Alle inzendingen over wolk

Wolken, zwaar, zwanger Symbolen, vol van vocht, woede Haasten zich voort donker, blind Willen mijn verdriet niet zien…

ik wil op de wolken Dansen met mijn voeten op het Randje en mijn ogen Dicht Als ik boos ben zal het Bliksemen Als ik verdrietig ben ruist de Regen Als ik blij ben hoor je me Lachen terwijl ik op de wolken Dans met mijn voeten op het Randje en mijn ogen Dicht…

de zon der Liefde Zag ik achter dikke wolken, Dreigende onweerswolken schuilen! En toen stond ik, als die bloempjes, Troostloos op het veld te treuren.…

Een konijn zit in de maneschijn naar de lucht te staren Daar trekken de wolken traag voorbij en dat gaat zo al zeven jaren Soms dreigt het brave dier zichzelf in het wolkenspel te verliezen Maar omdat dit dagelijks anders is durft hij niet te kiezen Toch hoopt hij dat binnenkort hij dit alles kan vergeten Omdat hij zeven jaren lang genoeg…

achterliet Hopend dat je ergens zult wachten Als toen we voor het eerst kwamen Ik blijf er altijd in geloven Op een dag zijn we weer samen En tot die tijd zal ik dromen, Zal ik elke nacht in jouw wolken wonen…

In de schaduw van een grote boom de ergste hitte wat ontvlucht, leg ik mij neer en tuur wat loom naar de bijna oneindig lege lucht, waar net een wolkje de zon passeert meegedreven op een zachte wind. Ik kijk hem na geamuseerd, het is net een spelend kind onwillekeurig lach ik terug en zwaaide zelfs heel even, maar mijn geesteskind was veel…

Ik kijk naar de wolken- ze pakken zo mooi samen- in de lucht- steeds nieuwe vormen- een andere schakering- gevormd door de wind- en het licht- ik denk aan jou- geloof niet in een god- of leven na de dood- maar weet dat je me ziet- draag je met me mee- zie je mijn dochters- wat zijn ze mooi he mam- zo volmaakt- je zou van…

De wolken trekken door de lucht Grote, kleine, zo veel vormen De een langzaam, de ander wat sneller Maar ze trekken door Sommige vervagen Nieuwe worden geboren En ze trekken mee Altijd...…

Terwijl wolken het zonlicht roven, vliegen vogels rusteloos naar de zee. Ik kan geen behouden reis beloven maar in je schaduw vlieg ik mee.…

bloemsuikerspinnen, zo smaak ik u in roemrijker bundels bind je regendichten niet oranjerood verstart in u een cyclus van verschijnen verdwijnen, als tuur ik door het kijkglas van de stoof naar u naar buiten dan stuift een straaljacht door uw ruim het laat u schuimen als het strand dat pas werd gladgespoeld. de lucht die is van u van mij…

Samen geboren, twee drijvende gestalten als natuurfenomeen. In koelen bloede, twee botsende magneten de verlichte waarheid. Het donker gezien.…

Geen EasyJet of Koninklijke Zwaan nee, het waren jouw stralende ogen die mij business class de lucht in deden gaan Telkens wanneer jij naar me lacht word ik door jou langs wolken gevlogen noem het liefde, ik noem het luchtmacht Ik wil echt nooit meer landen houd me voor altijd in de lucht Die vliegangst overwin ik wel ben slechts voor nog…

Wolken drijven vloeiend Langs de blauwe lucht Niet wetend waarheen Wolken samen of alleen Gedreven door de wind Wolken als plukjes watten Rafelen ze zich uiteen En pakken ook weer samen Het spel van de wolken Niet wetend waarheen Wolken ver langs de lucht Donker kunnen zij verschijnen De aarde wordt zwart gekleurd Het moment van verlatenheid…

liefde witte wolken een heerlijk bonzend hameren in het diepste van je hart door heel je lichaam sidderend met een onnoemlijke kracht liefde grijze wolken de leegte, bestaan in het ijle een onrustig, dwingend gevoel wachten op het aankomen droevig en wanhopig om de leemte...om niets…

ik kijk naar de lucht, zie wolken bewegen van ooghoek naar ooghoek, en altijd op weg naar wazige verten. soms luchtig, doorzichtig, soms loodzwaar, met regen beladen maar altijd op weg. als wolk wil ik reizen met onbekend doel, gestuurd door de wind die mijn richting bepaalt.…

een hemelbed met open dak bevrijde vogels zweven op zachte wind van zomerzee mijn adem om te leven een carillon het hart een bron het ruisen van de halmen compleet geheel het links en rechts van handen in mijn palmen waar liefde daalt de duif verdwaalt daar tortelt thuis voor eeuwig…

De lucht is dreigend met grijze en donkere dikke, drijvende wolken. Meeuwen vliegen vechtend tegen de wind in krijsend boven het water, of in duikvlucht scherend over het schuimende sop.…

lieve wolken zacht en gentle altijd bij me vreemde vormen ik maak ze lieve wolken voor de zon blijf en maak me blij...…

-Nu ligt mijn jongen naast mij in de heide En wijst me wat hij in de wolken ziet, Nu schrei ik zelf, en zie in het verschiet De verre wolken waarom moeder schreide-…

naar de ander Niet loslatend Vasthouden en weer laten gaan Een heftige ontknoping Niet los durven laten Tastend in het duister Aan elkaar klevend En weer loslaten Scheiden Uit elkaar gehaald Nog een laatste groet Een hartstochtelijke zoen Behoudend gevoel En weer loslaten Gescheiden van elkaar Maar ooit Een herziening Van De wolken…

De stoom om je hoofd vormt een wolk. Je stijgt boven jezelf uit.…

Vertederd en verscheurd las je de prachtige melding over die wolk van een baby die jij nooit baart. Zoekend naar vervanging die je hiervoor niet vindt, je raapt weer al je moed bijeen en bewondert hun lieveling.…

ik zie ze drijven met de wind mee hoog boven als schaapjes gedwee om dan ineens in het niets te verdwijnen alleen het blauw achterlatend kijk ik tot ze weer verschijnen…

valt op zijn plaats De wolken links, de zon rechts En ik er middenin Maar voor nu heb ik jou Die me op de plaats houdt…

Wolken, zwaar, zwanger. Symbolen, vol van vocht, van woede. Haasten zich voort. Donker, blind. Willen mijn verdriet niet zien.…

Wolken, blijven jullie altijd zo mooi?…

Met wolken waar verhaal in zit.. Mijn moeder daar die naar me lacht.. Vanaf de aarde zelf bedacht.. Mijn vader met z'n glaasje bier.. Het lijkt net echt zo vanaf hier.. Ik maak ervan wat er niet is. Dat wat ik hier beneden mis..…

kijken naar de lucht in stilte ongebonden vrij wit en grijsblauw…

Gisteren stuurde mijn vrouw mij een, volgens haar voor mij misschien, ‘interessant’ artikel uit het dagblad Trouw door. Een artikel van Roek Lips van 19 januari 2021. In dit artikel vergelijkt de cardioloog Pim van Lommel het ‘eeuwige’ bewustzijn met de opslag in een cloud. Een database waar iedereen dus online, gegevens, foto’s, documenten en dergelijk…

lucht is een mysterie Een wereld heel apart Met slagroom overgoten Bewogen en verward Soms zie ik silhouetten Een heks, een koe, een paard… Ze blijven maar heel even Verbrokkeld en vervaagd De zon is hun grootste vijand Hij schijnt met volle kracht En heeft mijn beste vriendje Plots om ‘t leven gebracht Nu treuren ze natuurlijk De wolken…