Alle inzendingen

De weg daalt tussen huizen, ik zoek langs afwerende muren naar alles wat ik ben. Gesloten vreemden achter deuren In de grijze avondrand jagen mijn schaduwen me achterna wanneer twijfels de steegjes slopen van de grauwe nacht. Verscholen mensen achter ramen De stilte zoekt een weg...

Daar hij geen files harden kon en deze wou vermijden, bezat de vent een luchtballon. Hij hoefde niet te rijden. Hij woonde in een luchtkasteel, was luchtig van karakter en speelde openluchttoneel. 't Was in een zevenakter. Een mooie poes vond deze vent als speler lovenswaardig. Ze maa...

Zomerkoninkjes op mijn brood. Zonnebrand op mijn benen. Blote voeten waarop ik loop. Zand tussen mijn tenen. Plakkende ijsjes, zomerse wijsjes, zandkasteel en een schep. Broeierig warm, weinig wind, op mijn hoofd een zonneklep. Vrolijke gezichten, schelpjes in mijn hand, zo maar een ...

Dromer, Verzonken in gedachten, verdronken in jouw wereld. Zoekend naar de waarheid, verstopt achter emoties. Hopend op een rode draad, die jou leiden zal. Leiden door deze diepte, van gedachten.

Onbezonnen in een waas van naïviteit Vol van verroering raakte ik mezelf kwijt Stukje bij beetje gaf ik mezelf aan jou Vervuld van liefde en bovenal trouw Mijn kwetsbaarheid getoond zoals nooit tevoren Innige warmte, tederheid ik was in jou verloren De passie vurig en vragend om meer Het p...

ik wolk weer in mijn kleuren schilder bloed uit open wond op je lippen proef ik geuren uit een frisse morgenstond je haar drapeer ik als een lente op het doek in je hemels- blauwe ogen speelt de zon de zomer zoek je stem blijkt een verrassing waait met alle winden mee in ha...

De oude vijver. Een kikker die erin springt, geluid van water.

Achter de heuvel ligt de tijd in de stonde van de toekomst daar waar het pad slingerend sluipt langs verlaten verleden liggen antwoorden her en der verspreid in het dal van vragen verankerd en geworteld in de struiken van alledag helpt snoeien zinnen weven waardoor groeien weer ...

langzaam komen ze bovendrijven steeds één voor één het is soms niet te beschrijven ze gaan snijdend door me heen veel is er weggestopt nooit meer aan gedacht maar ik heb mezelf gefopt nu zijn ze er, volkomen onverwacht ik dacht dat ik het was vergeten dat ik klaar was met jou maar ...

Plotseling vliegt er een smak water door de kamer; en is in de zijmuur verdwenen. Voor mijn ogen voltrekt zich het wonder, zoals ik mij herinner, opnieuw. Voordat de kamer wordt volgestort met herte- geweien, sta ik al op de gang; indachtig het alarm. Nu het veilig is, kijk ik het trapgat ...

Ik fladder als vlinder over goudgeel strand met mijn admiraal hand in hand. Ik dartel als veulen vrolijk in de wei voel me gelukkig met m'n hengst aan m'n zij. Ik dans als hinde tussen dennen in 't bos een mooie reebok maakt liefde in me los. Ik ontwaak in een waas 't was een ...

op het hoogtepunt kan de koorts gevaarlijk zijn men loopt dan oranje aan en voelt een beangstigende pijn pijn die in stilte verstomt die nootjes tussen kiezen laat kraken als ogen zien wat men niet gelooft en schoten spetterend palen raken of pijn die bijzonder uitzinnig is 'waanzinnig...

Dwars door het hart van de tijdelijke stad smelten aderen in gelopen straten niet gehinderd door bloedstollende vaten baant hij zich een weg door uitgehold hartegat steeds hoger legt hij de innerlijke lat eenzaamheid sijpelt, niets heeft hij in de gaten omhelst met d’ogen zijn omvang...

Al vanaf de eerste dag dat ik je in mijn handen had. Wist ik dat mijn liefde voor jou heel veel dieper zat. Dieper dan voor wie dan ook, die ik ooit heb gekend. Zo afhankelijk maar oh zo trouw, dat is wat je bent. Je trouwe hondenogen blauw van staar, maar als in het begin zo trouw. Da...

Heb ik soms geen spiegel of ben ik half blind? Is dat soms de reden dat ik mezelf zo jeugdig vind? Heb ik soms niet begrepen hoe ik me gedragen moet? Of snap ik toch misschien de anderen niet zo goed? Waarom voel ik me zo jong nog van lichaam en van geest? Of ben ik soms vroeger niet lang...

Een kleine kop, een veel te grote kaak, een bolle buik en slijmerige poten, wellevendheid die hoort bij moddersloten en zeer opvallend ook: veel luid gekwaak. Wij hebben ook zoiets in Nederland, hier heet dat wezen Emiel Ratelband.

op de steigerende schouw klem ik me verbeten vast tussen touwen en de mast stram in weerloosheid bevangen door meedogenloze kou en een schrijnend vreemd verlangen stugge wind van ver gekomen woelt verwarrend door mijn haar schudt mijn denken door elkaar roekeloos zuig ik me vol met een...

Het wetenschappelijke gras is niet groener bij de buren, maar wel aan de andere kant van de oceaan.

Mijn liefde is vervlogen En zachtjes uitgeblust Geen hand meer op de ogen Geen mond die mij nog kust Geen lachje uit de verte Geen hand meer in mijn haar Niet meer zitten soezen En kijken naar elkaar Er vallen nu geen woorden Er is geen ergenis Maar ik weet nu uit ervaring Hoe eenzaam...

het verhaal van mooie dromen wordt geschreven in jouw hart elke dag opnieuw gelezen laat het mij in liefde leven waar stille angst verdwijnt in de gloed van zachte ogen ik samen met jou de wereld laat ontwaken zal dit hartsverlangen ontstaan in liefdesdromen elke dag worden herschreven...

Mijn vaders gang is moe en traag Ik sla hem gade door de ramen Hij blijft zich voor emoties schamen Zodat ik ook zijn tranen draag Zijn lijf een hulpeloze vraag Loopt hij langs heggen vol met bramen Leidt nieuwe ranken weer te samen En bindt de trossen aan de haag Hij voelt dat naar hem ...

Ik denk altoos aan u, als aan die dromen, Waarin een ganse lange, zalige nacht, Een nooit gezien gelaat ons tegenlacht, Zo onuitspreeklijk lief, dat bij het domen Des bleke ochtend, nog de tranen stromen Uit halfgelokene ogen, tot we ons zacht En zwijgend heffen met de stille klacht, Dat sc...

Ik keek in z'n zorgeloze kinderogen en hij voor even door het verkleurde herbarium bladerde (ah..gezien..nog lang geleden..) deed het dicht en ging verder spelen.

terwijl zijn maag de inhoud leegt zijn ene hand zijn mond afveegt de ander naar een sleutel zoekt hij in een waas de deur vervloekt waarachter niemand op hem wacht neemt hij zich voor dat deze nacht … … maar bij het zien van bed en troep onder de poster van Betty Boop is hij alles weer...

Ik zou het allerliefste een arm om je heen slaan, en deze ellende samen tegemoet gaan. Ik zou je het zonnetje in je hart willen drukken, maar dat gaat me nooit lukken. Er is een grote leegte die niemand opvullen kan, het verlies van een bewonderenswaardige man. Een man die echtgenoot en vad...

Het huwelijk is toch het wandmeubel onder de relatievormen, een diligence in een tijd dat je met de hogesnelheidstrein kan rijden?

Jongeren lopen soms zo doelloos zo samen over straat want ze willen niet naar huis toe in hun ogen staat de haat. Want thuis daar heersen regels en die komen ze niet na ze willen niet gedwongen luisteren naar pa en ma. Willen zelf hun eigen leven waar drugs spelen een rol die ze ee...

Zoveel mooie uren Zoveel besproken Tussen deze muren Zo ineens alles voorbij Gewoon alles vergeten Je denkt niet meer aan mij Zoveel mooie uren Zoveel erotische momenten Waarom kon het niet langer duren? Zo ineens alles voorbij Ik wil het gewoon niet weten Dat jij mij ineens bent verget...

Zij is klank en kleur en vult vertrekken onbedaard haar vloeiend woord kent geen sleur haar tong zo fijnbesnaard mijn oor ligt naast haar afgemeerd vangt golven, kort en lang het timbre waarop ze balanceert geen scheiding tussen spraak en zang Ik blijf haar eindeloos vereren zij verstaat ...

Krasse taal bedwelmd wrange lippen woordenbrij verlicht grijze geest papier wacht ongeduldig vingeroefening beroerd de pen