Alle inzendingen

Met een supergroot vangnet rende Mohammed door de weide. Hij slingerde zijn lange stok in het rond. Koeien gingen op de loop, vogels sloegen op de vlucht. ‘Ik wil je vangen! Ik wil je vangen!’, riep Mohammed tot x keer toe. Wat was hij toch op zoek; al die tijd, al die moeite, al ...

Het moet nu zowat acht jaren geleden zijn. De dag dat mijn moeder een brief ontving, waardoor zij zich gratis kon laten onderzoeken op borstkanker. Ze was net vijftig geworden, en volgens dat schrijven kwam zij nu toch wel in de risicozone terecht. Ik herinner mij ook nog heel goed haar eerste re...

ik hoorde de wind door de tochtspleten fluiten hoe motregen miezerde tegen de ruiten en heel in de verte sirenes paniek ik zag grijze meeuwen vlak boven de daken de kat van de buren mijn zak openmaken ik rook de frituur van de Smiths-chipsfabriek en voelde terwijl ik zo wat stond te dromen...

Ik wil een dichter zijn Met een gretig publiek Specifiek breedsprakig zijn In de politiek Een kunstenaar vol kleur Die iets bakt van zijn geklei En ook wil ik vriend en partner zijn Van jou en ook van mij Refrein: Smid zou ik kunnen worden, dat zou wel praktisch zijn En zanger met ee...

De levensloop wordt meer bepaald door toevalligheid dan door de eigen wil.

Passiviteit kijkt me recht in de ogen: “Vertrouw je me niet, denk je dat ze mij niet mogen?” Ellendig stuk verdriet, naar de Mokerhei, ik wil je kwijt! Passiviteit loopt me voor de voeten: “Stop! Ik hou je gezelschap, blijf nog even…” Ik beheers me, kook inwendig, bal mijn vuisten...

Je bent ijs en je glijdt Als een druppel damp op een spiegel In de bitterheid van mijn glas Ik tracht door jou te kijken Op zoek naar je ziel Je smelt en alles wordt zoet Zoals de ochtend zelden was Niemand weet wat ik voel Zelfs de bomen niet Enkel de wind maar die zwijgt Want het timbr...

Wringend en onheilspellend, donkere wolken van een opkomende bui, of pletsende regen. Daarna een kleurenspel zovele kleuren door elkaar. Een wonder om te zien, een boog van mijmerende pastellen. Ze smelten samen, van licht naar donker. Zij spannen zich uit, ze rekken zich, van de ene...

Waar jij ook zal gaan of staan Er is altijd iemand die aan je denkt Die je niet vergeet en om je geeft Er zal zijn wanneer je haar wenkt Ook al ben je ver weg van mij Voor mij blijf je altijd dichtbij Verborgen in mijn hart en ziel Zo werd je een stukje van mij En zo zal het voor altijd ...

lopend langs zee diep verzonken in gedachten hoge golven intens verdriet verloren niet meer kunnen denken dromend over wat is geleden hopen voor later jij komt me tegemoet met je handen in je zak tranen rollen over je wang je hebt spijt zeg je vergeven tranen van blijdschap de ze...

Gezien de effecten van inactiviteit op de volksgezondheid, zouden televisietoestellen voorzien moeten worden van vergelijkbare waarschuwingsteksten als op tabakswaren.

Artikel 10 van de Apostolische geloofsbelijdenis heeft betrekking op de "vergeving der zonden". Zondebesef en schuldgevoel plegen hand in hand te gaan. Maar wat houden die begrippen in? Zonde jegens wie? Schuld wegens wat? Wie vergeeft? Zonde is, zegt mijn woordenboek, iedere vrijwillige overtr...

Dansend gaat zij door de dagen geeft de avond glimlachend licht nooit zal zij om woorden vragen brengt warmte op ieders gezicht haar regels zijn niet gebonden lopen slingerend door de tijd andermaal slaat zij diepe wonden na een heftige strofe strijd heeft zij zin in mooie zinnen raakt ...

Luister: het zeggen van dit vers is zo dat het door middel van uw oor uw ziel moet aandoen met de vreugde en de zekerheid: 'Dit is voor mij geschreven'.Want ik weet dat alle verzen langs uw oor gaan als het ruisen van het water of 't gedruis van bomen in de wind: een vaag geluid voor niema...

zoals de wegtrekkende zee in snokjes stuiptrekgewijs afstand neemt van strand en vasteland zo neem ik afstand van jou: de vloed is uitgewoed de tsunami van passie passé tijden van ebbe strekken strand tot arena voor verbaal gevecht beslecht in afweer en afkeer in ijzige kilte ontv...

Leven? Of mischien toch dood Na jaren gezeik eindelijk onderweg Zo hard als ik kan, je weet nooit. Kentekens, koplampen, tranen en tranen Mijn leven of de achterbank en in de kofferbak Tanden op elkaar jouw foto in mijn hand en gaan Mijn helden op radio Gedachten die dwalen Tussen jou en...

regen sluiert sluimert soms vlaagt tot druppels die ons plagen het is geen miezeren, dat doet de wispelturigheid van wind tekort haar speelsheid wordt dan opgeschort zij is geen traag en vaag neervlijend element zij draagt de druppels met een tedere hand wikt en weegt wie ...

Het afscheid was voor even Althans, zo moest het zijn Door haat en hoop omgeven Door liefde en door pijn Het afscheid was voor even Althans, dat was het doel Tot liefde ging herleven Terugkeer van gevoel Het afscheid was voor even Althans, dat was mijn hoop Die hoop bleef jij m...

In Kamperland twee geliefden vermist en overbodig gegaard door nieuwsrubrieken Zij hadden geen pieken In de geschiedenis van Zeeland nodig voor hun dood onaangemeld vaart het noodlot eilanden over met de slaap van het water en drinkt men zich somnambulisch een eeuwige droom binnen...

Wie jij was ging ontastbaar verloren in de uren die werden gedeeld omdat jij je aan mij hebt verspeeld. Wat je wordt blijft voorgoed ongeboren. En hoewel ik door tijd ben verbonden drijft ons elke tel verder uiteen want we hebben elkaar slechts te leen; nimmer worden wij samen gevonden. ...

Het steile jukbeen driest geslagen in 't duister van uw harenwal, uw schouders recht en fier als schragen, torpedostreng der heupen val, die heel uw warmte, ingesloten als in een schoorsteen, langs mij draagt. Wie is 't, die naar uw sterke schoot en bescheiden borst te dingen waa...

Een tragisch ongeval in Amsterdam zal weer tot vele misverstanden leiden. Een vrouw heeft door een scooter aan te rijden een tasjesdief gemaakt tot offerlam. Waarschijnlijk wou hij haar alleen maar leren hoe ze achteruit moest inparkeren.

Ergens, om precies te zijn : helemaal onderaan de grote lichtblauwe rieten mand in de hoek van mijn kamer ligt een wollig dier te huilen. Maar ik kan het niet helpen dat ik me wel heel voel.

schuchter zonlicht streelt het oude park, sluimerend onder nevel en dauw, tot ‘n zacht en stil ontwaken in wazig ochtendrood verzonken staren bomen nog roerloos voor zich uit aarde hult zich al in lichter kleuren veegt de nacht weer gaande weg de morgen geurend tegemoet i...

Jouw opgestoken haar, baart een kunstenaar. Net die verlegen lach, is wat Modigliani zag. Parelzachte handen, breken alle banden. Honingzoete klanken, worden toverdranken. Flamingo roze lippen, glanzen bij het nippen. Koffie bruine ogen, beschrijven dialogen.

De tijd staat stil, De wind stopt met waaien, Dit is alles wat ik wil, Ik streel door m’n haren. Vogels stoppen met fluiten, Het wordt muisstil, Bloempjes ontluiken, Dit is alles wat ik wil. Kinderen stoppen met lachen, Speelgoed ligt onbeweegelijk op de grond, Ik zit hier op jou te...

het liefst wil ik je geuren beeldhouwen in kleuren die ik tegenkom ik mocht je splijten langs je aders kijken polijstte een droom zonder gelijken je woorden zingen melodie in zachte tonen die alle snaren raken een symfonie die geur en kleur laat paren tot het beeld van jou ...

We gaan onder in een kom weerspiegelt water trekt de bol aan weerszijden: dag en nacht tossen erom. We liggen tussen twee zijden drinken van de uren die we hebben, proeven van pril geluk, proosten om dan van de rand te glijden. We knipperen zwart wit en rijden naar de ondergaande zon. ...

Om meer te doen dan louter liggen staren om vat te krijgen op dit tijdsgewricht leg ik wat woorden vast in een gedicht als poging om de onlust te verklaren maar leven in een vers stuit op bezwaren vandaar dat ik mij anderszins verplicht en mee zal trekken met het wijkend licht tot in de eeu...

Ik ben hoofdzakelijk bang voor de dood omdat ik angst heb opnieuw geboren te worden.