Alle inzendingen

Bij het ruisen van uw bomen Leeft gij matig en tevreên; Roept geen mensen om u heen, Ziet uw gasten gaan of komen Zonder leed of zonder lust – Snoevende op uw wijze rust. Gij beschimpt de kalverzeden... 'Eenzaamheid is ’t bangst verdriet: Bomen – zegt gij – spreken nie...

wat was het bijna angstaanjagend heet hoelang duurden de wolkenloze dagen en geen depressie om mij te behagen de glimlach van de ploert was hemelsbreed de zonnegoden bleken hard en wreed zij heersten zonder zich maar af te vragen of een dichtersziel dit kon verdragen want licht en warmte ve...

Soms denk ik dat jij niets anders bent dan een geest, die af en toe opduikt in mijn herinneringen en soms verschijnt bij dagelijkse mijmeringen. En dan zie ik je glimlach en je ogen en dan weet ik dat je nog altijd een vreemde voor me bent.

De kille harde cijfers Van mijn geboortejaar Spreken klare taal Het leven is half klaar Staande op een splitsing Een keerpunt in mijn leven Kies ik voor onzekerheid Door alles op te geven Zal het zover komen Dat keuzes zijn gesteld Leef ik voor mijn dromen Of kies ik voor het geld Veel ...

Ik zit voor mijn computer vergezeld van Afro muziek mijn lichaam deint mee in cadans met haar ritmiek Eigenlijk wil ik dichten maar mijn hoofd is een vacuüm ik beweeg mijn handen mijn vingers slaan ’n drum Gek van wilde ritmes dol op poëzie dus waar ik nu mee bezig ben is een co...

Verloren wensen Menige halsreiking, naar ongrijpbare mogelijkheden. Ontelbare dromen, van heroïsche feiten Als het ware een Fantasia, moeilijk bereikbaar en mijlen ver weg. Ik zoek naar een pad van doorzettings- en wilskracht. Ik wacht op het teken en hoop dat ik ooit het pad zal betreden...

1 Linten fladderen in de boomtoppen Als je door de wimpers tuurt. Bont gestippeld Blij geritsel Alles is nu zoals het hoort in een land dat popelt om een feest Even het grofgebekte beest uithangen. Wij sluimerwandelen in verzengend licht Langs de vloedlijn September sloopt de heftige g...

Het leven loopt op zijn einde, verschrompeld door ouderdom. Maar voordat hij ter aarde stort toont hij nog even zijn mooiste gezicht. Het herfstblad in al zijn kleurenpracht! Warmte in een koude zonsopgang omgeven door mist. Mystiek, misschien nog gevangen door een web vol met o...

dichter danst pennenstreken kleurt witte lucht tot regenboog lezer plukt pennenvruchten voert zwarte dag tot schaterlach

mens zonder hoop, dag zonder licht, volk zonder recht, stem of gezicht, gebroken van angst, gemarteld kapot, wonden voor eeuwig, onbegrepen je lot. zag ik een vogel, vrij in de lucht, wist ik het zeker: ik vlucht! zeven jaar hier, veertig jaar daar, zeven jaar vrij, veertig in gevaar. vr...

Je hebt zoveel te geven je leven is zo rijk je wilt die liefde delen je hart is kinderrijk een kinderlijk verlangen en steeds maar weer die pijn verdriet is niet te vangen zou het eens zo mogen zijn... ik wil niet steeds maar vragen hoe is het nu met jou? de last die jij moet dragen i...

Als we dan liefhebben, liefhebben tussen veel papier, holle mannen en metaal, laten we dan liefhebben, zoals mij goeddunkt: Liefhebben met de rust van de onrust, niet die van de routine, elkaars ogen verliezen en weer ontdekken, voorbij de huizen gaan, het land in, de streling van onbekend...

Ik laat deze laatste woorden vallen in je handen Houd ze voor me vast mijn adem, vluchtig als ze door het duister ijlt Nu lijkt de nacht te zingen in dit eindeloze gebed, geeft de hemel glans, een glimlach stilte klinkt nog ver na

de giraf was van hoge komaf ze keek op iedereen neer ook op de grote poolbeer hij zei: 'mevrouw de giraf van hoge komaf' kijk eens naar mij ik ben een heer IK de grote poolbeer ik heb een pelsen jasje aan al mijn ganse loopbaan wat heb jij in te brengen ? alleen jouw ...

Bladeren vallen van de bomen door de wind beroerd ze vormen een zacht tapijt als ze uiteindelijk zijn gevloerd

jij en de zon gaan schijnen de wind vindt het kind van haar dromen door een kier in de hemel wolkt de schepping paradijs in korenblauwe ogen blikken je speelt maan omdat de nacht te donker is om God te zoeken in de velden slapend tussen witte doekenhelden de wereld vlindert ...

Het beste bier betrek je van de bokken Het lekkerst is het neusje van de zalm Maar wie geniet er nu toch van de walm Van 1500 bavianengokken? En bén je dan een van die abnormalen Vergeet je nóg je neuzen op te halen!

In mijn eentje op de late avond die neigt nacht te worden onststeek ik een kaars en een sigaret onthoofd ik een biertje en mijn eenzaamheid het kan me lichter wegen juist terwijl ik er met licht om treur.

Het huis staat en ik doe niet veel na vijf uur niets staat het huis nog steeds stil, ik zit en kijk naar de muur uit het raam - een vogelzwerm passeert ik ga er even voor staan. De lucht is grijs, de wereld zit potdicht zelfs de wind houdt stil in bedrukt kijkend licht. Buiten - is he...

Met haar lichte doorschijnende –bijna doorzichtige- bloeze om haar slanke torso viel ze onmiddellijk en opvallend op, voor iedereen. Al bewoog ze zich op lange benen voort, het “stoorde” zeker de bewonderaar (bewonderaarster?) niet. Integendeel. Ze schoof met kleine stappetjes langs de vele me...

Een late bader op het strand De zee herademt na de zomerdrukte en rolt haar natte loper uit steeds weer, steeds weer... Getijdenmoe, maar nooit aflatend geeft zij gehoor aan eb en vloed onstuimig op het ritme van een eerste najaarsstorm. Een verloren meeuw krijst zich moeizaam een w...

Gebruik nooit de term 'altijd' in de geneeskunde, er zijn altijd uitzonderingen.

Er worden altijd mensen beter, ook al doe je helemaal niks of laat je ze een beetje naakt ronddansen in een oud pakhuis.

Die heb met Godvergeten hand Zijns grijze vaders nek gebroken, Die 't eerst dat heilloos stinkend roken Heeft ingevoerd in 't Vaderland. Hij gaf 't verachtlijk wormgebroedsel Der laffe en vuile luiheid, voedsel In breinbedwelmings toverrust: Hij was...

Gezichten in het zand Handen verkrampen De kou is tastbaar als smeltend ijs Bloed stroomt op het strand De wonden prikken door het zoute water maar er is alleen de pijn Niet bewust van eigen kreten of van snikken Langzaam glijden ze mee met de woeste golven die met lichamen dolle...

'k Zie de kruin der bergen glimmen, Maar voor mij is 't eeuwig nacht.

dagen vol hoop en dagen vol verwachting dagen waarin alles een ballade leek dagen dat droefnis de vreugde opslokte en dagen die op hun sterfbed niets meer waren dan een verlossing ik bundel ze in een woord dat niets kan doen dan zichzelf zijn en zachtjes om jou smeekt

ik wil dat de zee de wind wordt waarmee ik speel waarmee ik dans een speelse lentewind ik wil dat de zee de wind wordt die me omhelst en me bemindt de zwoele zomerwind ik wil dat de zee de wind wordt waarnaar ik luister die me vergezeld de fluisterende herfs...

koelte is weg nou erg kwetsbaar ijs laat niets blijken blijft hard van buiten zacht van binnen warmte nadert ijs verbergt zich weg van de warmte wachtend op koelte koelte is ver ijs verlangt naar warmte zoekt koud bij warm wetend het niet te vinden riskeert te smelten ijswater als lot

Toen ik nog een paard was in een weiland, had ik alles zelf in de hand, was ik heerser van mijn eigen land. Die tijd was ik vrij, zo vrij, en iedere nieuwe dag maakte me blij, zelfs een verfrissend lentebriesje langs mijn zij. Nu zit ik in een stal, tussen twee muren, in duisternis gehuld, ...