Alle inzendingen

Des morgens trouwt een stoeipoes met een herder. Volmaakte harmonie ervaren beiden toch niet; ze wensen 's avonds al te scheiden. Het tweetal denkt: 'We kunnen zo niet verder. 't Is nacht, als zij elkaar het neewoord geven. Het valt niet mee, als kat en hond te leven.

Zwijgend wordt er toegekeken, naar de bakken regen, die met spoed komen vallen, uit mijn ogen boven diepe wallen. Alle kracht komt nu naar voren, maar mijn stem is niet te horen, ik kan verdriet van zoveel jaren, niet in 1 dag ervaren. Ik probeer alles mee te geven, van wat ik gister he...

liefde is lente maar het sneeuwt in mijn hoofd het hagelt in mijn buik felle buien de vorst nog onder mijn huid de kou wil er niet uit dan kiert achter de wolken schuchter en pril de zon een eerste vluchtige zoen naast mijn oor ik word warmer en warmer ga door ja ga door

de stinkende roos verwelkt bij de geliefden, passie onhoudbaar

Betoverende ballen aan een stok tonen hun kleuren in het heldere licht Zij zweven door de lucht en dansen op en neer; het lijkt zonder gewicht Dan prikt een punt in 't midden en spat een droom in mijn gezicht

Hun schelle schaterlach klimt over ’t duin ze bewonen vol trots hun zandkastelen hebben emmers schelpen te verdelen een uit zee zwaar bevochten strandfortuin Het jonge kinderleven is nog enkel zand slechts vaag begrensd door de waterkant Hun zilte water bestaat uit louter tranen in de w...

Eindeloos verzonken in de diepte van je ogen. Eindeloos verliefd maar toch zeer overwogen, leef ik, Eindeloos golvend in de tijden die gaan komen, met jou verder naar het leven van mijn eindloze dromen...

Verheven op de zwarte toetsen raakt zij snel het vleugelspel. Bij de aparte oppoetsbeurt heeft zij het wit zelfs gladgewreven. Als het oker later valt, heel even door de voorjaarsramen, gaat zij traag een Triste spelen. Grijze en verstilde beelden zweven door de avondkamer - ziek. Zij zo...

De verslaving van mijn zoon dwong mij hem de deur te ontzeggen. Voor een buitenstaander niet te begrijpen het is ook moeilijk uit te leggen. Ik moest het wel doen uit liefde voor het hele gezin. wij gingen met hem ten onder en dat is me toch te min. Toch zal ik altijd van hem houden wat...

Ze was van ons, menselijk, lief, warm en vooral zo "gewoon". Ze was van ons allen, deed haar eigen zin, wars van protocol. Ze was van het volk, gewoon Koningin Juliana, we zullen je missen, zoals we álles missen, wat ooit van óns was?

In diepte verblind ik woorden schreeuw ik liefde huil ik woede huil ik Vertrap de hoogmoed verbrijzel de glimlach jij gooit het hart in

Ooit ging een leuke mop van: waarom rijden De Belgen in hun auto met een mes? Waarna de moppentapper met succes Verklapte: om de bochten af te snijden! Sinds gisteren ziet men er niettemin In België de humor niet van in

Ver voor de vertwijfeling ver voordat mijn leven opnieuw ontsprong was jij mijn stralend middelpunt aan de hemel mijn nooit ondergaande zon Ver voor de volwassen wereld ver voordat ik tevergeefs om onwillige harten streed werd jij gevoed met het grootste geluk maakte een drie-eenheid j...

De wereld gaat aan vlijt ten onder.

Herinner je 't Vondelpark en hoe de dagen kouder werden daar, hoe vanuit de kamer naast het Leger het station ging drijven op de Amstel die wij blauw dachten. Denk aan het vignet in Fodor toen je zei: Een zoon. En het regende buiten om je glanzend lichaam. -----------------------------...

Een verhuisbericht in de krant Geeft weer beroering in het land Voor twee ton en nog iets meer Verhuist en zet Verhoeven in haar werkkamer neer. Zo zeg ik naar eer en geweten Er wordt weer met belastinggeld gesmeten.

zoek maar je eigen geluk fladder maar zonder problemen eens zal je komen totaal van je stuk je vleugels kapot je hoofd in de strop van je dromen strijk dan neer op de hand die je eens heeft gestreeld vertel je verhalen hoe alles verveelt en je nergens je ziel kan vertal...

Rusteloos bouw ik lege dagen en verlies mezelf, alleen door mij gekend. Ik struikel over elke stille morgen, ‘k heb mijn ogen afgewend. Het licht verstopt zich in mijn verdwaalde blikken, waterdruppels doen mijn gedachten steeds opschrikken. Heel zachtjes huilt het diep in mij, zonde...

fragiel als een enkel ijskristalletje kwetsbaar een klaproos in wervelstorm vlucht ik angstig in ronde hoeken steeds op het nippertje weg van gehaaste voeten die alfabetisch lexicografisch bestuurd door een computerziel mijn voelen in punten vertalen waardoor mijn kwetsbaarheid on...

Alleen het kleine kostbare ogenblik telt, een ogenblik van vreugde, van wat vrijheid, van wat schoonheid, van wat geluk.

De weg naar het succesvol volbrengen van een marathon is wetenschappelijk beter onderbouwd dan die naar het succesvol afronden van een wetenschappelijk proefschrift.

Nou is de Winter weggeruimd. Die aan de aard zat vastgevroren. Nou is het vuil er afgeschuimd En komt de blote grond te voren. Maart heeft de korst al schoongespoeld En blaast er op om 't af te drogen; Zijn eigen borst is blootgewoeld - Daar gaat die knaap: - zijn donkre ogen. Als vijver...

Ik open 't raam en laat het najaar binnen, Het onuitsprekelijke, het van weleer En van altijd. Als ik één ding begeer Is het: dit tot het laatste te beminnen. Er was in 't leven niet heel veel te winnen. Het deert mij niet meer. Heen is elk verweer, Als men zich op het wereldoude ze...

Een sloper, een kerel uit Sloten Die handelt in tweedehands boten Maar hoe je ook poetst Je ziet alleen roest Zo'n boot is dus zo naar de kloten

straks ga ik rusten onder groen gebogen stil onder de trossen reikend naar de rijpe zon geboren uit de paarse knoppen gestorven om ze te verlossen wit bidt de kapel mij binnen goud adert licht door openheid over stenen langs de banken knielend in hun lege rijen wordt mijn korte gang gespr...

We mogen op de aarde wonen en wandelen op zijn grond, we mogen de aarde eer betonen maar maken het soms veel te bont. Het mooie wat ons is gegeven maken we met de grond gelijk. Zonder eerbied voor het mooie leven maken wij ons aan misdaad rijk. Zonder oog voor de blauwe lucht geen aanda...

Het ontwaken van een nieuwe dag, langzaam in dromen verglijden. Het gelach van spelende kinderen, af en toe een traantje als er zich eentje kwetst. Een vlinder die dansend van de ene bloem naar een andere walst. Gekwetter van ruziemakende mussen om de achteloos achtergelaten kruimeltjes van oud broo...

Toen ik je tegen kwam Kon mijn dag niet meer stuk En ook maanden en jaren later Straalde ik helemaal van geluk Het leven lachtte ons toe En niets kon ons scheiden Together Forever Dat is wat we zeiden Maar de tijd zou ons leren Dat niets voor altijd zal zijn Ons "Together Forever" D...

Naakter dan bloot omhulsel ontsloten de geest is geflest ontkurkt onzer tijd Halsen gevormd genekt in de lengte onttrekt nepperij aan fiscale strijd Schat laat je kisten op git paperassen aanslag ontslagen splijt realiteit

Het teerste roze, het zoetste goed; mijn mond verlangt naar uwe weelde. Uw zoenen zijn als zacht satijn, waarmee gij mij ten dode streelde. Herboren tot gedeeld genot; uw welving volg ik in het laven. Gij drenkt en kust mijn lijf tot lust; hoe stilt gij mij tot overgave.