Alle inzendingen

Jij wijst mij de juiste weg. Jij houdt mij op het rechte pad. Zonder jou had ik altijd pech, kwam ik terecht in een donker gat. Nu zonder problemen van Oeteldonk tot Rotjeknor. Dankzij... mijn navigator.

Met het verstrijken van de tijd - een nacht raakt vele sterren kwijt - kreeg hij meer inzicht in het feit. Wie zegt dat maanlicht liefde slijt?

Complimenteer haar met alles wat ze doet. Zorg zelfs voor maneschijn als het moet. Plezier haar op honderden manieren. Elke dag met haar moet je vieren. Als ze bloemen wilt koop die dan voor haar. Speel alle leuke liedjes op je gitaar. Geef haar alles wat je hebt, Om haar hart te winnen is ...

Het ergste van dakloos zijn is, dat je niet kunt meedoen aan de postcodeloterij.

Geruisloos meandert het verdrietstillende licht speurend door mijn kaalgeslagen landschap op zoek naar ankerplaatsen waar het gericht mijn bestaan geheel verduisterde. De stap, niet meer gezet hangt bevroren in het tij dat nog niet keert doch vluchtig aan mijn zij zich schuchter b...

stoeptegels gaven me kopjes bij elke stap en grachtenpanden helden nieuwsgierig voorover ik kon ze geen ongelijk geven er was veel te zien vandaag

In een omgekeerde wereld groeien bomen aan de blaadjes, laten honden baasjes uit, voeden kinderen ouders op, jagen zeerobben op haaien, gaat het volk Jan Peter naaien...

met alle pijn in mijn hart laat ik jou met rust maar ik weet dat ook jij gekweld wordt door liefde die wij niet verbinden met alle strijd in mij laat ik jou gaan en ik voel dat je huilt, bezijden je trots, dat wij elkaar niet vinden de wind is verdwaald weet geen richting meer de zon...

de straten huilden met ons mee terwijl iedere stap ons verwijderde van het woord waarnaar we zochten de stad zuchtte en liet ons vrije doorgang.

Ach, ik weet wel wat je nu denkt Leef verder laat mij maar met rust Dat doe ik ook niet anders dan dat Maar ook dat stelt me niet gerust Het gaat gewoon niet over dat gevoel Ik mis je nog steeds elk uur iedere dag Je hebt geen enkel idee hoe me dat breekt Geen lief gebaar nooit meer die gu...

En dan is de stad wit boom, fietsenstalling, container en kerk dwingen om weer bekeken te worden. De weg wordt weer een weg vanwege ons bewuste gaan De bedekte stad maakt de stad wat het werkelijk is. Containers en kerken zonder symboliek, gedachte en doemscenario. Niet die weg waar zekerh...

ik wil alleen nog maar huilen tot alle rivieren, waarin mijn tranen stromen, zijn opgedroogd en ik het zout proef van de pijn van het gemis en alleen zijn van de breuk in mijn hart

Van rots tot diepte en de zeis die zijn beweging kiest; van golf tot boegspriet en het meer dat in zijn vloot de waarheid regeert met de vaardigheid van stromen. Kringloop van gevoel, de vaste hand die met de zekerheid van licht de sporen drukt van voet tot stap tot zelfsprekend gemak.

ze dicht ontroerend gaaf over scheiden en lijden of het sterven in diepe meren waar men uit drinken kan nooit schreef ze over de witte raaf in haar tuin bezijden het musschenkwartier waar toch ook kwartels kwetteren in het lover over kwattarepen of een lekkere zure bom nog niet gespr...

Het witte laken van sneeuwvlokken en onschuld dekt de wereld toe.

ik ben zo ontzettend zettend zettend blij blij blij blij ik ik ik ben zo ongelooflijk ongelooflijk blij blij blij blij dat ik dat ik dat ik het fietslied heb geschreven ik ben zo ontzettend ongelooflijk verblijdend blij blij blij dat IK het fietslied heb geschreven en ...

met dank aan Annie M.G. Schmidt in Dortmund drinken alle dikkertjes D.A.B.

Een parel wat dof in haar schelp Al jaren dobberend op de levensgolven spoelde bij mij aan Haar warme gloed deed bij mij een vonkje ontstaan die oversprong en ze begon te stralen Ze is zeldzaam èèn met karakter en een naam Zo is er bij twee weer nieuw leven ontstaan Een pa...

Betoverd is de vent verliefd op haar fortuin. Hij heeft gerekend en hij trouwt met haar. Al spoedig blijkt z'n rekenfout: z'n sprookjeshuw'lijk heeft een groot bezwaar. Er gaat in haar kasteel van alles mis. D'r rijkdom lijkt geen sleutel tot geluk. Ze brengt d'r man met name van z'n s...

wit en wijds strekt het landschap zich uit als een opengeslagen deken van eerste kwaliteit verse sneeuw de felle noordooster blaast modder- kopjes bloot die nieuwsgierig rond kijken in de verblindend lichte ruimte de slootkant is een ultra natuurlijk kunstwerk steil gewand ongerept met o...

De wereld staat op mijn tafel van glas; naar behoeven draai ik de bol met gesloten ogen. Deze aardbol is ongelogen ongeschonden, niet boordevol vervuiling, zonder effect van een broeikas. Het draaien van mijn wereld stopt zodra ik er een vinger op zal leggen en mijmer over de bestemming ...

IJSREUZACHTIG Knetterend verloren in de ijzige kou Kopduwend tegen de grille wind Welke reus ik ook spelen wou Ik blijf slechts een 7 jarig mensenkind Toch,… heldvoelend en hart overvol want… stoer als viking, sterk als beer Ha...

Niet één heeft zo het goede geweten. Niet één heeft zo het slechte gedaan. En nu: verlaten voor mijn vuur gezeten, Zie ik mij-zelve aan.

langzaam glijden hier de uren in een bestaan waarin het spreken al bijna onmogelijk het lachen ongehoord is het zwijgen een ziekte een bestaan waarin de nachten wakend worden doorgebracht wachtend op wat niet komt dromend van rumoerige trottoirs en teder geruzie onder de bruggen langz...

nee, ik strijk geen snaren op klassiek tokkel wat muziek in klanken die je lente laten dansen voor mij nooit het stramien, ik heb het allemaal gezien speel uit vrije hand zie wel waar ik strand ik verbras geen melodie in koperblaas roffel niet op trommels als een dolle dwaas houd...

Natuurbeheer is onnatuurlijk.

Als trainer sprak hij pure oorlogstaal. Het spel werd tot een ware krijg verheven En hij beschikte: sneuvelen of leven. Z'n bijnaam was dan ook 'de generaal'. Maar nu is Rinus dood, men staakt het vuren. Een vrede die slechts één minuut zal duren.

Er had niets maar dan ook niets gebaat het donker daalde neer in overvloed “Ze waren met teveel” en ik had losgelaten wat ik vliegerde sans color en het hart nog altijd op de juiste plaats enz. enz. een grijze bedoening sla de waterkant dan oeverloos kleine jongen haal je vader maar ...

Ik had geen recht om hier nog verder te klagen vang touwslagen uit slagregens stiller striemen. Dapper roeiend banend door nachtelijke lagen voorgoed gebroken klinkt onbedaarlijk grienen. Schildert hij gewoon blosjes weesgegroet op doek. ‘k Zwijg en berust, ‘k moet zelf als bedeling hur...

Ontwaakt, verzorgenden der aarde De macht van het management is voorbij Zorgen voor zieken heeft weer waarde Er komt een einde aan de bureauheerschappij Ontwaakt, verzorgenden der aarde Gooi uw zorgplannen in het open vuur Of vouw er hoedjes van of vliegers met staarten Er komt een einde aa...