Alle inzendingen

die extra plooi is juist wel mooi wat zal ik die bevechten? hou op schei uit ieder pondje gaat langs de rechter in drie jaar mijn omgekeerde streefgewicht gezwicht voor de jojo what goes down must come up weigerende ritsen twee handen op een ronding meid wat ben je lekker vol ...

ze keken allemaal monden vielen open iemand kreeg de hik het doelgerichte stappen de echo van de hakken de zelfbewuste tik een nonchalante lok de iets te korte rok ogen met wat schrik ik zag het neusje en de blik in die blik was ik

Vandaag las ik in de Leeuwarder Courant een recensie over het boek ‘De Gouden Regels van de opvoeding’ van gezinstherapeute Gitty Feddema. Er staan talloze tips en regels in die ouders de helpende hand kunnen bieden bij concrete vragen. Vele van deze tips lijken mij goed en behartenswaardig. Eé...

Waar zand zuchtend op en neer kruimelt in het blauwe bloed van de zee daar drijven mijn gedachten op de punt van mijn gebroken potlood mee ik kleur de lucht tot aan de horizon waar twee voorbijgangers hoeven uitstuiven hun haren geweven in de wind en de golven die hun...

Een boodschappenbriefje achtergelaten, verloren je vouwt het uit, strijkt glad leest hardop woorden vervuld Aan de hand van het lijstje loop je de supermarkt rond geboeid in het handschrift van een onbekende vrouw

De Eendjes op rij de trotse moeder voorop het blijft bekoren!

De satelliet Solar A In een hoge baan om de aardkloot geschoten Belicht de straling De hete streken in de heliosfeer Ontastbaar voor het bloot mensenoog Gezeefd door de dampkring Astronauten nemen als eerste waar Aan boord van hun hemelse huls De film in de ver reikende lens Versmeert het...

Nederland, mijn rood wit blauw Samen vieren we onze vrijheid Geen vreselijk oorlogsgeweld Vijf mei, een dag van blijheid Nederland, mijn rood wit blauw Laat mij weer tolerantie voelen Veilig wonen tussen alle mensen De vrijheid delen die we bedoelen Nederland, mijn rood wit blauw Geef m...

de dag van de arbeid en ik denk mijmer in een ochtendgroet is het zijn het de dingen de pogingen de zee water en schelpen terug te geven een schuttersstuk schilderen de tijd hoe groot moeten handen nog kleiner begraven weer opdiepen wat voor de hand ligt is het echt gele...

Daar was de brief. ‘In naam der koningin’ stond helder op de envelop geschreven. Zou ik het nu dan toch een keer beleven, zag men mijn waarde eindelijk eens in? Zo’n lintje geeft een mensenleven zin. Waardering is dan niet het hoogste streven, maar toch ... het moede hoofd wordt opgehe...

Door geldbehoefte werd z'n vrouw bezeten. Hij had daarom een bankbiljet gestolen en bij fouillage bleef de flap verholen, want honderd euro wist-ie op te eten. De kerel was hierdoor nog niet bij machte z'n vrouw tevree te stellen met de poen. De boodschap, die ze in de stad wou doen, moes...

de eerste oogopslag zoals je daar stond genageld aan de grond van bestaan iedere steen in de straat zou symbolisch voor een zoen kunnen staan ieder sprietje groen het riet zou deel van een heerlijk ruiker kunnen zijn die dag stopte mijn denken bolde mijn jas tot cape ik holde nerge...

Haar donkere ogen onverstaanbaar wanneer ze nauwelijks zichtbaar, niets meer wetend, zich neerlegt naast het water. Haar koude schouders rillen wanneer haar adem de nacht instroomt, niets meer voelend van het vuur dat binnenin haar smeult. Op een afstand lijkt ze op een klam...

nu ze hier op dit linnen in de ochtend het eerste licht filtert door het duister gloed verspreidt met kleuren die minder intens lijken alsof niet de aanwezigheid niet de vitrage niet het loof dat het venster raakt maar de zon gewoonweg de zon ze minder van kracht voorziet alsof ge...

O, opnieuw daar te zijn waar ik ooit in de nevelen, in de nevel van het jonge jongensjarenland. O op dat strand, aan dat randland tussen de onzichtbaar aanrollende golven en het onzichtbare land, daar ieveranst tussen Breskens en Cadzand. En dan dat monotone. Dat zo monotone zich bovenw...

rek me strek me na de nacht armen warmen lijven blijven diep van binnen knuffelzacht rek me strek me in een lach naar de schoonheid van de dag

Je houding manipuleert Strak van je eigen imago Niemand durft je aan Dit streelt je grote ego Niemand durft je te "battelen" Wie zou jou nu durven te verslaan? Je ego streelt en geeft je macht De wereld ligt tegen je voeten aan Kom dan, toon je ware gezicht Mister macho je gedrag is...

leven is illusoir bij sommigen in één moeite door bij anderen lijkt het vaak achter midden en dan weer vóór van vér af gezien is het allemaal hetzelfde misschien

Ik mors je over al mijn paden liefste Jij rood de rozen en jij blinkende het blauw Jij kano's in de blik van elke vrouw Jij beelden in parijzen van het water Jij lentebroden in de manden van de straten Jij kinderen die met een hoofdvol mussen Achter de zonnebal aan...

Met wat mooie leuzen en zonder kennis van zaken Zal Wilders van Nederland een paradijs maken Dit is verkeerd en dat is niet goed Geert weet precies hoe alles moet Alles moet hier heel anders Weg met die buitenlanders Ook al die ambtenaren aan de kant Een nieuwe Gouden Eeuw in Nederland ...

Dromen draaien rond mij in een wereld van zachte poëzie als de letters mijn pen vinden; mijn woorden zullen ge- en herschreven worden Maar enkel door mij De wind zweeft mee met mij langs de laatste zee van talloze emoties - waarin wij duizend dromen zullen beleven- en neemt mij naar de...

tie van de schrijver in dezes goed overgekomen geplaatst wordt in die vorm dan is de inten- een puntzak is wanneer het dan ook nog mits het gedicht maar in de vorm van hoeft metrum noch rijm te hebben zaken die de mensen raken het het cynisch verwoorden van 'n spitse ondertoon zoals het een...

je voelde me met eerst een teen en toen je been ik warmde zacht je huid je gleed in mij het schuim bedekte even wat zich later voor mij strekte ik sluit je in en kom op plaatsen die te klein voor vingers zijn ik kietel je gewoon uit gein omdat ik zo dichtbij mag zijn soms ...

Ik schrijf vloeibaar mijn hart Open al wat ik voel Kom maar, kom maar naar mij Jij bent heel apart Ook al ben ik koel Voor jou ben ik vrij.

De dagen die ik somber was die tel ik niet die doen niet mee in de droge diepte van mijn ziel kansloos te overleven liggen lijf en leden niet meer aan wie ze toebehoort de dag vindt zijn bestaan terug wanneer het duister is een schone kans te breken naar het licht het hoofd vol leegte...

Ik wilde wel dat onze knappe jonge dichters zich mijn simpele definitie van proza en poëzie eens herinnerden; namelijk proza = woorden in hun beste rangschikking; poëzie = de beste woorden in de beste rangschikking.

Globaal kan men geloof ik niet anders dan blij zijn met een ontwikkeling in de poëzie die haar weer maakt tot een ding onder dingen, een verbruiksartikel, een ogenblik in de gebeurtenissen van de dag, een ontwikkeling die heldere formuleringen en ideeën prefereert boven vage woordgoochelarij en sm...

Al was het van ons goed bedoeld misschien Dat wij laatst van onszelf een lintje kregen Toch zijn wij daar als koningin op tegen Daar wij die lintjes niet meer kunnen zien. Dus knippen wij met een royaal gebaar Straks ook dit lintje door met onze schaar.

de zwever is er weer, te vies om aan te halen de zwerver is er weer in voddenbalen met ogen dof en lippen stuk zijn tanden verloren mompelt hij aalmoes aan eenieder die hem wil horen het losgeld in mijn zak verschaft een schoon geweten zo kan ik rustig verder gaan met patatjes eten ...

jonge pimpelmees in te vroege vlucht geveld raakt haar kinderziel warmt zijn lijfje in haar hand graaft een kuiltje vol bloemen