Alle inzendingen

Annecy draagt vandaag een kleurige oktobermantel en een kleed uit roestige kastanjes. Dit gewaagde ensemble wordt op geraffineerde wijze gecombineerd met glazen muiltjes en een subtiel wolkenhoedje. Het geheel wordt vervolmaakt met een shawl van wilde ganzen.

hij werpt zijn stoornis in de strijd om rivaliteit zijn meest te duchten wapen haar hart nogmaals te penetreren met zijn onnavolgbare verlangens geprikkeld omschrijft men hem als hij weer eens zonder klank maar met een uitgesproken beeld zijn woorden is verloren en dan maar met zijn vuist...

lief van mijn leven wonend in jezelf de eenzaamheid voorbij ik streel nog eenmaal jouw gezicht en laat je vrij paniek holt in mijn wezen rond en diep verdriet doet mij het ergste vrezen jouw glimlach kust mij op de mond en hoe ik je heb liefgehad staat in mijn ogen nog te lezen...

Keesje: Zeg me zoete lieve Lotje! wat is de oorzaak, dat ge schreit: Hebt ge uw beugeltas verloren, of gebroken, lieve meid? Lotje: Zou 'k niet schreien, waarde Keesje! Moeder lief was niet voldaan Met mijn naaiwerk; o! z...

Ze is er niet meer spreekt hij zacht haar hand rust vertrouwd in de zijne jaren geleden nog maanden te komen heden onzekerheid soms droomt hij haar ogen terug naar toen en kust de gedachte zijn lieve vrouw die hem weer herkent

het publiek domein loopt steeds meer ten ende loopt de trein niet geeft de school geen les in taal zijn er geen bedden missen we de zuster finaal de politieke vraag is alleen Bos of Balkenende de inkomens in het midden wordt die vraag gesteld inhoud en anderen zijn door experts al afbesteld

Het lijk was uit de kist verdwenen. Er in lagen slechts nog wat stenen. Verdacht werd vader; Bleek ook de dader! Stond in 't rapport: 'Pa nam de benen'!

Het glas was omgestoten En de wijn verspild gemorst Rode druppels op je rondingen Laafde ik mij aan jouw ontblote borst Willoos liet jij je leiden Zonder duidelijk besef Vermorste ik jouw kuisheid

Met het zonnetje op zijn vel bruist zijn libido lustig huppelt hij door `t duin hé ho hé ho hé ho zijn oortjes flappen lustig mee hij heeft het in zijn kop om haar te knuffelen in een wip hip hop hip hop hip hop vlot stelde hij zich aan haar voor dat hoort nu eenmaal zo nog sneller ...

Maandag is Kalmpjes-aan-dag. Dinsdag is Kom-ik-begin-'s-dag. Woensdag is Zou-ik-het-wel-doen-dag, Donderdag is Dit-is-een-bijzondere-dag, want Vrijdag is Morgen-weer-vrij-dag en Zaterdag is 's Avonds-wordt-het-later-dag en Zondag is Eet-je-buikje-rond-dag, ...

dromerige blikken doen vermoeden dat verlangens nog niet gedoofd zijn de hunkering in haar ogen verraadt het geheim van haar hart zijn betoverende lach laat haar ontwaken uit een verre droom waarin ze even was vergeten hoe mooi de wereld eigenlijk is

De dijk, de eeuwig stromende rivier Ze zijn mijn toevluchtsoord Veel heb ik hier al doorgemaakt Aan pijn en wanhoop en verdriet Soms blije levensvreugde Vandaag is er alleen een angst Die ik niet toe kan laten Omdat hij me verslinden zal Maar, vastgezet, me even goed verstikt De zon, de w...

Boekdelen kan ik spreken, in houding en gebaar geen letters, woorden en geen hele zinnen wordt men bij mij dan ook gewaar. Wel kan men zien ’t hele verhaal van boosheid, liefde of verdriet ’t is van mijn lichaam af te lezen Zo moeilijk lezen is dat niet. Een geluidloos schrijven, zon...

Tussen Dante en Cobbenhagen, Van Esplanade naar Koopmans en terug. Als ik je maar zie vandaag. De campus vol met werk en vlijt maar ik zie nergens jouw ogen En ik hoor nergens je stem. Is het dat ik eenzaam ben? Ik zal blijven pogen zoeken naar je lieflijkheid. En zo loop ik traag, W...

rivieren die stromen en groeien verdwijnen in het dorstig land nooit de zee zullen bereiken maar wellicht ondergronds hun zoetwatermeren maken wachtend op de wortels van groene wijngaarden samen met de trage aarde tot paarse druiven en bloed de lach van een gelukkige vrouw ...

jij hebt me jarig gemaakt op het stilste moment van de dag met je ogen op morgen ontmoet ik je lach samen de eerste seconden aan het begin van de nacht intiem met ons twee maar jij nam me mee met ballonnen en slingers op het feest voor beginners alles is nieuw naar lichaam e...

ik ken je niet, maar ik zou je Odeth willen noemen je wordt gedragen door velen vaandelend hoog noemen zij jouw namen gaan voorbij aan de pijn die jij onmiskenbaar lijdt ik voel slechts Odeth die mijn bestaan niet belet zij is de stille kracht die mijn leven verzacht

de zon gaat langzaam onder terwijl ik in het bos loop deze avond blijkt heel bijzonder er zit daar een vrouw op een molshoop ze ziet me en staat op begint te rennen en komt dichterbij de bladeren knarsen onder haar galop ik herken haar, dat is zij! die schoonheid uit Savoye wat doet zij...

Bruce Springsteen mag niet landen in de Maasstad Zijn Boeing maakt daarvoor teveel lawaai Geen enkel extra vliegtuig, kip of kraai Komt Rotterdam nog in; The Boss verbaast dat Die strenge regels hebben wel een reden: Roodkapje is nog maar een week geleden

Oneliners zijn verdacht.

Rugzakte met de blik binnen het altijd mooie Salzburger Land heel hoog gericht Besteeg in gedachten eeuwige sneeuw dat mij al vele jaren op een hoogte van drieduizend meter geduldig leek op te wachtten Hapte met rooddoorlopen ogen geheel bezweet tot halfweg omhoog naar adem ronkte d...

als ik nu een schelp zet op elk oor hoor ik dan de hele dag een golf die golft als een zeeschelp of een oor dat hunkert naar de zee

Als een schip met transparante zeilen, terloops en licht, verliet een afscheidskus de haven van je mond. Ik bleef verstild achter op de kade en staarde nog lang in de verte alvorens me om te draaien en de mistige avond in te lopen.

deze dag zal anders zijn want wij bestaan uit meer dan handen en voeten – mijn hoofd, het jouwe doen mee, als onze harten kloppen voor twee (of meer, even) jouw buik ademt op en neer en ik kus je navel om erbij te kunnen zijn adem mij, adem jou, adem ons, zucht het leven terug naar waar wi...

Is het allemaal niet zo zwart dat ze dreigt verloren te gaan haar hoofd nu totaal verward vage nevel is waarin ze drijft breekt haar in duizend stukken waardoor haar hart verstijft moeizaam sleept ze zichzelf voort draait rond in cirkels hulpgeroep in de kiem gesmoord

Zwaar kan een last zijn hoeveel weegt zoveel jaar verdriet onzichtbaar meegedragen in de tijd slijten doet het nooit en als er ooit duidelijkheid komt of er iets is na de dood je hebt het altijd al geweten hij was immers altijd bij je in hart en geest als een vlinder in de zon d...

ouderwetse foto poederflits Meerstemmig kristallijn vlokkenkoor dwarrelt zangerig over het heikelkreunend hekje van het kerkhof Kou klappert zo duidelijk ik kan het zelfs niet meer bewijzen. Mijn vingers staan afgeleefd vastgezogen aan een ingevroren grafzerk. Hier ligt ...

ze valt voor mij of ik door haar we vallen met elkaar zij in mijn haar haar sluiers waaieren en wassen weerspiegelen zich in grote plassen verdichten zich in kou haar schoonheid als een witte deken of kristaldoorzichtig zwaargewichten dragend op bevroren beken jij bent de regen...

Als de kikkers kwaken en de uil zijn rondje vliegt, de steen zich laat genaken en de vlieg haar leugen liegt, dan is ’t voor hen die waken hoog tijd dat ’t kindje wordt gewiegd

Voel toch hoe teder zijn haar armen, als vleugels van een vlinder teer. Hoor haar hartslag telkens klinken, ritmisch pompend in haar borst. Streel de zachtheid van haar dijen. Volg iedere curve van haar lijf. Hoe vol toch zijn haar schone lippen, verlangend naar een eerste kus. Hoe schit...