Alle inzendingen

toen zij in stilte uitbrak schreeuwde zonder woorden sloten zijn vingers om haar nek drukten haar strijd weg haar ogen rolden angst en alsof bevrijd een wereld zonder gevoel een nacht voor blinden toen lag zij stil zoëven streed zij nog sloeg heel haar lichaam bruut zocht hij zijn we...

verkleven ingewreven beven verheven gedreven niet terug geschreven verscheven weg gegeven weg geweven weg streven verder leven voor heel even

vast gespijkert aan je lichaam voor jezelf geschapen levend zonder leven een ziel zonder deur

het leven hangend aan een draadje nog een sprong en de rand is verdwenen maar je danst zweeft als een engel vlak langs de wereld van het goede en je danst al wachtend op het knappen van het draadje op de sprong zonder rand

Geluk is het verlangen naar herhaling.

een zucht verraadt mijn intens verlangen droom al je woorden met m’n ogen dicht het is jouw ster die de hemel verlicht de schittering heeft mijn hart gevangen het firmament met glinsters behangen jouw stralen glundert nu in mijn gezicht toont de schoonheid waarvoor ik zwicht nooit gedac...

Vrouw van de nacht bij het rode licht men kijkt op je neer en deuren gaan dicht. Je verkoopt je lichaam om mannen te behagen waarom je dit doet durft niemand te vragen. Boven liggen je kinderen slapend op jou te wachten jij verdient voor hen de kost in eenzame nachten. Vrouw van de...

Het nestje schuilt op 't dak En 't wiegje schuilt er onder; En beide door Gods oog bewaakt, Is dit geen liefdrijk wonder!

Op een bankje in het park, de zon al laag met honger die het denken verslapt: een blik, opgeschrikt maar traag zich opwaarts richtend van het gras tot boven de bomen, ziet het hart van de stad - zonder huizen, met amper wegen - niet van mensen zijn, maar overvliegend, in tientallen, ...

Oud zijn er de golvende heidevelden gekaderd in ontembaar kreupelhout geen ridders meer, geen schurken, geen helden boerenvolk en werklui, nog degelijk getrouwd waar de dennen en sparren zich mengen in het loof geen kathedralen maar kerken met simpel geloof De wegen waggelen de dorpspleinen ...

leeggezogen en opgedroogd voel ik mij als verlaten niets speelt meer voor mij alles is uit handen gegeven ik probeer een lach maar het worden tranen waarom moet ik uitleggen wat mij heeft bezwaard pijnlijk zijn die stille momenten waarvan je wilt dat ze overgaan dat er muziek klinkt in...

mijn liefde glijdt als water door je handen de lading van je huid sluit het intieme raken uit ik lees gevoelens in je ogen, maar kan mijn eigen woorden slechts geloven omdat ik terugkaats in je geest ben ik gevangen in persoonlijke beelden bemin en streel ik jou alleen maar met mi...

Eens was ik jong, mijn leven werd bepaald door overmoed, mijn lef had geen limiet. Nu ben ik oud, lankmoedig, erudiet. Ik weet waar Abraham de mosterd haalt. Er is een kalmte in mij neergedaald die men bij jonge lieden zelden ziet en wijsheid is het thans, die mij gebiedt. Ik weet waar A...

Wanneer ik ga slapen heeft het licht mijn huis langs de ramen verlaten. Zonder afscheid schuifelen mijn vermoeide voeten naar de lege achterkamer. Ik sta stil en twijfel of ik samen met de duisternis wil verhuizen. Met langzame ogen staar ik in het schemerdonker en hoor enkel v...

Wie Hussein heet van achter of van voren Wie Adolf wordt genoemd of Van der G Die sleept de gruwels van een ander mee Om zich daaraan een leven lang te storen Het duurt niet lang meer dan ben je verdoemd Als pa en ma je George hebben genoemd

Uitdagend loop ik over kuilen. Uitdagend langs de steile wand. Nergens meer te hoeven schuilen. Mijlslaarzend over het dorre land. Ik spring over verderfelijke poelen. Ik stap met gemak door berg en dal. Dit is de euforie die ze bedoelen, vurige liefde, bliksembal. Hulpeloos weer teru...

de dagen lijken niet voorbij te gaan als je zo alleen daar voor het raam blijft staan een leegte in je hart, die niemand vullen kan al wil je nog zo graag, het is te laat te laat om nog te zeggen het is te laat te laat om nog te zeggen hoeveel ik van je hou want de stilte die je achter...

Ken mijn nukken van haver tot gort Tolereer mijn gebreken en weet waar het schort Lees mijn ogen, zelfs als ik ze even sluit Voorspel mijn gedrag eerdat ik me uit Deel zonder voorwaarde mijn overdreven smart Dan ben je voor altijd, voor altijd in mijn hart.

Kindje, je hoort hier niet te liggen. je bent voor dit graf veel te schier. Je moet spelen en leren op school. Je bent voor dit graf veel te zonde. Dit graf moet nog leeg zijn, of gevuld met ‘n oud voltooid leven. Maar nooit door jou, lief kind.

'T goudgeel lokt de wind die de korenaren streelt zij schenken voedsel.

Soms verscheur ik nog jouw lachende gezicht Blaas ik de snippers nog richting het vuur Verlost mijn lichaam zich van haar gewicht Om zwevend een weg te vinden tussen zoet en zuur Soms smelten mijn tranen nog naar het vriespunt Verafschuwen mijn zenuwen het woord 'gevoel' Om pijn en emoties...

Zal humane klonering betekenen dat we onszelf steeds vaker tegen zullen komen?

Als paddestoelen verbonden door een lichaam van onzichtbare draden blaffen honden in de nacht het obsceen kwijlende, schurftige monster van het eigen huis veranderend in een onaantastbaar plechtig lid van een grotere gemeenschap - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - uit: ...

Met mijn haren in de geur van het vroege ochtendlicht En mijn gedachten in de armen van de ochtendwind Fietste ik door dromen, die niet wakker wilden worden Met ogen vervuld van al de sterren in die nacht. Ik gooide mijn haar los en mijn wilde krullen, Die de vrijheid vonden in de eindeloze...

liefde als ijs bevroren hard geworden onsmeltbaar liefde als een stilstaand hart dood zonder een teken van leven koud geworden liefde zonder betekenis liefde zonder een spatje van warmte

Graven in de grijze hersencellen, hoeft bij menigeen toch niet. Boekdelen heb ik al geschreven, over wel en niet te weten. Verhalen uit m'n mouw geschud, waar gebeurd of helemaal niet, lieve dingen voor een ander geschreven, of als opsteker voor die ene met een groot of stil verdriet... ...

Ik lig en het is nacht Hij praat Maar doet t zacht Er klinkt muziek Uit de andere kamer Hij is ziek Maar heeft geen hamer Ik slaap en wordt wakker 'K wil iets horen Waar is die rakker Voel me verloren. Ik doe ze uit En voel me vrij Ik roep..en besluit: Weg met die oordoppen van ...

op het randje duizelig van de diepte dicht bij de waarheid maar de diepte is toch te ver weg op het randje van de verandering dichtbij van nu maar toch zo ver weg ik wacht op de gele kleuring van mijn hart op het gouden randje van mijn leven

Gelukkig heb ik op tijd opgehangen, (hoewel: die nummerherkenning?) Ik merk dat ik jullie regelmatig bel, En hoor creatieve voicemail-verhalen Ik kan mijn muziek die bij dit gevoel hoort, makkelijk vinden Maar vind zo moeilijk jullie, de vrienden en vriendinnen Zijn die muziekjes zo oud of he...

Dromen van een nacht zonder einde, altijddurend zwart.... Onbeantwoord verlangen in een stil en eenzaam hart..... Laat me liggen in het diepe duister, rustig en koud..... Nooit kom ik naar boven, zolang jij niet van mij houdt!!