Alle inzendingen

Wat allemaal wel niet bekoort aan de wandel door de oude stad mokum heb je nooit echt gehad nu terug op de Oudemanhuispoort Erdwin de mesjogge boekhandelaar riep nog altijd ongeneerd ja ja ziet hij is er weer ha ha zeker net gepensioneerd Om de hoek van de Staalstraat zat de pianist op...

Na jaren verder weg dan ooit leek geluk weer wat dichterbij misschien wel voor het grijpen tot de dreiging van het beest weer plotseling genadeloos broos herstel de grond in boorde herleven weer veranderend in angstige onzekerheid hoeveel cellen kozen reeds de zwarte zijde van het bee...

‘t Getingel van een vroege tram deemsterend schel achter de square waar een fontein met halo-kam het zondaglicht in kleur titreert. Jong eikeloof, goudgeel doorstraald, rimpelend bij de ochtendbries : de zoelte woelt weg door de straat langsheen ‘t huis met Horta-fries. Kragende ar...

Als een bevlogen parel duikt steeds weer voor de jonge kroost het hoentje schijnbaar onbevangen naar voedsel door helder visrijk water Even sierlijk als waakzaam loeren scherp van blik en strak gespannen vezels zwanen vanuit hun ooghoeken naar voor hun kroost ieder denkbaar naderen...

Rond deze tijd van ‘t jaar is alles smaak en kleur Bloesem En droesem Van lichtblauwe hemels en violettengeur Druppels van dauw Dansen in de zon Dansen op jou Je stoffige cocon De rimpels naar zee om Je mond gezweemd De droogte van je lippen Je ogen vervreemd Je had ee...

Je vroeg me in één woord mijn paard te omschrijven, een woord dat meteen bij me opkwam... Nu had ik wel honderd adjectieven en werkwoorden kunnen bedenken. Ik had je kunnen zeggen dat mijn paard betrouwbaar was, sterk of verstandig. Dat het lekker rook. Dat ik niet kon kiezen. Ik weet niet waa...

Jullie, Woorden, Zullen verschijnen Plotsklaps verdwijnen Omgezet in stem Overgaan in lucht En blijven niet Langer Bestaan Dus schrijf Ik Jullie snel op Voordat jullie Voorgoed Vergaan

Iedere dag is anders, verandering voert de boventoon, Geen moment kan het blijven, sluipend tot het verdwijnt Cellen verdwijnen, ouderdom spant de kroon, Kreunend en steunend tot het eind. Naarstig wordt naar middelen gezocht, Op zoek naar ontkenning en schijn. Zo aan het leven verknocht, v...

Een vrolijke noot na dagenlang wroeten, na zeuren en zagen, na kommer en moeten, een glimlach naar sommigen die me wel kennen en die deksels goed weten hoe me te mennen... Een vrolijke noot, al is het maar even, maar die doet me goed en helpt me te leven; ik geef ze hierbij dan ook maar aan ...

ik schrijf voor een publiek dat niet bestaat aan wie moet ik mijn dichtkunst etaleren en erger nog ... wie zal applaudiseren gelooft u mij, ik ben ten einde raad geen mens wil op mijn werken reageren ik schrijf voor een publiek dat niet bestaat het maakt me boos, verdrietig, obstinaat mijn ...

Leven is stilstaan is meegaan met dat wat is durven be-leven te be-wonderen. Leven vraagt lef, leven is wonderlijk.

ik heb je lief in de verleden tijd toen morgen nog van mij was maar ben niet meer te houden als bezittelijk voornaamste woord een ons was net teveel om mezelf kwijt te raken in een overschot aan samen waarin alles moest gedeeld nu kus ik vrijheid welkom na lamgeslagen woorden geeft ver...

Vlinders zijn echte lichtwezens, net zoals engelen. Ze houden van de vrijheid en willen zoveel mogelijk anderen deelgenoot maken van hun onvoorwaardelijke liefde. Licht wordt echter altijd belaagd door het duister, maar is uiteindelijk toch de sterkste kracht.

Zalm vindt het geeft geen pas wacht op morgen zij wordt wel weer genaturaliseerd wat? wie? genaturaliseerd ja zij zonder pas je weet wel Somalische uitgehuwelijkt besneden op de koop toe ze is niet gepast de opa klopt niet ze is misschien zelfs niet geboren als haar met zelf dan ...

De tijd, zo vond het directeurtje, vlóóg. - Juist sneller, als er heel veel moest gebeuren, zodat-ie amper tijd had om te treuren om zijn beslist te korte spanningsboog. Hij liet zich voor een assurantie keuren. De polispremie, die er niet om loog, was - evenals z'n bloeddruk - danig hoog....

Ben bij Ben mijn tandarts voor een nabehandeling. Iets met een wortelkanaal. Naast mij in de wachtkamer zitten drie Hindoes en een vrouw van een jaar of veertig. Hoe weet ik dat het drie Hindoes zijn? Dat weet ik niet. Ze zien er gewoon zo uit. Ze zitten naast elkaar. Rug recht, ogen dicht. Volle...

Je warmt het zand ik til het hoog de zee ontstaat bulderend als de nacht haar deken slaat meeuwen in hun slaap zuiverheid smaakt naakt ik lief jou bij het opengaan

Zij kende de diepgang van haar eigen niet meer. Het ging bergaf, altijd maar dieper…. De standvastigheid onder haar voeten, had plaats gemaakt voor een diepe kuil, waar ze niet meer uit kon. De zoete voorsmaak van het begin, was weg en de bittere nasmaak bleef bijten op haar tong. De woo...

pijnlijk verleden herinnering gebonden weefsel verleden litteken een momentenspoor onderbroken door gave momenten.... wordt bindweefsel.

De stad dompelt zich in plezier tassen en winkelende etalages terrassen vol riet van lentebomen het plein met overvolle kraampjes de straat bezaaid in volle glorie badend in zonlicht en opgejaagd ik zie vrouwen met holle ogen de begeerte is hen voorbij geraasd mannen met vergadergezichten ...

Het schijnt dat wanneer je een bepaalde leeftijd gepasseerd bent, de waarden waaraan je het meest gehecht bent zich van je losmaken zoals de bladeren zich in het najaar van de bomen losmaken.

Geef me rozen, champagne brut en muziek een engel, oesters, aardbeien en magie Geef me een tong, lippen, een lijf, warm en hard een blinddoek, woorden, zoet geil en zacht Geef me een hand van lief streel en straf een oog van herkenning een sensuele kracht Geef me boeien en sla met een z...

Voorlezend uit eigen werk Belicht de nieuwe dichter zijn gezicht Met het vaal ongerijmde licht Dat schijnt tussen de verwerkte tekst Die stralend voor hem ligt zie foto: www.xs4all.nl/~vango/showcase/reciter.html

Je lacht mijn handen naar je toe als grijs grijnzend wordt omarmt door zacht blauw en lijntjes jaren ringen van verdriet even huiverend achterom laten kijken zwart, wit, zwart, wit, zwart,wit en toch steek ik over zonder op te kijken noch om te zien naar eens als kinderogen mij vragend a...

Lekkende gedachten ontmaagden witte regels met vallende woorden naast verdampen als nooit bestaan schaduwen bezwijken bij beweging tussen verlangen en hoop het went emotie en verstand in rivaliteit ritme en klank wissen en laten de pen de hand de schrijver de dichter bevrucht willens en wet...

Het nieuwe Valencia springt uit een droge rivierbedding. Prachtige curven van wit spelen met de horizon. Architecten strooien formules over schaduwrijke lanen. In het oude Valencia lopen kwistige vrouwen door roodgelakte stegen terwijl dikke mannen haastig hun paella eten en de...

Onbezield woelt een gedachte zonder bedaren hecht me maar aan mijn eigen zwaarte die neerwaarts gestrekt blijft wanneer het van boven wordt ondersteund bezield ontkracht ik dit begeren en aanschouw

Ik sta op de drempel achter mij de trap omhoog omlaag naar de kelder buiten is het gras weer groener groeizame regen en goede temperatuur de zon verborgen in gesluierd licht binnen voelt zo benauwd, elke uitweg afgesneden, de lucht zwaar als water in een dikke, volgelopen deken aarzel...

Zoals je leefde met al je vingers lente sprak je ogen plukten bloemen waarin de zee mij overspoelde, de taal waarmee je zwijgzaam de tijd deelde, vermenigvuldigde.

ik bouw je een huisje van papier met klinkers en medeklinkers invoegen doe ik later ik denk aan je met liefelijke letters die je makkelijk ontcijfert met losse woorden zonder tekens in een open brief een zegel kleef ik niet ik schuif mijn brief onder de deur naar binnen ik bel niet ...