Ook ik vertelde van alles Over de dood van mijn beste vriend Tja het is treurig zei ze, Niemand die dat verdiend.…

Een politicus uit Den Haag drinkt zich vaak een stuk in z'n kraag, hij is een vreemde vent waar niemand echt aan went; maar toch mag iedereen hem graag.…

Ik zou zo graag vreemd willen gaan. Maar ja, ik heb geen relatie...…

hallo vreemde wat doe je hier in ons land hallo vreemde voor wat vlucht jij in jouw land wat heb je verloren in jouw mooie land samen hand in hand lopen wij in ons vrije land…

Dus zing ik 'Vreemden in de nacht', van een legende .. al bij zijn leven. En kijk .. buiten wordt het al licht.…

En dan zie ik je glimlach en je ogen en dan weet ik dat je nog altijd een vreemde voor me bent.…

vreemde ogen spreken waarheid dwingen woordloos haar respect niets gelogen geven klaarheid worden niet boos onbedekt vreemde handen vormen zinnen dempen krachtig haar verdriet vragen branden diep van binnen ... maar de vreemde antwoordt niet…

oh, waarom beangstigen vreemde dingen ons thuis, onze gewoontes? hoe werken die temporele ster- allures, dat schrikbewind voor hen die als wij gelukkig willen zijn?…

Vreemde gevoelens Hebben we samen in kaart gebracht Verdriet en onzekerheden Hebben we altijd samen verzacht Na een tijd lang getwijfeld te hebben Aan elkaars loyaliteit Beschouw ik het achteraf Als een formaliteit Ik wist vanaf het begin Dat het goed zat Ik wist dat jij Mijn andere helft in je had Nu geniet ik elke dag Dat jij…

Dat je tegen een vreemde Zo gemakkelijk gevoelens uit. Even is die vreemde dan een vreemde vriend. Terwijl een echte vriend het recht op die gevoelens Verdiend.…

"ik ben ook maar een mens", zei de aap tijdens de vergadering "en ik ben ook maar een mens", zei de olifant in de kring "grr, ik ben ook maar een mens", gromde de leeuw, bijna met tegenzin "en de mens dan ?", vroeg nu de gier "tja", zuchtten ze allen, "dat is wel het vreemdste dier".…

het hete geel glooit afgrond oplichtend in het zwart schemer drukt de warmte dieper eenzaam in het hart tast met vingers naar het duister blinder dan de nacht pakt en zal niet kijken omdat zonlicht nooit de avond wacht morgen bloeit het rotten in het sterven van vandaag laat de uren gaan, lange dagen doden langzaamaan…

Het is een vreemd, beangstigend gevoel om slechts na een korte, maar diepgaande verkenning van en vereniging met het andere, dit in de kiem terug te vinden op de plek van waaruit je vertrok,.... alsof je je tijd hebt verknoeid.…

En vreemd genoeg rolde zich voor zijn ogen de film “ Paramatta”(Zu neuen Ufern**) af. Ach, nu herinnerde zijn lange-termijn geheugen zich de mooie, zware, meeslepende stem met die rollende “r”. “Yes, sir”***. Ach, en al die andere wondermooie liederen van haar. Reïncarnatie van een stem.…

Wonderschoon was de vreemde vrouw Hij kon zijn ogen haast niet geloven Haar ronde vormen haar perfecte lach Een paar borsten die er niet om logen Welbespraakt was de vreemde vrouw Ze toverde woorden tot mooie zinnen Sprakeloos luisterde hij naar haar stem De hese klanken dansten zijn oren binnen Onafhankelijk was de vreemde vrouw Zelfstandig…

Was het maar zo simpel elkaar te betoveren met woorden of gebaren Maar vol wantrouwen schreeuwen alle talen verward in Babylon Massaal sloeg doofheid toe woorden hebben geen zin gebaren vormen geen taal Blind geweld is de norm om elkaar te overtuigen vrede verder weg dan ooit…

Bij stijldansen leidt vreemdgaan tot een betere techniek.…

heb ik de horizon verkeerd penseel ik wel de juiste streken de wereld is weer vreemd voor mij herken niet eens mijn eigen schilderij lijnen zijn op maat alleen het perspectief blijft in gebreken ik wilde ruimte ook voor jou het schuintoelopend gaat zich wreken toch zal ik nooit breken in kruisen kennen wij elkaar want…

Koert is een enorme macho, als er vreemden op bezoek komen voelt hij meteen of ze op hem neerkijken.…

Ondertiteling is de sleutel tot het moeiteloos leren van een vreemde taal en kan ook buiten de televisie- en filmcontext heel goed worden toegepast.…

Ik keek haar achterna en dacht bij mijzelf: dat is nog eens een vreemde Dame!…

Gisteren zat ik bij een college van Hillie Aaldering, psychologe uit Amsterdam, die in Groningen in het Engels kwam vertellen over Conflicts within groups. Naast mij zat een jonge Chinese vrouw. Althans, haar uiterlijk was Chinees. Ze sprak Engels. Goed Engels. Dat weet ik, want ik heb korte gesprekjes gevoerd van het niveau: ‘is this seat taken?’ Glimlach…

Iedereen heft vandaag het volle glas op jouw getergde gezondheid het lijkt de roze wereld wel her en der fluisteren sterke vrouwen en halfzachte mannen gespierde woorden bij de halfvolle maan zij blijven duistere leken de zon spreekt mee met vreemde talen overlegt omzichtig met de maan ze mengen zich kunstig zonder weg te gaan…

Heel vreemd, het voelt vertrouwd, ik hoop echt dat je me belt, je bent dan wel een klein beetje oud, maar ik zie je als mijn held. Ik weet het, nu even niet, maar ik denk aan je, en ik hoop dat je ziet, onze wederzijdse begeerte..…

Dwars door het hart van de tijdelijke stad smelten aderen in gelopen straten niet gehinderd door bloedstollende vaten baant hij zich een weg door uitgehold hartegat steeds hoger legt hij de innerlijke lat eenzaamheid sijpelt, niets heeft hij in de gaten omhelst met d’ogen zijn omvangrijke zate daarbij vergetend wat hij ooit bezat…

Een ziel die vreemd gaat terwijl hij eeuwig trouw heeft beloofd.…

langzaam zal mijn naam een herinnering worden wanneer de tijd zich vult met grenzen uit verleden wat ik ingehouden bezit is slechts een rimpeling - te min en vluchtig om aan te raken – gewenste dromen het grote, onmogelijke woord alles zal zich neerleggen in wat ik was een spoor achterlaten in wat even heeft bestaan vandaag…

Dat overkomt mij niet, dat wrange Dat overkomt mij niet, dat bittere verlangen Tot 'het' me overkomt 'De wereld om me heen verstomt' Jouw 'vrouwzijn' in extensie, boeiend, mooi, integer, geil, sensibel, maar ook dwingend zeker ik hou van je en meer Waar gaat dit heen….bedenk ik En dat ook telkens weer Hoe gaat dit verder als de…