Alle inzendingen over zinnen

Ik ben nog lang geen dichter, dat ambieer `k ook niet `k probeer slechts in zinnen te vatten wat me deugd doet en verdriet. Ik ben nog lang geen musicus al bespeel ik een instrument `k laat ware meesterwerken over aan diegenen met het echte talent.…

Al die mooie woorden ik wil ze allemaal vergeten want langzaamaan zijn die zinnen allemaal versleten.…

ik waan mij in een zin syllaben voor en na mijzelf ertussenin ik ben in alle woorden mirakels aaneengeregen wanneer woorden wonderen worden zullen zinnen zielen zien…

Woorden zijn altijd geschreven, zinnen zijn soms doorleefd.…

Alles wat we willen is gezien zijn, gehoord zijn, geproefd zijn, geliefd zijn om al onze zintuigen te gebruiken om zo tot onze zinnen komen.…

Een preutse dame in Schinnen Verloor tijdens 't vrijen haar zinnen Ze wist zich geen raad Met 't gevolg van haar daad Want er schoot haar van alles te binnen…

jij schotelt mij je woorden voor en geurt mijn honger binnen ik proef het water in mijn mond de letters draaien in het rond ik lepel lustig zinnen…

ik koester je hoofd zonder gezicht je lichaam aan mijn handen we branden voor elkaar het vuur, wierook als intiem gebaar je woorden schrijven mij in vloeiend schrift de schrijfhoek is mijn tegenwicht ik krul je letters en je marslijn rond de rechte lijn verdroom ik vertel me meer woorden en je witte regels letters uit je spiegelbeeld…

zinnen die je raken. zinnen die spreken tot je verbeelding. zinnen die ergens op slaan. zinnen die alles omvatten. zinnen die lopen. zinnen die zichzelf verzinnen.…

Letters v a l l e n woorden vormen zinnen ontstaan p u z z e l s t u k j e s komen bij elkaar vormen een eenheid een gedachte wordt werkelijkheid…

Een stotteraar in Schinnen Hield steeds zijn woorden binnen Al leerde hij ze van buiten Dan nog kon hij ze niet uiten Hij raakte alleen buiten zinnen…

argeloos gevonden woorden, wat gezet op rij tot regel wordt naamloos roepen ze een beeld op en weten dat ze met elkaar, samen zoveel sterker staan regels mooie woorden ingezet om wat te zeggen timide schuift een woordje op om mee te doen met meer vertellen, een beetje, lichtjes aangedaan één voor één een stapje verder samen naar een eenheid…

De letters zijn de steken De woorden zijn 't patroon De zinnen zijn de pennen Soms wordt het wonderschoon Af en toe valt er een steek Die ik dan op moet pakken Om het eindresultaat maar niet in te laten zakken De pennen laat ik dus tikken Met patroontjes uit mijn geest Ook als er maar één iemand geniet Is 't niet voor niets geweest…

Klanken, letters, woorden, zinnen Dwalen hier rond in mijn hoofd Er valt niets mee te beginnen Maar ik heb het mezelf beloofd Ik pak papier en ook een pen en schrijf op wat ik nu hoor En als ik dan eenmaal bezig ben Een zin daarachter, een woord ervoor Zo kan ik uren bezig blijven Maar dan is er wel iets nieuws gesticht Want door mijn…

’t Misbruik der zinnen werkt in ’t einde pijn en smart, Doch ’t redelijk gebruik vernoegt des mensen hart; Dat ’s aardse zaligheid. Wie wenst hier groter goed, Als, in ’t gezonde lijf, een gans vernoegd gemoed? HET GEZICHT.…

Wil jij voor mij spreken als ik naar woorden zoeken moet de zinnen voor mij formuleren maak jij dan alles goed ? Wil jij eventjes mijn oren zijn als ik weer niet kan luisteren en de verloren woorden opnieuw aan mij fluisteren ? Wil jij mijn oren en mond zijn in tijden dat ik het zelf niet kan ?…

het regent verboden woorden blaren zweven bomen vellen bloemen zinnen doen toch wat zij willen…

MEGUMI, een interessante kunstenares die misschien wel zinnen prikkelt...!…

Klankkleur van klinkers gesproken zinnen verdichten vezels vol vervoering gevangen verlamming Snaren trillen warme draden rood, blauw en geel versmelten tot zwart hoe diep en duister kunnen zinnen zweven…

Dans met mij, laat mij leven intens voelen en beleven glans mijn ogen smelt mijn lippen ik wil aan jouw lichaam nippen Vrij met mij bespeel mijn zinnen leer mij weer opnieuw beminnen proef mijn geur, voel mijn huid adem mijn naam, schreeuw het uit verwarm ons beiden met verlangen laat jouw liefde mijn lichaam vangen laat mij zweven, vervul…

ik stuur je stil wat kleine woordjes stop ze zachtjes in een envelop verzend het richting zand en strand daar vang jij ze misschien wel op waar schelpen ooit mijn voeten kusten de dag geluidloos overging in de nacht ik verdriet verloor en niet kon berusten in wat mij de duisternis ooit bracht zonsopgang bracht plots nieuw licht…

Ik teken lijnen in verleden raak het heden even aan wil jou voelen met mijn zinnen zo maar even naast je staan wil de wegen weer bewandelen met steentjes liefde en tederheid zonder kuilen en obstakels na intens beleefde strijd niet de handen in de zakken gebald tot vuisten vol verdriet naar royaal geopende armen met een samen…

Zwijgend pakt zij de letters in, schuift het laatste teken achter de punt naar binnen, het vraagteken valt, maar ze stapt er blind overheen taal laat zij achter in mooie zinnen, waren ze echter zinvol geweest, dan had het alfabet niet gebraakt op de regels van dat uitgelezen onderwerp, daar waar het gezegde zwijgt, spreekt het lijdend…

Met het toenemende gebruik van de pc en de daarmee gepaard gaande printtechnieken moet ernstig rekening worden gehouden met de mogelijkheid dat een uitdrukking als "Je liegt alsof het gedrukt staat" door de komende generaties kinderen niet begrepen wordt.…

Nog nooit zo’n zin gehad in verruiming der zinnen, de piraat in mij gooit zijn haak uit en vist vette kluiven, gooit nieuwe woorden over tong en smaakbarrières en is nergens zo appetijtelijk als hier: op dit maagdelijk wit papier.…

Waartoe heb ik mijn zinnen, als zij niet geprikkeld mogen worden?…

Toen ik in de verte ook nog eens ´Un bel di´ van Puccini hoorde waren al mijn zinnen ècht begoocheld!…

Leerling: Waar huist de mens niet in zichzelf? Meester: In de tot het fundament afgedaalde ziel, waar ze haar eigen wil heeft opgegeven en zelf niets anders meer wil dan God wil, daar huist ze. Want de mate waarin de ziel aan zichzelf gestorven is, in die mate heeft zij de plaats ingenomen waar vroeger haar eigen wil zetelde, en waar vroeger haar…

Leerling: Goede meester, ik kan dit niet langer meer aan. Hoe vind ik de kortste weg tot de liefde? De meester: Neem de weg die het moeilijkst is. Neem aan wat de wereld verwerpt. Doe niet wat de wereld doet. Handel in alle opzichten tegengesteld aan de wereld, dan bewandel je de kortste weg tot de liefde.…

Leerling: Moet ik de wereld en mijn leven achter mij laten? Meester: Als je de wereld achter je laat, kom je terecht in datgene waaruit de wereld geschapen is. En als je je leven verliest en je vermogens moet ontberen, dan verankert het zich in datgene omwille waarvan je het achter je hebt gelaten, namelijk God, uit wie het vlees werd.…