Alle inzendingen

Zo rond het middaguur rol ik geradbraakt uit mijn bed en neem me voor -nee zweer ik!- dat het uit is met de pret. Maar amper één uur later spreekt koning Alcohol mij sussend toe: Toe, ééntje maar, en giet mijn glas weer vol. Ik drink nu moederziel alleen tot rond een uur of vier. Dan stro...

Blauw wolkloos welft zich de hemel Boven de wijdgestrekte zee. Van zongloed wemelt de tintlende dampkring; Parelkleurig rust het zeevlak, Ongerimpeld, zilverglanzend; Aarde en hemel vloeien ongescheiden ineen. Meeuwtjes, duiven der zee, zittend op 't spiegelende vlak, Dromen van eeuwige vred...

mijn leven met haar schamel toebehoren voelt steeds meer als een klap in het gezicht en toont daarvan de afdruk in de voren als ik mij 's morgens tot de spiegel richt ik krijg al diarree bij 't ochtendlicht, want elke dag tegen mijn zin geboren, met telkens weer die nieuwe levensplicht ka...

zelden klonk er zoveel schoonheid in de stilte sierden zachtere tinten het krieken van de dag dommelden klooster en akkers in zijden nevels bleven woorden langer zwijgen m’n zinnen vromer dan ooit gedacht

Hij gaf geen krimp. Hij had de tijd steeds aan de lijn. Hij ging zijn gang onaangedaan en zonder onderscheid werd toegewijd zijn leven lang al wat hem overkwam bewaard. Niets ging verloren. Hij vergat zorgvuldig alles wat in kaart gebracht een codenummer had. Zo vond zijn leven plaats. Tot...

het wereldwijde terrorisme dat door bush wordt aangewakkerd met zn kuren bezorgt me elke dag weer overuren nog even en ik heb het wel gehad ellende escaleert het doet me pijn ik heb geen leven zo zei slanke hein

we wikken woorden wegen zinnen op een gouden schaal maar de betekenis gaat weer voor ieder aan de eigen haal wat naadloos lijkt te passen geeft bij een ander soms gemene krassen een bloem die geuren moet zet bij een derde onbewust kwaad bloed toch laten we de poëzie...

Wie als Chinees een stokje wil gaan steken Is binnenkort een heel stuk duurder uit Want hout kost geld, dus kwam er een besluit Belasting op 't stokje in twee weken Een vork, een mes, een lepel... een idee? En de 1 april grap pakt u ook nog mee

Wederkerig altruisme verloopt niet noodzakelijk via een “voor wat hoort wat” (scorekeeping) mechanisme.

Welke kleur heeft je kracht vandaag de veer, de pen, wat voor kleur je mond. Je zingt zo mooi, alles beeft van leven. Amper durf ik bewogen te bewegen, bang dat je schrikt, sta ik verstild. Bang dat je schrikt, sta ik verstild, je zingt zo mooi, alles leeft van leven. Welke kleur h...

Als, bij moe-tanend avond-lichten, angst daalt in onze aanwezigheid, zijt gij 't, die voor onze aangezichten de vreê der avond-lampe breidt. Wij zitten, en ons leden wegen, zwaar van stil-naedre dage-dood; gij hebt zachte woorden die verplegen, en breekt het vredige avond-brood. ...

nippend aan jouw beker drink ik als elixer je liefde en les mijn dorst in de meest radeloze momenten waarin ik vrees mezelf te verliezen enkel gekleed in eenzaamheid

De tv op het voetbal afgestemd Een bal heen en weer Wel 50 duizend keer Laat de leeuw niet in z’n hempie staan Hooligans, haat en pijn Iedereen wordt afgemat Joden dit, Boeren dat Want voetbal schijnt oorlog te zijn Ik begin te klagen heel de tijd Hier is toch niks aan, dus Tijd om n...

Het zit de arme vent niet mee. Hij wil een film zien op tv, maar heeft geen buis of kabel. Hij gaat naar buiten, zoekt z'n fiets bij 't tuinhek, maar hij vindt er niets. Hij voelt zich miserabel. Hij pikt een brommer in en gromt: ' Ik scheur naar Amsterdam, daar komt een einde aan m'n komm...

Geen hoogmoed is zondiger dan de onwil om te luisteren.

Wanneer word ik van de pijn bevrijd die sinds jaren op mijn schouders rust wanneer wordt mijn geweten gesust en raak ik weg van eenzaamheid. Hoe weet ik of na zo'n lange tijd jij niet al iemand anders kust onze liefde niet al is geblust of raak ik je nu zelfs voorgoed kwijt. Ik ...

Hoe blij en kinderrijk dit land, dit volk, al is er armoe troef en zijn de dagen kort; er groeit zoveel, de palmen wuiven en in de oceaan blinken de eilanden als parels... Vreugde groeit er als de orchideeën: heel zeldzaam, mooi en altijd anders; er is de fierheid om de eigen klank en kleur...

op de grenspaal van mijn erf staat een suffe haan met ogen van mat glas zijn keel is lelijk opgezet ik houd hem een handpalm voor waar vier maïskorrels glanzen maar zijn krop, het speeksel weigert zijn kop keert schichtig op een gladde toren van wervels hij zoekt het minste gerucht ...

kunnen wij beminnen als huid geen voelen kent vingers geen beroeren weten als lippen enkel spreken wat oren soms vergeten kunnen ogen op de tast uit de schemer treden waar geen toekomst hen verblindt enkel het heden wordt gesmaakt wij weten ons bemind hebben wij elkaar geraakt ?

Polijst je nagels maar, de vale glans van de spiegel we hebben nog uren te gaan alvorens de ochtend te dopen. Gordijnen paraderen ons voorbij het licht valt dood op mijn schoot gedaan, voorbij met vergeten de vergeelde toetsen te raken. Er tikt een klok, ergens. Ver weg herinneren ou...

Mijn bloed stroomt nederwaarts en kippenvel verblijd mijn huid Ik duik in zijn mond verdrink in zijn keel hij slikt me door Kom ik voel me helemaal bevangen vol overgave hang me op bij hem Aan vibraties de stem het gevoel ben jij mijn frivool idioot idool

Zij heeft haar vleugels afgeworpen vliegensvlug en bezweek in zijn gelaat Het licht dat zout uit haar ogen spoelde kraakt vanmorgen hem uit slaap Lang is geboren ademloos gebleven in volle hevigheid kwam zij thuis Hoe kan vrijheid zo bevangend zijn als nevel op ruiten eens liefde las? ...

handen zijn open vingers smal toelopend in hun lengte artistiek het haar is uitgeplozen haar nonchalance flirt met stukjes dramatiek tragisch is haar oogopslag als zij de wereld vat in een ultieme kus met armgebaar het glaasje port waardoor zij na een uur of twee haar hart uit...

Orgasme der natuur mutaties van plant, dier en mensen- rijk, als zend- apparatuur in ontvangen golven energieën, ontkleedt het natuurlijk libido in wintertijd bedolven!

Mijn schat een heerlijk nieuw recept surfend gevonden op huwelijk.net de hond het kind en jij zo transparant zal smullend likken uit mijn hand vrienden met wijn in ons design bewonderden om onze kunstfestijn hangend liggend hijgend behagend dineren wij het culinaire hoogtepunt een struis...

Eeuwenlang heeft de westerse samenleving in vooruitgang, lineariteit, rationaliteit geloofd. Maar de literatuur wist al die tijd dat het leven en de menselijke geest grotendeels een irrationeel rommeltje zijn.

Van der Waardsteker zit achter zijn bureau. Even weg uit het feestgewoel. Dat het feest ter ere van hem wordt gegeven, deert hem niet. Niemand die hem zal missen. Mijmerend kijkt hij door het openstaande raam naar buiten. Eind september en nog 23 graden, dat is wel eens anders geweest, denkt hij....

Hij was zo mooi die avond, ik herinner me het nog zo goed. We keken en liepen maar rond, toen verzamelde jij al je moed. Je vertelde dat je me leuk vond, mijn adem stokte en ik keek naar de grond. Wat moest ik nu zeggen, wat moest ik nu doen? Ik keek je aan, en kreeg zomaar een zoen. Ik moes...

Hij heeft haar systeem gehackt en noemt zich daarbij liefde bestanden verward of lam gelegd en steeds het woordje eros-error formatteren, deleten, uninstall, virus scannen heeft geen zin hij blijft er zo hardnekkig in

De lach die hij liet in haar viel dwarrelend in deeltjes wij onbreekbaar achter blauwe ogen gesmolten zijn stilaan voorbij er is papieren honger en leeg van verliezend wachten klein