Alle inzendingen

Als je niet van het leven houdt en alles je benauwd vertel het mij liever niet Als je ten onder gaat in verdriet en je niemand meer ziet vertel het mij liever niet Als je wilt springen en dansen dan keren de kansen ik ben er die op je wacht vertel het mij, de hele nacht

En durft gij mij van dichten spreken, die nimmer zijt in staat twee reken* te rijmen dat het gaat! Het dichten is van God gegeven, maar niet aan elk ende een in ‘t leven; de kunste is niet gemeen*. Laat bloeien al die roos mag wezen, spruit helder, zijt gij bron*; maar dezen die* to...

En in het donkerst van de nacht schijnt een ster het held’re licht op haar die de blik ter hemel richt en Hem zwijgend bidt om kracht zij houdt een baby op de schoot die stil tussen haar borsten rust teder heeft ze z’n wangen gekust toen hij vermoeid zijn ogen sloot terwijl de tranen...

de natuur in rust onder een sneeuwwit tapijt op adem komen

Een tanige tandarts in Rekken Behandelt het liefst rotte bekken Hij zegt: in mijn stoel Werk ik echt met gevoel En zo kom ik het best aan mijn trekken

Kunnen we zwijgzaam de stilte bewaren in een illusie van het geheim behoren de woorden geen woorden te zijn onuitgesproken doen woorden geen pijn. Laten we geen woorden gebruiken in verbeeldende zin fictieve betekenissen zijn zo min. Zullen we smartelijk de woorden opbergen in ons boek van ...

Als de schoonheid van een witte lelie bloeiend in haar pracht en praal Zacht verspreidend een aangename geur is zij de schoonste van allemaal Maar als haar schoonheid begint te tanen zij langzaamaan verdort Is zij niet meer de schoonste van haar soort Zo is het ook met ons leven het gaa...

De aanloop naar Kerstmis zal nooit meer het zelfde zijn Destijds een sprong in het duister met onderzoeken en veel pijn Overgeleverd en reddeloos vechtend boven willen komen In een onbewaakt moment een abrupt einde aan onze dromen Kerstmis in een kille witte ruimte daar raakte we elka...

Heel langzaam verdrinken onder schuim bedolven zandbanken geven geen kram terwijl vaste grond wijkt Verslaafd aan de zee in al haar facetten wenkt en roept zij lachend met haar golven Wateraders zuigen wreed tijgen aan gevoel verzuipen verstand aanzwellend denken verdrinkt Misselij...

De wind door mijn kop vlagen doen het knallen de blauwe lucht geeft lucht De zon lacht en schijnt over mijn gezicht zij straalt mijn naam De letters bewegen ritmisch en geven mijn hart een lopende hand De glans bereikt heel langzaam mijn mond en fluisterend zeg ik de woorden “...

Dans in het licht. Laat jou de dood verjagen. Die koude duisternis mag ons niet komen halen. Dans in het licht Laat jou de eenzaamheid verdrijven. Zodat zelfs op de mistigste vlaktes, de zon me nog kan halen. Dans in het licht. Laat jou de woede sussen. De woede over de eenzaamheid di...

krakend geluid waar voetstappen verloren op een zilverwit deken van versgevallen sneeuw stilte doorbreekt in deze engelennacht de zoektocht naar dromen mijn hart verwarmt zal een ster haar geschitter hoop laten herleven elke stap dichter naar eindeloos geluk waar een wit tapijt to...

Er komt een andere tijd, wordt gezegd, er zal geen oorlog zijn en geen leed. De vrede die aanbreekt, is dan echt, zodat men al het oude snel vergeet. En zo zal het voor altijd blijven, als de lucht blauw begint te kleuren. Maar ik, zal ik dan nog schrijven? Wat zal er met mij gaan gebeuren?...

Aangekomen bij een stil metrostation, staar je gedachteloos naar het perron. In je hoofd klinkt nog net het macabere sonnet over het ritme van leegte dat de metro zong. De deuren sissen dicht voor je beseft dat die zwarte leegte jou betreft. Jouw eindige bestaan. Voor je dit voelt ga je ...

bespat spiegelen de ramen het licht dat zacht van binnen gloeit en versleten zinnen boeit maar tijdens deze te korte dagen zijn er geen mensen meer om wat glans te vragen zie! ze haasten zich hun blik neergeslagen en ze staren star naar voor gericht de koude buiten krui...

ik heb je bedolven onder mijn gaven mijn bloemen kwamen de kleur aan je vragen ik las in je ogen het licht van de zon kuste je lippen zo rood als ik kon je gaf me de hand waar je liefde mee schreef met woorden zo heftig dat passie lang bleef je lichaam nog jong je blik had de tij...

Jaar in jaar uit is het ellende De kerstboom ligt weer onderuit De hele boel is nu een bende Dat kost me weer een flinke duit Slingers stuk, kapotte piek De ballen kwamen nog het verst Maar zij zijn uit elkaar gespat En het is nog lang geen kerst Scherven liggend, overal Dankzij mijn liefde...

Ik weet geen raad Met hoe je nu bent Voor mijn gevoel doe ik niets goeds Terwijl je mij nu door en door kent Ontbreekt het aan een goed signaal Ondoordringbaar, onvoorspelbaar Helemaal Een moeder kwijt, een ander leven Accepteren dat dat hoofstuk sluit Ze heeft je alles meegegeven Je moe...

Het is een dorp Niet ver van hier Een boerendorp Aan een rivier Het is niet groot En vrij obscuur Maar 't heeft een naam En een bestuur Er is een school Een harmonie Een bankfiliaal Een kerk of drie Een communist Een zonderling En zelfs een zang- vereniging Nu is 't er stil '...

de wereld verstilt de winter pleegt overspel op een naakte herfst

Op zoek gaan naar jezelf, je iedere keer opnieuw ontmoeten in de spiegel van je ziel. Steeds weer je grenzen verleggen, een aanvaarden van je evenbeeld. Op zoek gaan naar jezelf, verbeten wegdrijven in de ingewanden van je lijf. Een weg moeilijk om te bewandelen, een begrijpen van ...

Het vorige gedicht is kwijtgeraakt in een macaber niemandsland waar oktober zich laat horen en duisternis in zwermen neerstrijkt binnen beweegt hij door de kamer alsof hij kan weglopen van een gedachte maar de beelden klampen zich vast en beuken zingend in zijn rug angstig hoort hij zijn...

Ze suikert haar woorden met fluistering als ze de zin in zijn oor laat smelten waar de taal traag uitloopt en dan opstaat als een verlegen renaissance van beelden

een bommenwerper terugkerend van een missie weer opgedoken wat doet de grote turfsteker zonder grote turf de dijken breken de koningsbaby een allochtoon te velde watermanagement halve hollanders voor de geboorte-haiku zijn de namen zoek

Ik zag een holbewoner op tv Hij was er bijna tussendoor geglipt Maar de Amerikanen zijn geknipt Om hem eens goed te scheren, hun trofee Want niet voor niets had ik al aangekaart Dat het de maand is van de valse baard

onderlopend land dijkdoorbraak, polders gevuld met zoute tranen

Angstig, verlangend, onzeker stond ik op het perron te wachten op de vrouw van m'n hart. De trein kwam langzaam tot stilstand, door de donkere ruit van de coupe, zag ik een schim Een schim tussen vele anderen, een schim die mijn hart direct herkende. Ze stapte uit als in een droom; donker ...

In eenzaamheid, gedenk ik aan mijn Vader, Mijns Vaders eenzaamheid, Sinds Moeder is ter rust geleid, En hem een dienstmaagd blijft, en niemand nader. Veel kindren heeft hij, maar die op hun beurt Reeds vaders zijn en moeders. Nog eens verenen zich de broeders En zusters om die doodbaar, zo ...

Op de natte bosgrond lag ik te staren naar de hemel maar mijn blik bereikte die niet Ik zag dat een engel de hemel verduisterde Het was een engel in mensengedaante met vleugels gelijk een Vlinder

de duivel werd gevonden in een hol een woeste baard en grijs geworden haren hij teisterde z’n land zovele jaren en eiste van het volk een zware tol in wreedheid was hij niet te evenaren hij zaaide angst en moordde voor de lol de zwarte kerkers zaten overvol met door zijn beul bewerkte mar...