Alle inzendingen

80482 resultaten.

Sorteren op:

Samen

verhaal
3.3 met 11 stemmen aantal keer bekeken 2.744
Hij zag haar aankomen bij het meer. Aan dat meer lag een nudistenterreintje; startpunt voor zwemmers. Waaronder zij. Kwam haar oefeningen doen, natuurlijk. Zij zag hem al van veraf zitten. Zwetsend weer. Zwemmen was er hier meestal niet bij; een voedingsbodem voor partnerzoekenden, dáár was nud...
Femmy26 februari 2006Lees meer >

wisgedicht
2.2 met 28 stemmen aantal keer bekeken 0
Soms worden gaten niet "gedicht"
Fred26 februari 2006Lees meer >

Vloeibaar goud

wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 0
Er staat een goudhaag in gestolen licht te mijmeren puur water deed hem opzien uit zijn winterslaap. De liguster heeft zijn mantel aangetrokken, ik heb hem stiekem geholpen want de dagen waren mij veel te bloot. Ik heb vandaag een lichtje ontstoken het werkt op ons gemoed; als je goed ...

Ik slik de kou weg

wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 0
Ik slurp met een dooimiddel de kou weg verslik me bijna gebrand en verlangend de lente ontstijg ik mezelf Door wolkenflarden zweef ik tussen ijskristalen wachtend tot de wind hen raakt en ze als hagel kletteren Hoedt u voor dit ijzige geweld span het scherm tijdig tot de zon zich w...
Rudolf26 februari 2006Lees meer >

Het einde achter glas al merkbaar

wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 0
Een ijzig koude februari wind snijdt eenieder de adem doorsnijdt met kracht kleding het naakte blosjes gevoel De dagen lengen zich traag in tred langzaam hoger richt de zon zich steeds later loopt daglicht in avond de naderende lente voelbaar achter glas We tellen de lengende dage...
Rudolf26 februari 2006Lees meer >

Wanhoop [triolet]

wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 0
gedragen door zilveren vleugels alsmaar oostelijker naar ’t einde laat ik me over zeeën zweven gedragen door zilveren vleugels zie alles minuscuul verschijnen in een wirwar van warme tranen laat ik me over zeeën zweven alsmaar oostelijker naar ’t einde

carnaval des visages

wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 0
ik schraap mijn masker af deze dagen het bestaat uit vele menselijke lagen die soms mijzelf een glimlach schenken of verkrampt mijn verdriet dragen maar ook rimpels men zegt van het denken als ik mij tenslotte voor de ander kwetsbaar weet blijkt ieder zich inmiddels ...

Europa

wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 0
Côte ‘d Azur Lekker heet Nu te duur Wanneer Weer Snik
Rikus Kiers26 februari 2006Lees meer >

Het kind in mij

wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 0
Nog zoek ik naar de onschuld in mij toen ik nog was een kind Vergeefs, want zelfs op de bodem van mijn ziel is er niets meer, wat mij nog aan mijn kind zijn bindt Soms dartelt nog het kind in mij, het speelt, lacht en het huilt ik was in mijn kind zijn nog vrij In de slaap moegespeeld en leve...
vogh26 februari 2006Lees meer >

Voor Dustin

wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 0
Ik streelde met woorden je huid. Mijn woorden, heel losjes toverden blosjes op het zachtst van je wangen. Ik vertelde in zinnen hoe diep en teder ik jouw wilde beminnen, jouw begrijpen en meer. Ik schreef wat je voelde. Je lachte en bloosde omdat ik wist wat je met je geluidjes bedoel...
vogh26 februari 2006Lees meer >

wisgedicht
3.1 met 14 stemmen aantal keer bekeken 0
Waarom plagen die groepen trekvogels ons zo door te vliegen in een V van virus?

Vannacht kwam ik mijn ouders tegen

wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 0
Vannacht kwam ik mijn ouders tegen, twee bleke schimmen die naar elkaar toe negen in het witte licht van een lantaarn. Aan hun geluk te zien kon ik nog niet geboren zijn. Ze waren jong en heel verliefd. Een groot verdriet bedroefde mij omdat ik wist hoe het zou verdergaan. Zij schaterde o...
Hagar Peeters26 februari 2006Lees meer >

grondgedachte

wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 0
hoe weerzinwekkend is het wereldbeeld t is slecht zoals het op de aarde gaat oneerlijk is de wortel van het kwaad bij wat de kroon der schepping heet verdeeld er wordt wat op de wereld afgeleden de een crepeert de ander vreet zich vol voortdurend is er oorlog op die bol verneem nu hoe die b...
Aubrey26 februari 2006Lees meer >

Volubel

wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 0
mijn gedicht bouw ik vol met gevlagde woorden volubel scheren ze over het papier herkauwend een mondvol lichtzinnige woorden in purperen lichtgroen knipoogjes werpend en kleverig grijnzend verheffend in de geneugten van de literaire wereld toffe liefkozende zinnen op de drempel van he...
klaes26 februari 2006Lees meer >

appelgaard

wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 0
zo oneindig groot de schijn van appelbomen reikend naar de zon

zonder woorden

wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 0
zonder woorden spreek je vloeiend mijn taal alsof ik uit je schoot ben geboren zo liefhebben wij nu elkaar geen moeder en kind wat ik vind is jouw liefde die maakt mij in samen ervaren nooit blind
wil melker26 februari 2006Lees meer >

mooi gaan

wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 0
las ik ooit in een courant ga vanavond uit maar ga wel mooi diezelfde avond kwam ik mijn tweede liefde tegen ik ben ervoor gegaan en strandde als een natte krant soms rijmt het voor geen meter, worden gaten niet gedicht ik ging dus af
Fred26 februari 2006Lees meer >

HULPELOZEN VAN DE SCHEMERTIJD

wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 0
in de barspiegel van het café zie je ze de hopelozen tegen beter weten in lallend alleen samen in trieste gezelligheid verlangend zoekend naar warmte en liefde die thuis niet meer of misschien zelfs nooit aanwezig geweest is de zoektocht der hopelozen desperaat volvoerd maar heimelijk do...
M.A Romers26 februari 2006Lees meer >

Liefde, dat zijn wij

wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 0
Ik weet nog goed dat eerste moment Dat onze blikken elkaar diep raakten We beneveld werden door een roze wolk Bijna ademloos een liefdeszucht slaakten Ik weet het nog goed die mooie dag Jij nam mijn hand en voerde me mee Naar plekken waar het prachtig was Dompelde me onder in je liefdeszee ...
car26 februari 2006Lees meer >

lading 2

wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 0
ik ben de eenogige piraat bewaker van de gouden dukaat aan de afschuwelijke draad ik hinkstap met een krijtstomp naar een getekende hemel de poort knelt door de muitergom mijn schip vergaat ik ben de eenogige piraat aan de afschuwelijke draad
jandeb26 februari 2006Lees meer >

Olympische gedachte

wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 0
Goddank, ze zijn voorbij de Winterspelen. Twee lange weken keek ik elke dag Naar sporten waarvan ik de zin niet zag En die me daarom gauw gingen vervelen. Ik ben dus beu van al die wintersport En hoop maar dat het spoedig lente wordt.

hier spreekt geen metroman

wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 0
hij gaat voorwaar hij staat rechtop zijn haan die kraait neemt van voren of gedraaid oogt ruige rover van Riaadh borst'lige kin van dagen ongeschoren zijn machtig torso glanzend glad gaaikes zijn helemaal wild en nat in droom vereend al lang van voren nagelknipper nooit van gehoord on...

Laat me je omringen

wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 0
Ik wil je beminnen helend strelend met armen omringen Dus laat me je lussen omarmen intens verwarmen overal kussen Altijd zal ik er zijn voor jou lieve vrouw in leven en welzijn
Rudolf25 februari 2006Lees meer >

Mijn idool.

wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 0
Niet lachen, maar Ik heb een heus idool, Dat klinkt op mijn Leeftijd als een viool, Maar ik kan haar charme niet weerstaan, mijn gevoel voor haar is als een orkaan, ‘k zou het liefst bij mijn idool willen leven, haar vooral mijn oprechte liefde geven, dan zou ik niet van haar zi...
vogh25 februari 2006Lees meer >

Utopia.

wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 0
Ik ben niet in Utopia geboren, De tuin van Eden heb ik nooit gezien. Ik draag geen gouden ringen in mijn oren En weet niet goed waarvoor ik precies dien. Ik heb geloof ik, niets dan veel gebreken. Daarbij een vrouw en af en toe een kind, Gedeeltelijk door al die paterspreken, Maar ook omdat...
vogh25 februari 2006Lees meer >

Klein wezentje

wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 0
Lief, klein, nieuw wezentje, daar ben je eindelijk dan! Er is lang op jouw gewacht, maar daar weet jij niets van... Je ligt daar in je nieuwe wieg zo zalig pril te zijn. Zo klein en zo afhankelijk, zo puur nog en zo rein... Lief, klein, nieuw wezentje, er wordt voor jou gezorgd! Dus ge...
vogh25 februari 2006Lees meer >

Ik hou van u

wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 0
In de haven, op de steiger, staat ze, Tegen een boot geleund, achteloos. Met haar teen duwt ze mos aan de kant, Zo volmaakt, uitgestald. Ze kijkt een beetje scheel, Verleidelijk onderuit. Haar ogen, ontploft in kleuren Waarin ik fragmentarisch uitdein In haar heelallen, hoe verder, hoe koude...
vogh25 februari 2006Lees meer >

Herinnering aan haar

verhaal
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.660
Ze was één en al levenslust. Jong, en ja, ook dat tikkeltje losbandig. Maar, zijn we dat allen niet geweest in een ver verleden. Haar glimlach was zo ontwapenend, dat elke fout haar onmiddellijk werd vergeven. Die onschuldige blik wist iedereen in te palmen, elkeen te bekoren. Het was dan ook ni...
vogh25 februari 2006Lees meer >

ongelieke hogte (eigen dichttaal)

wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 0
op gelieke hogte sie icke um mie hinne is da wa icke sogte dun grotste ende diepste sinne skonner ende errug himmels gemaeckt nee, geschaepe mien hande rieke naer oe, maer jie kiek allene naor folmaeckte knaepe och icke kenne mieselfe in toekomede maete ende ontdeckt...
Meer laden...