Alle inzendingen

ik was aan het strand zag het sikkeltje maan om twaalf uur doven de zee golfde traag spoelde de eerste seconden op zand want voor eeuwig is er niets aan de hand het land fonkelt en brandt in de hoogte van vuren zij feesten nieuwjaar dat slechts twaalf maanden gaat duren

Het oude jaar kreeg een verlengd besluit: De klok werd één seconde teruggezet. Maar daar hebt u misschien niet op gelet, Want wat maakt nou één zo'n seconde uit? Alleen Olympisch kampioen Van Velde Weet heel goed hoe zwaar één seconde telde.

ik ben het meisje in de hoek besmeurd, verwond en ongeboren handen gebonden tot tegen de borst mijn mond en ogen met kwaad gehecht dat me doet huilen in de kamer om al het bloed dat het mijne is strak gebonden nooit ontsnapt aan die nauwelijks zichtbare haken ik ben de vrou...

ook al waart gij heden de allergetrouwsten en ditmaal wellicht geen draalster toch zijt gij een heuker die als bij een dompige neveling aalwaardig uw grei vergaart genaak mij niet, gij Brutus gij onthoudt zich van gemenstig gedrag ik vertrouw nimmer uw geplogenheid ...

een slang met arendsklauwen komt uit de tuin gekropen vette klissen in zijn nek ik hang te hijgen in de touwen een gevorkte tong kietelt mijn hielen vleermuisvleugels vouwen open als een waaier van vliezen ik sta maar wat te stuntelen wil met fladderende armen weglopen net binnen jouw...

Het begon allemaal lang geleden... In 1938 ontwikkelde een Amerikaan.. genaamd James Blocker een mobiele veldtelefoon voor militair gebruik. Het zou nog een tijd duren voordat dit stukje wonderbaarlijke techniek ook commercieel uitgebuit zou kunnen worden. Maar dan toch. In 1982 werd het eerste...

Uit het maagdelijke wit haal ik je sprekend als een vaststaand feit naar binnen. Pen en inkt beschrijven kras het linnen van mijn ledig ledikant, ik prik je dichte wolkenhemel open, wrik je vrij,verlost uit diep verdoken zinnen, grijp met graagte naar je wijs beminnen, naar de liefde in je ...

De wijzers van december wijzen stilstand in de lucht. Treurwilgen huilen bittere aarde en de wind neemt mijn woorden mee. De nacht staart in het oneindige niets. Ik zweefmolen mij op een vreugdebries, schuil tussen de vleugels van mijn lente en schudt de lakens in mijn paradijs.

Gister geraakte ik met een stel dolle witte wieven in sneeuwgevecht. Twentse Henny, Willy van het Reigersbosch, Lady LuffBluff van Den Haag. Zij bekogelden mij staande in mijn deuropening. Terwijl ik boterzachte sneeuwbedoelingen had. Willy had mij gemaild: ‘Jos kom je buitenspelen’. En zeg...

Het jaar is al oud; uiteenspattende lichten luiden het stervensuur in

De minachting van Nederlandse voetgangers en fietsers voor stoplichten is iets waar buitenlanders nooit aan wennen.

ik at druiven uit je hand voelde me een koning zag hoe jij de trossen plukte met het zonlicht als beloning ranken jeugdig groen stammen roestig van het zonnen ook tussen rotsen vinden wortels nog hun bronnen de wijn is hard en ongenaakbaar je voelt de strijd tot in je keel nadat je ha...

De weg naar de hel is niet met goede voornemens geplaveid, maar met grammaticaal geordende onzin.

Alle kwaad zou ‘k vergeten, Kon ‘k omzien naar ’t jaar Met zijn dagen zo droef, en zijn nachten zwaar, Met zijn uitzicht op bitterheidsbeten; Enkel noodde ik bedroefden En weldoeners uit Tot een stille bijeenkomst en jaarsbesluit, Aan de haard, waar ze menigmaal toefden. En met br...

Ach wat, Melancholie Jouw emotieve zwelgen In Oliebollerie... Hoe kan ik je verdelgen? Hoezo het Oude Jaar? Moet ik nu krom gaan lopen Met baard en sneeuwwit haar? Nee, ik ga vuurwerk kopen! Zwartgalligheid, je biedt Slechts bitter brood aan Barden Ik schiet vergaan verdriet Aan stukk...

Jij draagt een hoofddoekje en kijkt angstig de wereld in het gaat wel goed zeg jij en braakt jij draagt een hoofddoekje buiten is het niet koud binnenin warmt de angst die nog zieker maakt jij draagt een hoofddoekje chemisch slik jij de pijn hoopt op een leven zonder bang tot zo bang...

Op een zomers terras vlei ik mijzelf neer De ober schenkt een glas zoet en smaakt naar meer… Mijn ogen glijden over de kleurrijke mensen Gesprekken over betere tijden en wat valt er dan nog te wensen… Aan het tafeltje voor mij laat ik mijn ogen stilstaan Een verliefd stel in een zoen...

Oudjes bij elkaar spreken graag over vroeger, ze praten het goed

Benenwagens vol vuurwerk nieuwjaarspijlen lust voor leven wens de wereld liefde vertakkende momenten een nieuwer jaar wees gerust eek en eik alles en het niets om te vullen madeliefjes en sprietjes op je hoofdkussen als groet stoei met leven proef iedere dag een lach wens j...

Welkom, zojuist is een mens geboren! Familie staat te huilen aan het bed, Leven en dood zijn nooit alleen aan zet Vaarwel, zojuist ging een mens verloren! Welke waarde heeft actualiteit? Elke tel verwelkomt en neemt afscheid!

Hij kijkt naar een stoel en denkt: ik ben een stoel. Ik sta hier net zo alleen als hij daar: de man op de rand van het bed. Valt hij al in slaap? Of noteert hij nog even dat hij net zo leeg is als? Kijk, hij geeuwt. Hij praat met de stilte, wordt moe van zichzelf. zou een stoel ...

Wat zijn wij toch een heerlijk tolerant en flexibel landje Dat viel mij op toen ik gisteravond onder Rotterdam c.s. doorliep. Het was een ongezellige drukte die veroorzaakt werd door een duizend-tal reizigers, die gestrand waren vanwege de hevige sneeuwval. Ja, lieve mensen, voor wie het nog nie...

Altijd geweten dat je terug zou komen. Een winter lang op je gewacht. Soms wakker liggend in de nacht die duistere geheimen wikkelde om bomen. Altijd geweten dat je er nog was. Bijna vergeten soms. Dan kon ik zingen en lachen door de tijd. Hoe ongezien en onvermijdelijk verborgen in de dag ...

ik heb je vingers vastgepakt je een hand en arm gegeven mijn ogen zijn bij jouw gebleven omdat jij de kleuren terug kon geven die ik allang vergeten was we liepen samen in de pas die voor ons uitgestippeld was de lichte horizon vervaagde in de zorgen en dagen die voor ons geen perspect...

morgen is mijn jaar verleden al waar eerder de zon ongevraagd doch gestaag de stille dood heeft doen intreden de herfst heeft haar mantel laten verkleuren en verteren terwijl ik zwijgend naar binnen kantel om de sluipende donkere dagen te eren het is loven met voortschrijdende weem...

Werd gister teruggevonden in Broek in Waterland een kwieke tante geheel in het wit echt smeltbare massa heel teer ook mooie neus kin oren fijn kontje - om te bekoren Ze was beduidend anders lippenstift had men niet bij haar gedacht had zich aangepast noemde zich cosmosnowy hoofd met h...

ik laat me stromen komen gaan geruis loos stil verzanden maar iemand neemt me op er zijn geen god vergeten stranden eens kom ik met de tijden mee terecht terug in zee

Verstild, gelaten Wacht een versteend dodenbos Op begeestering

Al is het jaar straks officieel voorbij Voor velen was het eerder afgelopen. Daarom sla ik de krant eerbiedig open En zoek naar de portrettengalerij En sta nog één keer stil bij al diegenen Die dit jaar uit het wereldnieuws verdwenen.