Alle inzendingen van Jonathan+Steenbrugge

als rozenblaadjes dansen op je adem halen doornen vingers open pluk haar niet koester haar gedachte of bloed dood gewoon uit liefde…

wist als de bloedende maan begluurt een naakt papier de zwijgende schrijver die donkerblauwe woorden doopt in zijn uitgelopen droom schreeuwend kreuken nepgouden vingers geschreven verzinsels vol schrammen en builen huilen haar regens de woorden van het vaak gevallen kind dat onbezonnen dromend zijn harde waarheid vindt…

getand groen scherp zuur zuiver zoet bloed uit water klievingkruid hecht gabben de tijd heelt niets meer om dit uur hangt dageraad van gaan naar ijs en zeis niet je paradijs melisse heeft het zelf gedaan…

doodmoe zwerf je kermend langs desolate straten van ongekend geluk stokoud lijk je gekrast, gebroken geen mens meer maar een lijkje wie weet weent je besmeurde einder loos als hij ziet dat je gekrompen liefde toch beschut tegen ijs koude regen in je ingehouden klacht sterker dan steen stut je schouder toch je tere kind in…

mijn hand op haar borst voelde een jas geen huid wilde een veld geen straat…

Je bent columnist, of je probeert het te zijn, en je treuzelt door de Gentse binnenstad. Waarom? Omdat je pen anders inktloos blijft. Lachen met rijken die om aandacht schreeuwen lukt het best met kerst. Lang leve de kerstdagen! Hoe slentert de stukjesschrijver door idyllisch verlichte kinderkopjessteegjes? Met zijn handen diep in zijn zakken en de…

kwetsbaar hun droom doorprikt als vrucht water gluiperig gen toevallig verdwenen tijdloos gevangen liefde nu ver weg noch fout noch goed stop leven ga dood prille prematuurtje voorwaardelijk verstoten of slechts cellenhoop toekomstleeg gewist wrange vervreemding versteent zij die nu in vragen verloren ze straks ook doden…

Terwijl rode, blauwe en anders gekleurde politici tientallen bomen opzetten over hoeveel gram drugs de modale Belg op zak mag hebben, is het voor de schuifelpatiënten, die een zwaar antibioticum willen om van dat druipneusje af te geraken, nummertje trekken geblazen in de wachtkamer van de maandagmorgendokter. Daarna met z’n allen naar de apotheker.…