Alle inzendingen

Wanneer komt de Westenregen? En de zoele zonneschijn daarop? Honderd wonderen winterlijk verzwegen Wachten hartediep in knop. Zoveel jaren die almeer ontvankelijk Uwe bodem murwden voor Gods zaad, Stelden u te hulpelozer afhankelijk Van dit aardse getij en zijn verraad. Wat in lie...

Sneeuwwitte vlaktes zandduinen als golven gestroomlijnd schelpen aangespoeld op een hagelwit strand het beeld overdondert gedachten dromen voort verbeelding draagt mij naar de horizon verstrooide as verdwijnt als sneeuw voor de zon stilte... ik verlies mij...

Alleen het grootste was groot genoeg. Dostojefski wankelde door de kamer; we zongen de Matthäuspassion van buiten, onthulden verrukt de Negende, doorgrondden de wereld met rechter elleboog op linker knie, voelden ons vertrapt in de burgers van Calais maar grepen naar de zon met de voorpo...

was jij het toeval dat zo lonkte me wenkte met een lach ik wilde je ontmoeten je was zo zeldzaam zeker op het moment dat ik je zag je hoorde daar waar ik je had gepland, als alles goed ging zou ik je nooit hebben gekend je had een handvol wensen die ik in je ogen las, er was geen ...

Wanneer je dan zult heengaan, weet dan dat je niet alleen zult zijn. In gedachten zal ik met je meegaan wat je bestemming ook mag zijn. Wanneer je dan zult heengaan, welk moment dat ook moge zijn, ik zal steeds aan je zijde staan en ontroostbaar zal ik dan zijn. Wanneer je dan zult heeng...

Ze stemmen op de dichters die niet willen Er schijnen flink wat stemmen gedelete Een aantal dichters-je gelooft het niet- Heeft op zichzelf gestemd. 't Is om te gillen! Zo wordt straks die Poëet des Vaderlands Een heuse Laureaat des Wantoestands

Als wij het konden overdoen Herstellend staten van verleden Als wij het konden overdoen Terugkerend op onze schreden Als wij het konden overdoen De ogen naar binnen gericht Als wij het konden overdoen Maskers af tonend het gezicht Als wij het konden overdoen De angst slaat om mijn hart ...

Vaal en van nicotine gegeeld in elkaar gevouwen rond, maar toch zo verdeeld als ik ze zie -achter je rug-, luiwammes ik voorzichtig heen en weer in hun zachte bedding. Je vingers ik leg ze als lakens opzij. Ik rek me rijkelijk uit, zo veilig en warm omvatten ze mij.

Nog altijd tovert zijn beeld een traan het ontbroken afscheid drijft mij in een waan van heldere beelden die wij samen deelden Het heengaan zonder een vaarwel leidt mij voortaan door een aardse hel in een flits zijn licht gedoofd mijn geluk voorgoed geroofd Wanneer komt weer die dag...

Langs het spel dat allang niet meer is kruipen mijn rillingen een nieuwe berg en er is treurnis in het verzwegen meer en er drijven dromen langs dichtgeslibde randen en open is meer dicht zoals jij, hoop ik dichterbij een antwoord op een open vraag alleen is ook maar alleen ...

Als een donkere schaduw volg je mij Door weer en wind voortgedreven Een echo die nagalmt in mijn hart Als een aura die om mij heen blijft zweven Mijn hoofd is moe van het denken Jij hebt zoveel pijn achter gelaten Mijn ogen regenen bitterzoete tranen Lippen trillen maar kunnen niet praten ...

als rozenblaadjes dansen op je adem halen doornen vingers open pluk haar niet koester haar gedachte of bloed dood gewoon uit liefde

Een vaderlandslievend man moet altijd klaar staan om zijn vaderland te verdedigen tegen zijn regering.

Zondagochtend 17 oktober rond 12 uur. Maarten was aan de telefoon. Wij hoorden aldoor nee, nee, nee dat meen je niet!!! Wij dachten: nee niet weer zoiets als wat er met Roy gebeurd is hè.. En ja hoor Maarten hangt op en vertelt dat Nicky en Bjorn Braun zijn verongelukt.. Wij zijn geschokt, k...

Ik wilde nieuwe dingen zeggen onbedachte waarden overbrengen maar het meeste is alreeds gezegd en toch, voor zwijgen is het nog geen tijd Vroeger beefde onze aarde voor de winden van Gods stem de wind is nu alleen maar lastig oud geluid en geen verstand meer waard Het is zoals gewenst, d...

De knapen staan me bij: de maliënkolder aangeschoten het glanzend harnas stuk voor stuk zorgvuldig aangepast moeizaam op het paard gehesen. Ik weet de jonkvrouw zo nabij. 't Vizier is neergeklapt de sporen in de flank geslagen de lans gestrekt. Kijkt zij naar mij? De botsing der...

zo dierbaar gebleven herinnering aan een stal, een ezel en gelijmde os waar schapen graasden op geurend mos onder een boom vol kleur en schittering in onze ogen nog stille verwondering rond het kindeke op een takkenbos zo dierbaar gebleven herinnering aan stal en ezel, weer gelijmde os ...

De aarde is helder wit, De nostalgie van de sneeuw zit, Overal verwerkt in de natuur, Ook gebouwen alles is eronder bedolven. Maar op den duur, Smelt al dat vlekkeloze weg, De zuiverheid is dan wat een pech, Verdwenen, om ooit weer terug te komen.

Een vlokje van koude sneeuw Smeltend in een warme hand Hoorbaar in elke eeuw En vloeibaar de palm omarmt Kristallen die helder verdwijnen De drup die de hand verlaat De regenboog die gaat schijnen En met volle schoonheid weer gaat Een vlokje van koude sneeuw Die alle kleuren draagt Hoo...

Je bloes die half open staat het kippenvel in jouw straatje van Vermeer en de houten bank In de tuin van een zomer waarin jij op mijn schoot lankmoedig heerste met warmte en geuren uit de huid en de haren Bij elke kus de lippen als een krent samenkneep voordat jouw tong flitsend uits...

Gisteren zag ik je weer heldin uit mijn verleden oud, en de dagen zat maar schijnbaar nog tevreden. Je gaat je eigen gang probeert een manier te kiezen die op de jouwe lijkt wilt de grip niet graag verliezen Maar achter de facade zie ik ontsteltenis een beeld dat wordt verdrongen voor da...

Het lijf dat mij reeds vele jaren toebehoort, is lang niet altijd de tevredenheid zelve. Harmonie tussen lichaam en geest is doel waarnaar wordt gestreefd, maar vaker niet dan wel gehaald. Baren de ongemakken psychisch leed of is het omgekeerd? De heftig protesterende huid, de darmen di...

"papa" zijn maar twee verschillende letters zo simpel toch is het niet zo. De laatste tijd was het niet gemakkelijk voor jou om vader te zijn van mij, de enige reden is: ik zit nog vol met woede en pijn. Een tijdje wist ik niet meer of ik jou dochter nog wou zijn. "papa" zijn maar twee ver...

In de witte kamer der verbeelding spelen wij het spel zonder begin of einde. In iedere hoek slaat weer een klok en aan de zoldering gloeien duizend witte lampen. Geen deur, geen venster sluit ons in alleen de witte spin van allerzuiverste verbeelding. Toch heb ik je nog lief maar doorhe...

kijk maar ik wil jouw ogen vangen praat ik fluister woorden naar binnen en droom jouw lippen op de mijne voel je armen waarin ik wil schuilen mijn handen willen jou strelen dichterbij dichter bij mij

In gedachten reis ik verder door de laatste uren van het jaar waarom zijn die gedragen loodjes zo verdomd, verdomde zwaar korte dagen zullen lengen kille nachten huilen mee elke ochtend zal licht brengen soms haat ik die zo geliefde zee vele stappen die ooit verzanden in verdri...

Onherbergzaam en o zo kil ligt voor me de lange weg Als op een foto, die niets verbergt of verhult van de rauwe werkelijkheid Telefoonpalen strak in het gelid escorteren een geblindeerde auto Geen zon, nevel alom en de sneeuw, die een dof dek heeft neergelegd Geen mooie bomen met glinst...

Drie maanden niet gezien nog steeds sterk gevoel Mocht even niet zo zijn hoofden bleven koel Harten die al kloppend riepen om elkaar Wetend dat het goed komt ooit komt die dag daar Liefde die bedoeld is stopt niet, maar volhardt Weliswaar een leeg leven maar met een heel vol hart

wat doe je met mij, tijd ben jij de auto die me overrijdt en later met je tanden alle namen van mijn steen afslijt ben jij mij toegemeten toen ik geboren werd dat is weer vergeten ken ook niemand die jouw lengte heeft gemeten tijdens leven en die ook alles heeft gegeven maar ik m...

Hoeveel moeten er nog komen, Hoeveel moeten er nog gaan, Mijn twee jongens zijn de dood ingereden Door toedoen van een ander, zonder reden. Beiden 20 jaar jong, stonden in het leven, Niets of niemand kan ze aan mij teruggeven. Twee lieve jongens zijn mij afgenomen Ik kan alleen nog maar v...