Alle inzendingen

Ik vind het ook belangrijk om niet van het schrijven te leven, want nu kan ik voor honderd procent onafhankelijk zijn. In zekere zin kan het me ook niets schelen of een boek uitgegeven wordt of niet. Ik schrijf het vooral voor mezelf en als anderen er ook plezier aan beleven, is dat alleen maar meeg...

Ze is de koffiejuf van het asielzoekerscentrum, want dat drinken ze daar ook. Ze regelt het kostbare bruine vocht ook in de bajes, want ook daar drinkt het gajes. Ze voorziet vele objecten van koffie, thee en chocola, goeie of slechte bestaan in dit verband dan ook niet ze zet simpelweg voor b...

Ze is de koffiejuf van het asielzoekerscentrum want dat drinken ze daar ook, ze regelt het kostbare bruine vocht ook in de bajes want dat drinken ze daar natuurlijk ook, dat gajes. Ze voorziet vele objecten van koffie, thee en chocola goeie of slechte bestaan in dit verband dan ook niet, ze z...

De zon licht zijn stralen prikt huid voorzichtig warm snel gekoeld nog door voorjaarswind regenwolken voort geblazen Binnen een handomdraai één uur tijd van twee naar drie slag de natuur voor heel even Avonden langer de zonnestralen korter badend in nachten smachtend de herfst ko...

We dreven uiteen als schijnbare vrienden bezigend oppervlakkig gebeuzel die als wurgende tijddoder met onuitgesproken woorden wederzijdse gevoelens opriep dat onze gezamenlijke reis was beeindigd want mijn zeilschip lag al te wachten op het lichten van zijn anker om te koersen op de ult...

de druppel die de emmer liet overlopen viel dit keer niet op de gloeiende plaat jij keek een gegeven paard in de bek en spande het achter de wagen mijn hoge bomen vingen veel wind jij zag het bos niet meer ik wilde de eindjes aan elkaar knopen jij had het einde al in zicht ik wilde water...

even doorbrak ik je, toen de stad ons splitste je hormomonen kwetterden dat wij nesten zouden zijn en warm en een hol je oksels dropen veiligheid heftig zal ik altijd verlangen naar nesten

De winter is gisteren geworden en de kou is uit de lucht kleuren exploderen en grenzen vervagen de geur van honing en de smaak van rode wijn ik zoek naar woorden op weg naar jou in het licht van de prille zon ruist de wind en vertelt zijn verhaal

nee ik vervel niet meer geen nieuwe roze huid die jeugdigheid naar buiten uit scheur stukjes leven die ooit geluk hebben gegeven zo uit mijn vel het schoont verlost me van herinnering maar gloeit na als hel zo raak ik de kern voel me in genaakbaarheid zo ferm want i...

De lente zweeft over de koude aarde Blaast zijn warme adem in de grond De bodem opent zich in vruchtbaarheid en geeft geboorte aan dit nieuwe leven Trots laat de aarde ons weer genieten van een warme deken vol lentekleuren Lammeren dartelen in de weidegronden Een zuiver genieten van dit sch...

mijn vervallen mond op de joodse begraafplaats geen beest te zien - moeilijke tijden op de neusplantage - schimmel en virus de straat schoongeveegd de bedwinger van de zaak des doods begraven de vorst in de grond een goede gelovige doet de zonnegroet elkaar omarmen bij de gloeie...

een gloeiende huid gemaakt met honderd kwasten op een arm lengte

Roos, ik roep je zacht maar je splijt mijn nacht op dit sprakeloze papier waar gedachten rusteloos bewegen. Weet dat ik je zal beminnen tot in de eeuwigheid der zinnen dat ik naar je taal met de echo als klankensmale blijf herhalen. Ik schrijf water tot het trilt in het diepste wezen ...

Ik plant wortels in mijn ziel strijk een vlag in de hemel middels eeuwen wentelt een wiek visionair simultaan omarmd laat leven groei ontstaan ik plant en oogst, uit m’n ziel open en ik kniel beviel en kniel, kniel tart niets tart nog ‘t heden amper belaagd ’t verled...

Als ik op een stoel zit bij de radio de benen iets te scherp over elkaar geslagen het hoofd wat scheef, kin in de hand ben ik, nee niet: lijk ik soms ben ik hem, heeft hij ineens bezit genomen, is mijn huid zijn huid, kijken zijn ogen uit mijn kassen dezelfde wereld in. Ik houd me dan do...

Pastelstippels regenen overvloedig chaos van inspiratie verwekt actie op doek Eén voor één met duizend tegelijk vegen spatten met ’n nostalgische pennenstreek een verslagen parasol de zwalpende beek in Dames speculazen ogen besterven ‘t wak accessoire smelt voor opgehaalde ne...

ooit opgevoed voor de rol plaatsbekleder op aarde volleerd te oordelen uit Zijn Naam een griezelrol waar ik uitviel op mijn twaalfde God bestaat niet als ontluist'rende regelgever een verzinsel uit voor machtswellust gister speelde ik vol verve toch die rol maar ik geef toe oo...

Haar handen teder samengevouwen in volmaakt verdriet we huilden de nacht in ongeloof gedwongen te zien en tasten vergeefs naar de ongrijpbare pijlers Het woord verdoezelt in verborgen taal synoniem aan het einde nu zichtbaar in een schrikbeeld De tranen echt van zilver in een intens v...

soms is het zoiets stoms als de geur van Soir de Paris dat je neusgaten teistert herinneringen als losse klosjes in een deukendoos waarin zonlicht spontaan het garen breekt

Saporro Sneeuw vlok op je tong Echo´s van kinderlachen Winter in Japan Okinawa Donkerrood glanzend Trillende ochtendzon rijst Uit mijn saxofoon

Stemmen in zijn hoofd schrijen stil, verstomd chaos door wedloop geschapen heengang futiel, ondoordringbaar vermomd Reizend schrijvend stiltecentrum ijverig die ene klank verzoekend vangt hij essentie in een woord Ergens weerklinkt de finale versie romantisch en lyrisch vertaald sterv...

in plastic verpakt met een struikje broccoli een lieveheersbeestje

Visioenen van riksja's en kleurig batik. Moskeeën en stranden, de dessa, een eenzame waterbuffel. Ik open mijn ogen en vind mezelf hier, waar de koperen gong van de zon dreunend het middag uur slaat. Visioenen van jou en de gloed van je haar, je glanzende kus en de gratie waarmee je ...

Met grote vragende ogen naast mij wandel ik alles overdenkend langzaam in rustige tred verder Mijn wat zwaardere grote voetstappen staken schril af tegen zijn lichtere kleinere Ik stopte, draaide mijn hoofd en sprak tot hem: Ook onze zon heeft niet het eeuwige leven mijn zoon evenals al...

De zoen van negers en van negerinnen Is hier zo zwart gemaakt dat naar het schijnt De negerzoen uit Nederland verdwijnt Al is zo’n zoen wel lekker wit van binnen. Dus moet ik maar iets anders lekkers zoeken. Gelukkig viel mijn oog op jodenkoeken.

Als ze bij de marine net zoveel verstand hebben van zeegevechten als van marketing, dan stellen we als krijgsmacht echt niets meer voor. Ik zag op tv een reclamefilmpje, want onze zeemacht zoekt nieuw personeel. Droevig filmpje: marinemensen turen de hele dag naar beeldschermen en poetsen het landin...

aan de rand van mijn wereld hangen witte vogels krijsend in de wind hun schaduwen ijlen over het wit van de bruisende zee op het strand is rillend schuim achtergelaten door de golven op hun terugweg naar de eeuwigheid alleen in de altijddurende deining het fluiten van de ijskoude wind...

nee, een hoofdrol wil ik niet, zweven in letterhoofden in een wereld die slechts jullie behoort; een zelf geschapen egodroom waar jullie mij, heimelijk, zonder enige schroom met de kop van Jut bestoofden achter het gesloten doek van fictie souffleer ik mijn eigen ve...

kan schoonheid ooit mooier zijn dan toen die dag was in alles ingehouden adem benemend om te zien, stil verlangend ja herinnering tastbaar als huid teder stilte strelend voel ik haar warmte onderstroom van levend besef, ik: uitverkoren was ik, ja verte, zacht zeurende pijn om wij; kan o...

hij kiest op zijn palet het zachtste roze om haar tranen te bedekken hij overschildert zorgen schept kuiltjes in haar wangen hij toetst glimlichtjes in haar ogen penseelt zon in haar weemoed lachrimpeltjes heel fijn gezet verraden haar verlangen : zij wil voor hem het meisje met de parel zij...