Alle inzendingen

Op een magische manier, voel ik nu je handen, voel ik ook je lippen, die bij de mijne aanbelanden. Op een magische manier, voel ik wat je zegt, lijkt alles wat je schrijft, wonderbaarlijk levensecht. Op die magische manier, die alleen jij kent, lijkt het nu voor even, of jij echt bij ...

de zee treurt hoge golven duinen doen hun helmgras buigen stilte overheerst de driekleur strijkt halfbakken uit want heeft geen wimpel meer

Hij overzag zijn blikveld, zittend op de top van de heuvel. Er was mooi licht om te fotograferen. Maar wat moest hij in godsnaam vastleggen? Een droog, dor landschap strekte zich beneden hem uit, uitgeput door de lange brandende hitte, een waas van stof erboven dat met alle winden meewoei. De kale b...

Laat voor mij een lichtje schijnen als mijn leven donker wordt, laat dat lichtje voor mij stralen dat het mij met jouw liefde omgordt. Als mijn nachten donker blijven en ik zo heel eenzaam zal zijn, laat dan jouw lichtje schijnen en doen verminderen mijn pijn. De pijn die ik moet dragen ...

Het raam maakt een kier en de tafel tot hier breekt op slag en de tafel is niet bij het raam maar hier naast me gaan staan aan de voet van de tafel valt het kleed van de tafel in het licht van het raam buigt het blad een armlengte knikt in de elleboog een reep in de lade, kruimels pap...

ik zag de buien komen wolken groeiden wit gezicht grijze randen, zwarte kanten meegenomen op hun snelle drift ik zag je takken breken, zwaaien in een schamel evenwicht meegaan en nog verder buigen doodgaan zonder tegenwicht ik fluister storm in je zwijgen toch ben je door de wind gevel...

Ooit kon je een Oranjeklant diep krenken En gold het als de grofste spotternij Als je van Juliana zong of zei Dat zij je aan je moeder thuis deed denken. Maar na haar dood blijkt uit het rouwbeklag Dat iedereen haar als een moeder zag.

Op Sedna staan geen reuzetelescopen; Daar kijkt geen wezen diep in het heelal, Want leven is daar niet, in geen geval, En dus gaat daar de wereld ook niet open. Wij kennen nu de zoveelste planeet, Maar wie heeft er nou van de aarde weet?

Zondag kabbelt 's nachts voorbij wanneer ik rust in vergetelheid mijn compagnon (hij kent de tijd) slaapt mee, zet alles op een rij Laat me nog niet wakker worden ik zie fantasieën razen Bailey's glas uit wolken blazen tussen ongepaste borden Dichten kun je slapend af een kwestie van...

Een oud heer las de krant, en hield die ver van zich. -Waarom doet ge dat? vroeg ik. --Ik zie niet goed van nabij, sedert ik oud werd. Ik wou dat m'n lezers oud werden, en mij lazen van verre.

De dag verdween in tranen: regen gutst Langs rots en ruigte, en klettert op de paden - Wat stuit de golf, die langs de bergen klutst, En breekt door 't woud, met rots en woud beladen? De stroom zwelt aan, en bruist en schuurt ontrust De boord, die valt, om straks het hoofd te baden In 't voc...

Geachte cliënten, het wordt lente!

En je kan zeggen Wat je wilt Maar je ogen spreken Kleurboekdelen Tranen Van doorzichtigheid Simpele vorm van verlatenheid Je warme handen Vol van oprechte spijt En mijn armen Rond het middel Van een ander Als teken van gerechtigheid

Dat mijn zijwiel fiets een motor was En ik met die veer indiaan Dat ik duizend-talig was En dat iedereen me kon verstaan Dat ik toen de beste was En gouden bekers kustte Dat ik bijna Jezus was Nooit een moment ruste Dat ik Meneer Cactus was Drukker bovendien Dat ik sneller dan Ritsm...

Mijn geest zoekt een nieuw Lichaam voor mijn ziel, ik leef Al dagen niet meer. Bevreesd zonder hoop, Bedrogen, leeggezogen Door dit vacuüm Waarin ik als een Levensloze zaaddrager Zweef, vol verlangen Wat grond te vinden Om in te kunnen groeien. Maar zelfs de aarde Laat mij niet ...

de la réponse c'est que j'espère de pouvoir recevoir votre lettre - à l'onze suivant? Ce temps sent long! - sur mon adresse nouvelle à Paris. La boîte à lettres ici-bas reste très vide. Mais je suis en train de goûter une tasse de thé jasmin, mon cher... un instant si vo...

gulzig en bloot glijdt hij door mijn tuin een spoor achterlatend op planten, stenen en mijn schoen. een spoor van slijm en glinsterende belletjes gevuld met regenboog. ik volg zijn patroon van gaatjes in blaadjes en voel me week; zo'n tedere schade aangericht door duimgroot naakt.

‘op een verjaardag’ over kluiten aarde waadden we het zwarte water tegemoet als tere insecten onze klauwen om het blote zwerk geslagen geboeid zongen we luider dan het kikkergeboefte in het vingergewas je brandde een lusachtig teken in het vuile sop we stegen op en streken neer l...

met ferme stem leest oom anthony vanuit grand rapids zijn poeem voor: van boosheid staat de wereld bol maar onze president staat pall zijn recht en waarheid zegevieren hij heeft the means hij weet the way hij zal achter de dood aan gaan te land ter zee en in de lucht daders en h...

Ik kan niet wachten in de trein te stappen, Voel me vervuld van tintelende lente En hoop dat straks een lekkere agente Mij preventief op iets wil gaan betrappen. Het scheelt me weer een keertje masturberen Als ze mij uitgebreid gaat staan fouilleren. ___________________________________...

de dood kijkt voor zich uit in zwarte ogen vol met stilte slechts kaarslichtvlammend doet iets doods ontwaken overpeinzend het leven met vreugde en verdriet liefde, haat ontspringt in oorlog waar zij laat, wat zij ooit kreeg de mooie roze zachte huid verbleekt in korte tijd ook mijn ha...

Je hebt een strijd met jezelf gestreden om de eenzaamheid te overwinnen. Jarenlang had jij geen mensen gezien totdat je met jezelf de strijd ging beginnen. Je hebt je leven aan je voorbij laten gaan, herinneringen aan vroeger maakten je wakker. Je had zo'n heel mooi leven gehad, en je wist...

maand na maand gekromde handen in het voorhuis van gewisse dood mijn oma koesterend een stille hoop dat leven straks iets anders bood het leed, de pijn van al die jaren sleepte zij steeds vaker mee met aan de deur te vaak die leugen pas jaren later ergens in die ene nacht ...

ik zag je zwaaien je hoofd omdraaien voor een laatste groet tijd vergoedt geen afscheid lucht ging vonken in een spel van ademloze woorden je bracht me bloemen die al zomerend nog bij de lente hoorden ze kleurden ogen met de warmte van je lach in hun glans zou de uitgestelde hemel ...

Er groeit agressie in mij door machteloos de macht te zien van machtigen die geen mensen zien.

Gele Rijders, verzetsstrijders, landgenoten, kom naar mijn balkon in deze lentezon. Ik buig mij diep, ten laatste, voor uw vaandels.

In volle vlucht door de vroege lucht als jachttoestellen in een formatie vliegen ze in het vredesteken elke vleugelslag met een gratie die de kribben doen verbleken Het kale water weerkaatst gesnater de sonar van de ganzengroep de uiterwaarden liggen leeg langs de rivier een groene stoe...

"Natuurlijk wil ik jou nog graag plezieren", Zo sprak ik tot mijn paard, "maar mag het niet, Omdat de wet nu alle seks verbiedt Tussen de mensen en hun knuffeldieren." "En toch", sprak toen het paard, "is er niks leukers. Dus die politici zijn mierenneukers."

Ik had gehoopt je weer te zien dat heb ik ook gedaan heb de hele avond van kunnen leren hoe goed jij mij kan negeren Hoe kan ik nu zo dom zijn ik had dit niet voorzien verwachtte dat jij wel zou lachen en een praatje maken ook misschien ik wilde lachen en plezier maken met je dansen en ...

Zou je liever doof of blind of niet meer voelen, zonder reuk of snoep? Viel ooit de neus, is dat nu jammer. Hij ruikt zo lekker soep en hoe vergeeld papier hij weet de wierookgeur van Griekenland snuift liefde, kerstboom, haring. Dus nee hij niet, liever het oog dan dat alle rimpels kent in h...