Alle inzendingen

Jouw hart is gesmeed in de kleuren van de lente Jouw ziel is bereid met alle zomerse ingrediënten Jouw haren blozen in de zachte stralen van de zon Jouw tranen gedijen in de dauwdruppels op het gazon Jouw ogen stoeien met het blauwe van korenbloemen Jouw lippen k...

Verdwaalde tranen doorkruisen uitgedroogd zand, vermoeid en eenzaam

Nederland wordt langzaam wetteloos: Bedreigde officieren van justitie, Hell’s Angels koeioneren de politie, De bouwwereld is meer dan maffioos. In Limburg rijden weer de Bokkenrijders! Waar zijn de criminaliteitsbestrijders?

Ik zocht je niet maar vond je zonder te weten dat jij het was, waarvan ik wist dat je bestond; Daar, zomaar op een avond die nergens toe zou leiden die verder niets in petto had dan alcohol en poezie benijden om een schoonheid, ongrijpbaar als het mooiste gezicht, een ged...

Zijn handen bevatten naar velen geloven de kern of het leven ons laten ons doen wat ons geschiedt gebeurd overkomt zijn naam veel geprezen aanbeden bestreden omschreven gelezen bezongen vervloekt ontcijferd zijn boek van boven gelezen alles komt goed komt voort ui...

Hij die op vrijdag lacht, zal 's zondags huilen.

Een genie is niet zozeer iemand die zijn tijd ver vooruit is, maar veeleer iemand die de essentie van zijn eigen tijd in diepste zin begrijpt.

Vertrouwen. De nachten dwalen in een donker paradijs, als dan het zwart zijn gloed verliest, is daar het onbestemde grijs, treurend aan de horizon. De nevel gaat niet weg, ze ligt omsloten in een waas van ijle lucht die nu en dan weer vlucht naar stil verlangen van horizon tot horizo...

Er zei eens een zeeman uit Kootwijk: Wanneer ik op zee van mijn boot kijk Dan dank ik de Heer Dat ik voor één keer Als mens toch heel eventjes groot lijk

De rookster had een heleboel gelezen. Dat roken desastreus was voor de longen was bij het lezen tot 'r doorgedrongen. Ook and're rokerskwalen ging ze vrezen. Het had effect: ze stopte op den duur met lezen van de antirooklectuur.

Een stevige roker uit Houston zat maar te kankeren en proesten; hij riep overstuur: "Die shag wordt zo duur. Ik moet het maar op zien te hoesten".

‘t Is honderd jaar geleên, ‘k en was nog niet geboren, en Gij, o goede God, Gij wist me, in uw gena; wat heb ik toch gedaan, hoe ben ik uitverkoren, dat honderd, duizend niet bestaan... en ik besta! ‘k Besta! ‘k Ben eeuwig vast aan uwe wil gebonden; Gij ziet mij, die ik niet en...

Patiënten moeten tegenwoordig kritisch wezen, Want het verschijnsel wèl of niet bekwaam Is makkelijk af te leiden uit een naam. Je laat je door een Mohamed toch niet genezen?! En nu maar zien hoe kritisch Holland steigert Als iemand om zijn zíekte wordt geweigerd. (... in Doetinchem w...

Het was de boom die haar mooiste blad verloor. Want de wind had haar lief, maar hield teveel van haar om haar aan te kunnen horen zonder dat hij bij haar kon zijn. En de wind liep weg van haar omdat hij niet meer zou kunnen zeggen, en niet minder dan dat hij haar miste, ook al verdroeg h...

en we dromen en praten alsof alles nog zo is zoals het was en het hart stuwt tranen

er is geen grotere rijdom dan dit te kunnen voelen de rillingen gaan door me heen dit is wat de dichters bedoelen ik voel het in merg en been dit is pas leven.... elke dag heeft een speciale glans ik heb weer zo veel te geven ik zing ik dans.... geluk kun je niet maken dat zit vanbinnen ...

Als je steeds maar denkt, dat alles gaat zoals het moet. En verder geen aandacht schenkt, aan wat je partner doet. Ben je steeds weer bezig, met de dagdagelijkse dingen. En de passie lijkt afwezig, kinderen die rond je springen. Neem dan toch even de tijd, om elkaar eens vast te houden....

51 Jaar alweer geleden dat stormen de stilte negeerden, en samen met slagregens het land toen regeerden. De zee heeft genomen veel mensen hun leven Zeeland in nood heeft veel moeten geven. De stormen zwollen aan de zee doorbrak de dijken, mensen spoelden aan van levenden tot lijke...

In slowmotion zal de dag van morgen Langzaam en kwijnend ten onder gaan Je gezin hier, zal langs elkaar heen leven Voor één dag zal zwijgzaamheid volstaan Morgen, ons Engeltje… Onze ogen zullen neergeslagen worden Bang voor ieder, ziel ontblotend, contact We zullen je herdenken… ieder...

ontdaan van alles wat ooit van jou was… afgeworpen de zwaarte drukkend op mijn borstkas… uitgelezen met tranen ook het allerlaatste hoofdstuk… het enige wat ik maar niet kwijtraak... is jouw gebrandmerkte hartafdruk…

wanneer ik jouw tranen raak kleurt al het grijs waar niets wat het lijkt in duister verdwijnt donkere tinten zichzelf hernieuwen gesloten ogen mij roepen in de nacht ga ik op zoek naar licht in vergane dromen laat de nacht haar tranen kleurt zij mijn dood

Zij ademt zijn naam in een ruit vol waas als druppels vocht lopen de letters door haar leven Zij fluistert zijn naam met zachte klanken klinken klinkers als een streling in de zwoele nacht Zij roept zijn naam met uitroeptekens even raakt het hem maar door gehard glas isoleert zijn ...

Ik zie jou daar staan met handen vol liefde de angst om te geven volkomen misplaatst Jouw hart zonder muur geraakt door mijn passie laat liefde herleven toont nakend jouw ziel Golven van hartstocht breken mijn gedachten de sluizen gaan open warmte keert het tij Verborgen gevoel ge...

Toen ik je zag was ik verloren dikke neus, grote oren en een lieve lach Daar stond je dan met hele grote ogen die nauwelijks bewogen als een houterige man Wat ik ernorm begeerde was je hoofd als een ballon roodverbrand door de zon dat me intrigeerde Ik ben gevallen voor je benen ...

Heel ver van huis had ik een thuis met vrouw en kind, maar het bewind vertelde mij je denkt niet zoals wij en dus mag jij niet vrij. Heel ver van huis had ik geen thuis met vrouw en kind vluchtte ik voor het bewind. En in een land kreeg ik een toegestoken hand, kom maar bij mi...

bij het opkomen van de zon, is hij altijd haantje de voorste

Je ligt zo neergelegd te slapen met twee ellebogen als wapen en een kroontje haren aan je haar al kijk ik er maar even naar ik sla tot in mijn schoot alarm en rijm een zoontje in je arm ------------------------------------------------- Uit: 'Wachtende mijn hart', 1946.

Was jij niet die zinnenstrelende man die eeuwen terug mijn hart heeft gestolen, maar die vergat het weder om te geven, zodat ik als een zombie moest dolen op zoek naar mijn kloppend leven? Was jij niet die minnenstrelende man die mij verleidde met zijn gezangen; mij beroerde; gevoelvol snar...

De lente barst in heel haar hevigheid uit. Een explosie sprankelend in schitterende lichtstralen van overgoten zonlicht. De lente begroet de dorre takken omhelst ze met haar zachte nieuwe groen. Bekleedt hen met een doorzichtige mantel van fluweel.

ik vond je in de goot een plant nog zonder blad je winterde in kleuren dood het laatste wat je had ik nam je mee en schoonde je verleden je begon je weer te kleden in dat wat je vergeten was het prille groen ontlook uit ongeboren knoppen lente was niet meer te stoppen tussen takjes sc...