Alle inzendingen

opent en sluit haar bladzijden voor ons. paal 16: niets geeft ze prijs van wat haar aan deze wereld bindt, maar de zonsondergang is zeker achterwaarts gebonden. (sissend in het ijswater dalend) zo kussen wij boven het koude duinzand. de dag ligt op de rug de mensen gaan de nacht in....

(verslaving & dood) jouw verlaten zand woestijn is decorum voor valse goden in een zee van witte doden waar hun resten zouten zijn waar de duinen lijnen in de hete luchten nog trillend zuchten en plots verdwijnen waar het water de wond verdriet en het bloed kruimelt of niet bestond ...

Elke rimpel zo verdiend Op uw hoofd en op uw handen Minuten o zo traag Vroeger veel te snel De oorlog en uw man Ik hoor het voor de tiende keer Alles beter dan nu U geen spat veranderd De dood ligt op de loer Je weet dat het zo stopt Iedere wijsheid al gebruikt Ja ik doe weer voorzich...

Ik pluk de vlinders uit de lucht Ga zwemmen in de oceaan Het stille aapje op mijn rug Speelt het mannetje van de maan Ik blaas de zorgen uit je hoofd Ik vang een engel als ze valt Ik geloof dat ik je wel geloof In je ogen hopeloos verdwaald Als jij met mij gek wil zijn Samen knettergek...

Als de duivel Met de staart tussen de benen Als een hond Geslagen door zijn baas Als een vluchteling Met hoop onder zijn armen Als een rode roos Verdord in zijn vaas In een T-shirt Op een vieze korte broek Tot de knieën Voor een gouden beeld In stinkende modder Verlaten door zijn ...

De weg van het leven lijkt heel lang maar eigenlijk is hij kort Die weg maakt mij soms heel erg bang omdat ik vaak ben ingestort Toch hielp mij altijd een onzichtbare hand die mij weer verder leidde en mij deed voelen het verband Van leven en van scheiden Ik reik die hand en leg mijn ...

de dames zitten al gewillig klaar wachtend tot ik aan hun tafeltje schuif ik schets kort mijn leven; de helft is waar want versieren is nog een hele kluif bij twee blondines lijk ik te scoren gejuich van binnen want dit gaat gesmeerd ik spui wat ik zelf zou willen horen ... en dus zijn ze n...

Wat een wereld is dit toch, Onverdraagzaamheid ten top, Niemand die meer iets wil delen, Nodeloos geweld door criminelen in de dop. Elkaar op straat begroeten, Vindt men een dom idee. Van alle regels die ze moeten, Ongedurig, chagerijnig en ontevree. Normen en waarden doen er niet meer ...

Hel blauw Een felle zon die blauw nog lichter kleurt Hete warmte, zwetende mensen Glanzende golvende zee, met zoveel rotzooi op de stranden, duizenden auto's die elkaar verdringen en daarachter Grijze gebouwen die grauw en vervallen zijn En ik zit heerlijk op een bankje te schrijven

We roepen wel zo stoer: dat wordt een eitje Een binnenkoppertje, a piece of cake Van Schotten raken wij niet echt van streek Dat wordt een erg gemakkelijk karweitje Men spreekt zelfs van een schot voor open doel Maar is dat hier nou juist niet foute boel?

Iets breekt de spanning uit mijn lijf. Ongewillige ribben vouwen, krullen zich onder herfstelijk gesnotter. Ik lig, nee huiver mezelf uit de kom.

De herfst wordt nu kil. De meeste bomen houden hun groen vol, maar de berken, van vorm en tint toch al ijl, slinken tot geesten. Hun schemerende skeletten zijn behangen met dunne gouden munten waar de zon doorheen schijnt, versleten dukaten die zullen vallen op vochtige hollandse zandgrond. ...

Moe en dof je glans verloren nieuwe laklaag in 't verschiet eerst goed schuren dan wat grondverf in het voorjaar een nieuw lied alles staat nu in de steigers plannen wat wanneer en hoe laat maar rustig tot je komen blijf nog maar een maandje moe.

een stem aftastend schuchter verlegen werd ... jouw stem kleurrijk verhalend vertederend en ... mijn stem vragend verklarend zwijgend werden ... onze stemmen veelzeggend eerlijk blijvend

Sterk te blijven en te blijven stralen da's wat je op de been houdt als je weer eens loopt te balen Bij onrecht of bij een gebroken hart is lachen blijven de beste nieuwe start Weet dat positiviteit het sterkste wapen is in een strijd

je gaf me een kus en woorden die raakten zonder geluid koud op mijn huid je oogde zo klaar maar schuld hing verborgen in stilte ving het beladen gebaar het afscheid gaf hand aan de leugen passeerde de waarheid ging zonder spijt ik struikelde over je lach in een waas van verbazing...

daar waar dromen in nevelen vergaan sterren verdwijnen als zachte gloed verdriet gaat schuilen voor donkere nachten verborgen tranen in stilte wachten zal een hart op zoek naar liefde hoopvol zuchten in het verlangen dat in geborgenheid van dromen de nacht haar kleuren verliest zodat hoo...

Met haar verleidelijke oogjes brengt ze iedereen van slag en je wordt betoverd door haar speciale lach. Als ze binnenkomt is er volop vrolijkheid en de hele dag dansen is haar specialiteit. De begintonen zijn genoeg van Oyalélé en ze roept al K3 en zingt lachend mee. Als ze beg...

Terwijl ik me vorm tot leven en armen sla in de warmte die me koestert en omringt, voel ik de last van de leegte het drieste stulpen in het niets van het bulkende bloed dat bloeit, gutst, geeft en overstromend, stof inbedt, verteert wat aan leed was maar geen weg weet met zin. Het verlan...

Als ik naast me kijk vol trots, Dan zie ik daar mijn meisje klein, Ze lacht en roept heel plots, Haar eerste woordje "Mama" God wat voelt dat fijn! Nog zonder tanden maar met grote lach, Kijkt ze me triomfantelijk aan, Nog niks wetend van wat wel-niet mag, Zo blij, zo vrolijk en voldaan. ...

Je ogen verdwalen op reis door een oceaan van woorden: je neemt me nauwelijks waar. Ook mijn zinnen schieten tekort om al jouw diepten te peilen. Toch werp ik keer op keer het woordlood uit in een machteloos gebaar en laat het in het donker doordringen en bezinken, tot het op de bodem st...

hebben de voetstappen ons achtergelaten en het besef ervan in een eigen tekening meegedragen en bepaald. de elementen buiten, gaan tekeer onbaatzuchtig in een zee die zich neerlegt met haar golven. betrekkelijk is het te blijven lopen, meelevend te lopen, blijvend meegeleefd achter...

Je zal jezelf maar heel wat vinden. Een kanjer in onze boerentaal Je pocht ermee bij al je vrienden Je bent het, denk je, helemaal Je keurt heel vaak het werk van anderen Heel kritisch, want je bent zo beregoed Eigen werk is niet te vinden Omdat je het zelf wellicht nooit doet

Onder de ozonlaag van bedorvenheid In een paleis, een huis van pracht en praal In de tuin een boom van de eeuwigheid Onder de nacht en geroep van een nachtegaal Op een zomerse dag met een winterse bui Door het bos zonder groen, maar grauw als de nacht Door hemelse tranen van een pas gesneden...

je spat uit het ogenblik zelf niet gewekt de straat nat, glad weerspiegeling tram onder je raam en dan: stoned op een meter van de televisie dichtbij visie zak patat, dag drie Ik kriebel over haar buik, bop in haar navel, plop haar schaamte open Kus mezelf, zes jaar later weer Spa...

het laatste beetje is nu op veel had ik te verduren het kaarsje is nu opgebrand gedoofd zijn alle vuren voor mij, die het aangaat, is het niet erg ik heb genoeg geleden voor hen die ik achterlaat vaarwel en wees tevreden

als de wind jouw tranen droogt zon jouw hart verwarmt volle maan je laat dromen sterren bekoren wil ik met jou genieten van het leven om ons heen zoek de mooiste bloemen schenk ik jou mijn hart wil ik wind zijn zacht jouw ogen strelen je haren beroeren een briesje zo zacht ...

in de stem van Nafiss het accent van Ispahan tussen de stijlen van het balkon het gezicht van Amir het gemekker van schapen dat van het dorpsplein klinkt de geur die van de bergen komt ik dagdroom voort maak me ongerust drijf mee met de stroom val over de rand kijk om me heen zie hoe br...

Niet bitter, niet eenzaam het is waarvoor ik me schaam: Ik ben verlegen. Mijn ik ken ik niet mijn ik verschuilt zich achter mijn vlees en bloed Het ontbreekt me aan moed. Wat moet ik zeggen tegen mensen die ik niet ken Hoe moet ik uitleggen dat ik verlegen ben Ik wil me niet opdringe...

Kronkelingen die geleidelijk stromen tot een geheel. Schildering van een perfect tafereel binnen een wazige wereld. De richting die vanzelf ontstaat evenals de weg. Waarheid Je voelt ze met de kracht van duizend paarden, dravend door gedachtegangen – hoofd op hol – Echtheid De ...