Alle inzendingen over zwakke blaas

U wordt verzocht uw blaas, uw onderbroek en uw vervoersbewijs bij de hand te houden. Reizigers met een zwakke blaas wordt verzocht standaard plastic zakken van huis mee te nemen. Voor meer informatie kunt u terecht bij een van onze medewerkers of toiletjuffrouwen. Onze excuses voor het gemak.…

blaas leven in haar gebeente, want zij mag nog niet dood... Zij wil zo graag nog leven, maar, oh, wat is ze zwak... de wachttijd duurt zo erg lang laat haar niet worden een groter wrak De operatie staat gepland de wachttijden zo lang Oh lieve God, help mama toch, we worden nu zo bang...…

Er is bijna niets prettigers te bedenken dan vredig buiten de blaas ledigen in het maanlicht.…

hand tast, beroert pijn en borst, tikt hart op vingers: blaas aanval af, kies hazenpad. ziel valt voor hart op knieën: verklaar lichaam blitzkrieg niet, lichaam noch oud noch zwak.…

wat heb ik nu meer te vertellen dan niets, de fatale poging mezelf te overstijgen wordt direct aan de zijlijn de grond in geboord, ingepeperd en niet ongehoord, aan de zijkant heeft iedereen gelijk, maar ik ga ze niet uit de weg, sterker nog, ik laat ze staan, mijn sterke punt is dat ik niemand z'n zegje niet laat doen.....…

Als mens word ik gediend door het gemak, Want ik hoef voortaan niet meer uit de broek: In plaats van ordinair toiletbezoek Gooi ik mijn blaas straks in de vuilniszak. Want als de oude blaas is volgeraakt Heb ik alweer een nieuwe aangemaakt.…

De blauwe lucht is al beschreven evenals de dauw en dageraad De zon is reeds de hemel ingeprezen en zelfs de maan pleegd' op de nacht verraad Cupido verschoot sinds lang z'n pijlen en de sirenen lonkten in een grijs verleden Verveling staat al op wat wit papier en ook emoties als plezier Waar moet ik dan in godsnaam…

Blaas aan ons hart, tot het gaat luien Als de uit goud gegoten klok! Totdat ons hoofd zijn lichten draagt Als de aan uw goud ontstoken lampen, Tot straalt door al uw blinde dampen De dag, die uit uw donker daagt! September blaas de hemel open! Blaas door de wolken wagenwijd!…

De lengte van een film moet in rechtstreeks verband staan met het uithoudingsvermogen van de menselijke blaas.…

diepte keek afgrijzend leeg de afgrond in zwaar vallen en afglijden naar was de klim nog balancerend blaas me weg laat me maar afgaan zo dat niemand me ziet blaas me op kan ik jullie verlaten in deeltjes verdriet blaas alles maar af ik ga…

Schrijnend kwelde de angst in mijn geketend lichaam. Mij verging de kans om op te komen tegen een onbegrensde macht van het verleden. Zoals een bliksemstraal in één oogwenk kan vernietigen, zo verschrompelde jij mijn hart en maakte mij vertwijfeld over de sterkte van mijn kracht.…

Ik blaas bolle briljantjes ze spelen regenboog met de zon ik ren en spring en blaas en eindelijk is er eentje dwaas barst op mijn wang en pang! Ik krijg mijn eerste blaasbellenzoen!…

Ik blaas en blaas de bellen in de lucht ze gaan mee met elke zucht prachtige kleuren die weerkaatsen in de zon en plots als uit het niets verdwijnen in de lucht niets meer te bespeuren hoogstens de wind die zucht…

Velen denken een goed hart te hebben en hebben slechts zwakke zenuwen.…

Toen ik je daar zag liggen, Zwakker dan ik ooit had durven denken, Besefte ik pas echt dat er geen hoop meer was. Een brok schoot in mijn keel, Machteloosheid schoot naar mijn handen, En tranen prikten in mijn ogen. Nooit geweten, Dat het leven zo hard kon zijn.…

Familie, moe en liefdevol, kruipt de auto in, negeert de file We lagen toch al de hele dag ziek zwak en misselijk te leuren op bedden en langs verplichtingen.…

Men zou daarom ook wel kunnen zeggen: liefde maakt zwak.…

Waar is de menselijke natuur zo zwak als in een boekwinkel?…

Door je kwetsbaar op te stellen word je aangevallen.…

Het vlees is zwak.…

ik blaas de kaars uit weg alle schijn van de dag even rust de nacht is mij lief de aarde draait wel door om licht en donker de mens ook om zichzelf ik blaas de kaars uit even weg van alle schijn…

Als je echt van iemand houdt Iemand alles toevertrouwtd Eén die echt weet wie je bent Ook je zwakke plekken kent Die je bijstaat en vergeeft Eén die naast en in je leeft Dan voel je pas wat leven is En wat liefde geven is!…

Lig dichtbij, ver van missen sintels nagloeiend, het vuur van de vorige avond vurige tongen blaas, stook het op adem als de zachte wind vermijd het toeval vertrouw niet op het lot verstik het nog minder blaas, stook het op aangewakkerde vlammen laat dit laaiend branden voortdurend, waakzaam roodgloeiend als de Liefde…

Als iemand haar/zijn zwakke punten erkent, dan is diegene juist sterk.…

ik blaas je als een vlinder in de holte van mijn hand naar een uithoek van de wind waar ik ooit de ongerepte stilte van je voelhoorn heb bemind.…

Ik snuif en blaas. In de lucht verschijnt een waas. Dan ben je op, je hebt pech. Ik druk je uit, op de weg.…

Volgens mij blaas ik dit niet op...…

De krantenkoppen maken mij niet bang: “Een blaastest in ’t verkeer wordt vaste prik”. Nee, van zulk nieuws ben ik juist in mijn schik; de wachttijd in het ziekenhuis is lang. Denk maar eens aan de tijdwinst die dat schept, als je een flinke blaasonsteking hebt. - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -…

ik bemin jouw zinnenstrelende flanken zij wiegen als bedeesde golven met ruisende klanken ik blaas mijn streling langs wuivende haren in stotende zuchten speel ik muziek op gewaande snaren…

Beadem mij met je ziel Zo ik weer leven uit blaas Dat bloemen doen bloeien Waar honing uit zal groeien Het zoete van de dag Zal smaken naar maanden van gelach Laat me dromen in je hoofd Zo ik kan ontkomen Aan een eenzaam hart…