Alle inzendingen

Zeven tandjes, Kleffe handjes. Gesabbel, Gebrabbel. Wiebelend teentje, Sabbelend speentje, Leeftijd nog nul, Oma's kleine knul.

onder het plafond van het najaar waar de nacht een diepe zucht slaakt is de zomerpracht stervende. de rood-geel bebladerde bomen ruisen en fluisteren het gezang van de nacht. het ochtendlicht dat zich uitstrijkt doet menig vogel fluiten fluitend over het warme zuiden.

Wanhoop niet, er komt een dag, dat de zon weer zal gaan schijnen en die tovert weer een lach op je, nu bedroefd gelaat, die je tranen doet verdwijnen... Hoop doet leven, dus, geef de hoop nooit op Je zult het echt beleven Je komt er boven-op... Verdwijnen zullen zorgen verdwij...

Geslagen merktekens van ’n onvrij voorgeslacht, erfenis van angsten in mijn ziel gebrand Diepe waters verken ik door stroming meegesleurd, op golven berijd ik mijn grillige levenszee Patronen geweven van draden van onmacht, in de stof van mijn leven strijk ik de kreukels glad

Ik zou net als Richard graag Wimbledon willen winnen. - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - Michaela (09 01 89) werd dit weekeinde de jongste Nederlandse dameskampioen.

Ik wenste toen een oudgraaflijk kasteel, In 't midden van hoog beukenbos met uilen En grafruïne, zwartbegroeid de zuilen, Scheef elke schacht, gebarsten 't kapiteel; Twee leeuwen, door oud mos vaalgroen en geel, Spalkten naast de ophaalbrug hun drakenmuilen, En uit het maanlicht kwam de her...

De rouwzaal is een inspiratiebron. In tranen wordt naar hartelust geklaagd. De treurwilg is tot jammerhout verzaagd; z'n huilebalken prijken aan 't plafond. - En elke wand, een klaagmuur, noodt tot stenen, waarvan hij is gemetseld - én tot wenen.

Het droevig lot heeft toegeslagen Victor Vlieg hij is niet meer Onverwachts werd hij geroepen hiertegen had hij geen verweer Nog kort daarvoor zag men hem lopen op een verse warme hoop Terwijl hij even later vrolijk op tafel door de boter kroop Altijd had hij moeten zwoegen voor een sob...

Mieren, compleet met koningin, Eten alles, ook elkaar, met kleine hapjes. Leven en commune, ver onder hun stand. Bouwen een Nieuw Jeruzalem in 't zand. En malen niet om kunst, liefde of flauwe grapjes Om hen te pesten, zinkt mijn schoen diep in hun werk. Heel slecht, leuk om te doen. -----...

ik ben verdwaald de huizen zijn me vreemd met ramen zonder ruiten deuren die niet sluiten maar open blijven staan ik kijk de mensen aan die langs me lopen niemand ziet me staan holle ogen in het matte licht grijnzen uit hetzelfde gezicht ik pak een hand waarvan de vingers breken de...

Een Arabier werd er op aangekeken Dat hij hier was gedropt als terrorist En dat men zich daarin niet had vergist Is onlangs in het zwembad wel gebleken. Want daar heeft hij zo goed als poedelnaakt Met veel geweld een bommetje gemaakt.

Zachtjes schreiend met het verdriet van de dood Je geest legt beslag op onze gedachtengang Met het gaan van je persoon verkrampten spieren Geruis van het hart voor iedere seconde gemis De zwarte zon verschuilt zich achter het verdriet der mensheid De kille duisternis valt met de leegte der da...

Wie gevaarlijk wil dichten, moet als een profeet orakels balken in de taal van engelen.

En 'k las van Titurel en Parcival. - Nog dreven om de toppen nevelvlokken; Voor heil'ge tocht hoorde ik de kloosterklokken Hun vroomheid sprenk'len door nog duister dal; Ik zag, hoe flikkerende pantsers trokken De helling af, zilveren waterval, En, lange rivier van choraalgeschal, Golven...

in de wolken zie ik jouw gezicht eerst vaag later herkenbaar in de zon herken ik jouw lach stralend en onvervangbaar in de wind hoor ik jouw stem eerst zacht later sprankelend in iedere regenbui proef ik 't verdriet van jouw tranen overrompelend steeds sterker voel ik jouw...

Woorden spelend laten rijmen Rijmen op het ritme van een dans Dansend naar de volgende regel Regels op weg naar een balans Balancerend steeds afgewogen Gewogen op een wijds bereik Bereiken de juiste mensen Mensen, door woorden rijk

Vraag me niet om te vergeten of gewoon nu door te gaan misschien, als `t verdriet wat is gesleten kan ik het weer beter aan. Nu..voel ik nog diep van binnen leegte, pijn, een open wond `t bleek `n einde van beginnen toch blijft liefde ons verbond. Mijn ziel dwaalt rusteloze wegen verbli...

De put is diep waarin ik zit ben bedrukt voel me niet fit. Weet niet hoe ik erin ben gekomen want mijn verstand was me even ontnomen. Wil eruit, naar boven zoek naar een touw wie hélpt me nou. Heb de kronkels uit m'n kop geschud raak nooit meer beklemd nu ik de put zélf heb gedem...

kom maar klein kind met je armpjes zo naar mij uitgestrekt kom maar nestel je maar even tegen mijn borst je hoofdje in mijn nek kom maar klein kind de warmte die jij vraagt is zoveel geringer dan de warmte die jij geeft kom maar, mijn kind

Ik voel me heerlijk Maar toch ook niet Ik ben namelijk niet helemaal eerlijk Denk niet dat jij dat ziet Mijn liefde kan ik niet delen Weet niet hoe jij het voelt Ik zou je willen stelen Maar iemand anders pijn doen heb ik nooit bedoeld Verlies is zeker denkbaar Ik kan daar niet voor ki...

zet dit, mijn wijnglas water, voor het raam en laat het staan, laat het water staan tot u er niet langer door kunt zien, daardoor echter, in de welving van het glas om het water, wel het herfstlicht zilveren ziet laat het nog een wijle staan, nee, afblijven, laat het staan tot u door het...

Een kraamvrouw in 't Gelderse Tiel Kreeg al een kind of twintig, die ziel Ze was onhandig en dom Maar haar man zei: ach kom, Als je 's wist hoe goed ze beviel

ik ben je God vandaag bid mij om licht voordat ik je nu wakker maak ik speelde met de maan verduisterde de verte en joeg herten op met schemering je koos een huis en vrouw bleef trouw aan aardse zaken met gratis had je niets te maken ik geef je vierentwintig uur om deze goddelijke ...

Je bent de kracht van mijn stem, De kern van wat ik bedoel, De melodie in mijn ritme, Het hart van mijn gevoel. De zachtheid van mijn kus, De verschijning van mijn lach, De verleiding naar mijn passie, Het pluspunt van de dag, Het krulletje tussen mijn streepjes, De harmonie in mijn weg...

Diepe afscheid in ruwe rouw breekt met geweld bij me in niets tastbaars mijn kind slechts hunkering naar jou Monument was niet af slechts kostbaar herinneren volmaakt maar te klein geen vaasje, geen graf De geest van het leven spreekt me wijselijk toe als schuldgevoel in mijn hart me ...

Wij zijn haast door de stroomreserves heen En worden straks wellicht zelfs afgesneden En dit dan blijkbaar enkel om de reden Dat in ons land de zon voortdurend scheen. En toch is volgens mij de beste bron Van onze energie nog steeds de zon.

J'aime le son du cor - De Pyrenaeën, Door sneeuw witpuntig en breedzwart door pijnen, Zag 'k flikkeren door zilv'ren Paladijnen Onder de wolken, boven moorse armeeën. En rotsen, door scheurende bossen, gleeën En 't leek de maat van zware alexandrijnen - Neer op 't verraad in bloedige...

hoeveel Hollandser kan het plaatje zijn de blauwe lucht met nu en dan, verdwaald, net zo’n schaap als hier wat zwerft op de lijn tussen land en wad, slordig afgepaald opdat het meer de mens dan de schapen duidelijk wordt dat een grens hier ligt de dijk die ongemakkelijk ligt te slapen h...

Samen met mijn zus en de vriendinnen woensdagsmiddags lekker naar onze plek we verzonnen gekke en leuke dingen het was onze eigen en vertrouwde stek We maakten kroontjes van klaverbloemen om beurten waren we de koningin het koren werd plat door onze schoenen er kwamen spannende gangetjes i...

Twee wijfjeshazen zochten soortgenoten, doch slaagden hierin geen van beide. Van armoe gingen zij een zwijn verleiden en varkenshaasjes zijn hierdoor ontsproten. Ze waren door het zwijn bevrucht geraakt. Er was een grove dekkingsfout gemaakt.