Alle inzendingen

Je schrijft me mooi vandaag mijn liefje er klinken klokjes in je taal je roze lippen proeven kusjes die van mij zijn maar banaal ik heb mijn rimpels opgevouwen en mijn haar verbergt ze niet ik steek mijn tong tussen de tanden want pruilen kan ik niet daarvoor ben ik al te ...

Vergeet het maar Ik ga niet huilen Ik lach Al kijk je dwars door mijn inktzwarte gedachtes heen Je zult mijn hart niet raken Want mijn hart is een deur zonder slot Met een muur van ijzer die je met die lieve lach nooit breken zal Kijk me maar diep in mijn ogen je zult niet vinden...

Razende gedachten, vele vragen gaan door me heen, liggen vooraan in mijn mond, toch ik stel er niet eens een. Hoe graag wil ik geloven, in wat ik weet ,in het heden, niet in wat ik denk te zien, spookbeeld... uit het verleden. Wetend dat geen enkele, geschiedenis zich ooit herhaalt, v...

De kerkhoven liggen vol met mensen die onmisbaar zijn.

een bijzonder iets want welke woorden hoor jij als ik fluister: "niets"?

Als ik eerlijk ben: Noem mij maar een barbaar. In elk modern museum, krab ik flink in mijn haar. Ik begrijp er niks van, die witte kale muren met hier en daar wat rommel, maar dan wel hele dure. De suppoost waakt streng, en hij staat steeds paraat om snelsnel in te grijpen, wanneer je hardop ...

een brief vol woorden die ik niet begrijp een zakdoek vol tranen is het enigste wat overblijft een verscheurde foto op de tafel een verscheurd gevoel in mijn hart alle blaadjes van de roos alleen de doorns nog over die me keer op keer in mijn hart prikken een gevoel dat geen g...

Hoe zelden toch is een gedicht gewijd aan het toneel van veel verfrissingen waar je op zeehelden van asfalt rijdt. Door meeuwen en de branding begeleid, geef je de zee mee je vergissingen, zoals een golf die van de glooiing glijdt. Bij helder weer zie je meer onderscheid en neem je onbevr...

als een piramide nam ik benen bruin van zon de kop van het beest daartussen zachte neus en koeienogen oren steken uit - enkele streepjes van haar hemd zijn zichtbaar hals en hoofd met warme glimlach wist ik dat die was om ogen zo mooi als van een ezel dat gesmolten vlinders in haar ...

Geef nooit de hoop op, op meer geluk het zal er zeker weer komen Ook al zit je op dit moment even stuk blijf geloven in je dromen Als je weet dat je het niet verdiende maar het gebeurde je dan toch Blijf geloof houden in verbetering betere tijden komen zeker nog Als je nu misschien in ee...

Ik loop door het bos Zonder jas En voel de warmte van de zon Mijn hond loopt hijgend naast me Ik voel haar liefde En ben even niet alleen

Zo oud niet of hun jeugd treurt in de wilgen, het water spiegelt ze nooit rimpelloos, het gladde blad en niet bladerloos, het is een dak waarover zij zich spreiden, waarop een eend in landschap weggezakt, met een gevluchte in de grond bevriend, laag water zoekt en boven water tracht een nie...

Zand leeft van waaien De bomen tonen van binnen de aarde het groen Aan zee drinkt land los schuim, een witte egel, hunkerend, stekelig.

Je blijft leven in mijn gedachten overal waar ik ga, zal jij ook gaan ik heb je altijd heel dicht bij mij al ben je hier nog zo ver vandaan Iedere stap neem ik samen met jou ergens diep in mijn hart en hoofd al kan ik je niet meer vasthouden het vuur is nog altijd niet gedoofd Ik vraag m...

De tijd dat arbeiders alleen plichten kenden en geen rechten ligt al ver achter ons. Een maximum aan werktijden, een minimumloon, een redelijk machtige vakbondsbeweging, pensioenregelingen en goede arbeidsomstandigheden; een Westerse werknemer is allang geen slaaf meer van de bourgeoisie. De kerk al...

Water, dat in wijn verandert Thuiskomen terwijl je dacht te zijn weggegaan. Dromen met je ogen open: samen zijn door alleen te staan. Nemen is geven Dood is leven, elke zwakheid wordt in kracht volbracht. In de paradox is elke tegenstelling opgeheven: Dag wordt nacht en nacht wordt ...

Langzaam komt het schilderij in beweging de in strepen getrokken wolken lossen op en een oude beuk schudt zijn dichte top bevrijdend los. Geen dwang, geen plichtpleging ontsnapt aan de knevelende hand van de oude meester uit het lage land Behoedzaam strekt het paard de broze benen het lin...

Ik had gewaarschuwd moeten zijn De regisseur had het over beeldenrijkdom van leven ende dood en teksten als los zand waardoor structuren losgelaten een nieuwe werkelijkheid ontstond Ik viel in slaap, mijn laatste fort tegen ´Het Lied van het Hart´ met stromen bloed ondanks het knierpend a...

de grote trek is nu begonnen reuring allerwegen tafels in beweging asbakken geleegd ze wil hem snoeren helemaal de lucht is heel bezonnen op klaarlichte dag gaat zijn raad naar de filistijnen de bezwering van samen terug kent ze nu niet meer waarom toch alles verloren de stomme goeroe s...

Snijden gedachten wonden in het zijn van geleefd verleden en is het pad van de toekomst soms slingerend en onbegaanbaar struikelt wantrouwen niet meer over vertrouwen in het nu, dan zal morgen tijd geven in dagen die lengen, de zon zal roepen en ik zal wachten boven aan het...

Na ommelandse reizen is geen evenwicht Hersteld. Ik herken de achtergrond weer In de spiegel. Maar aan de kapstok Hangt een verre jas. Het lila licht, Waarmee ik samenval, analyseert De tocht van keldervloer tot nok. Voor binnenhuisarchitectuur gezwicht, Zit ik op het gat in mijn tapijt,...

't Meest in nachten als de maan haar stralen Koud en lusteloos door 't ruim laat dalen, Ben ik radeloos, denk: ik zal maar ergens Zwak en zwervens- Moe mij laten vallen in het zand, Plompverloren en mij wat bedekken En dan blijven liggen tot mij een komt wekken, Deernis koestrend op komt ra...

Wanneer ik de hoornen zie lichten over de barricades van je leven sluit ik mijn ogen en zie je stille tranen van binnen Wanneer ik de witte vachten voel langsstrijken onder mijn handen en de eenhoornigen mijn ogen vertederen wens ik je alle sterkte toe Wanneer ik in hun ogen kijk, eenho...

Wytse verschijnt helder in beeld met het eeuwige stompje sigaar gemummelde groet de oude bus rijdt krakend naar het centrum van het mij nog onbekende dorp der Halbertsma’s ik kijk mijn ogen uit oren staan op scherp handen houden knippend hegschaar vast debuut als assistent = manusje v...

je rinkelde in glas gaf aan waar je toen was de scherven heb ik opgeraapt lichtznnig om te breken in liefde die nu haat gaat kweken je spiegelde een kleine vrouw die ontrouw niet kon velen jij, die recht door zee het hart brak van zovelen ik zag je langs de lijnen met licht op onbet...

Was Mozes niet voldoende tien keer uw wijsheid Uw vurige woorden. Tot het einde, vrije wil die paar regels in elke ontwikkeling gebonden. Niet Uw zoon die stierf omdat ons genot verbonden met zonden. Geen Laatste Profeet verslonden om zijn getrouwen heen. U schreeuwt: ‘mensen ...

Verwar jij niet je gevoel voor mij met jouw grote gebrek aan aandacht Is het wel mijn oprechte liefde wat je eigenlijk van mij verwacht Of is het alleen die arm om je heen die je zo lang hebt moeten missen Ik vraag het me vertwijfeld steeds af maar vooralsnog kan ik slechts gissen Ik vr...

De Lonsdalejongeren slaan steeds meer toe Vaak amper de taalvaardigheid maar machtig Maakt deze groep een merknaam nazi-achtig Met puberaal woordspelerig gedoe Laat ons nu snel die achterlijke lading Elimineren naar ons aller gading

Waar is Vitellus, de wafelverkoper? Waar is Vitellus, die snelle loper? Hij danste als hij liep, en hij stond op één voet, Zijn wafels waren zo warm en zoet. De keizer kocht, en de gladiatoren, En de keizerin heeft van hem gekocht. Hij mocht alles zien en alles horen. Was overal en nergen...

Wie geld kan werpen in de fonteinen van Rome, heeft nog geen kennis gemaakt met de autochtone zakkenrollers.