Alle inzendingen

ik weet de dag niet door te komen ik lijk te stikken in mijn verdriet is dit het resultaat van mijn vertrouwen of krijgt men steeds opnieuw krediet ik kan het nog steeds niet begrijpen waarom gaat er steeds wat mis ik word iedere keer weer teruggegooid in die klamme kille duisterni...

Je mening geven je tong eruit Een vlag ophouden je handen eraf Proberen te vluchten je knieën gebroken Een verkeerde blik je ogen uitgestoken Luisteren naar de verkeerde zender je oren doorboord Een andere opvoeding je kinderen vermoord En als je volhoudt? Dan snijden ze je hart erui...

Kijk óver je schouder met een knipoog. Vóóruit met een ópen blik, áchter je ligt 't verléden. Wat erná komt is 't heden, valt nog zóveel van te máken. Dus kóp óp nou, niet verzáken!

Stralend in de ochtendzon zie ik je wakker worden Dichtgeknepen ogen, samen wakker worden op ‘t balkon De afdruk van de rieten stoel in onze ruggen gegraveerd Herinneringen aan een met liefde overladen slaap Verdwaasd kijk je in mijn ochtendogen Je zachte glimlach laat zien dat je wakker be...

Ik huil mijn leven lang zonder tranen en zoek een eenzame weg om door dit doolhof te geraken Telkens vind ik een kleine opening en wil ik gehaast de aarde raken De hemel regent dan blije dagen meer dan ik kan verdragen Maar dan verdwijn ik weer in het klaaglijk geluid van de regenzang en ...

Waar kan ik mijn liefde vinden? Zo naarstig als ik zoek Ik weet al hoe haar voorkomen is Dat heb ik ooit gelezen in een prachtig boek Hele bladzijden waren volgeschreven over jou Onbedoeld maar overtuigd veranderde ik de woorden Draaiend, hopend, dankbaar voor de geschreven letters Die mij ...

Wij stonden aan de rand van een groot zwart gat waarin alles verdwijnt en hoopten opnieuw geboren te worden redenloos Jij hield mijn hand vast voor een veilig gevoel om mij ervan te verzekeren dat jij mij nodig had Jij wist zeker dat jij niet als ik zou willen reïncarneren ...

Maanvale stralen Wijzen de nachtuil zijn prooi Die hem leven doet.

De ijzeren helm Gevuld met witte rozen schenkt hoop en toekomst.

we stopten waar de anderen verder gingen en dansten in het stilstaan van de tijd je keek me aan ik zag het blauwe van de IJssel in je ogen stromen ik zag het staan het huis, de lage dijk, stil leunend tegen onze dromen we openden de kamers naar ons hart het rood kleurde apar...

Gedachten waaien over stille wateren Naar het verleden.

Nog levend is vermoedelijk Saddam Dat gold tot onlangs tevens voor zijn zonen die nu geen levensteken meer vertonen Hoe zit dat eigenlijk met zijn madam? Die dode zonen hebben ook een moeder die rouwt, maar ach, dat mens is vast een loeder.

Zoals het is: zo, zo wil het gezegd zijn. U begrijpt: dat het niet anders is. Dat zou een ondraaglijke schande zijn die bovendien elke noodzaak ontbeert. We laden onze zinnen, leggen aan. gaan in mogelijk genot ten onder. Op afstand, zo is beschikt, zullen wij onze karige daden beschouwe...

Straks vieren we Zaterdagavond: Wind Bezemt en ragebolt met macht van water De luizen weg, en met rat'lend geklater Hagelen de eier, droogramm'lend als grind. Met drie, vier tanden, roestig-groen, begint De geelkoperen kam haar werk, en slaat er Op los in roos en schurftgebergte, en staat ...

Ik zag een prachtige blauwe vlinder hij kwam net van het bloemenfeest fladderde warrig van hier naar ginder zou hij wellicht dronken zijn geweest

de vlinders zijn allang gevlogen: geen afspraakjes meer, gehaaste onzekere kussen, aarzelende ogen zoals die eerste keren..... gebleven is het begeren vanzelfsprekender maar meer intens het geloven, vertrouwen in een mens in een toekomst die geen verleden kent..... als li...

Het verstilde maanlicht schijnt Streelt mijn geschonden lichaam Beroert elk plekje en verkleint De zelfverloochening en blaam Zodat elk schandteken verdwijnt Groeiend is mijn zelfbewustzijn Ik sta weer strijdbaar en rechtop Woede verzamelt zich tot venijn Zet er een streep onder en stop D...

Een bus stopt voor het gebouw 'n achttal gezichten voor de ruiten triest starend, kijkend, naar buiten zeven mannen en één vrouw Opgehaald voor het dagprogram de ontspannings- en bezigheidstherapie 't gebruikelijke kopje thee of koffie alle acht 'n handicap, stijf en stram Weten eig...

Als een vlinder zo teer in deze woelige wereld Als een vlinder zo teer wist je het niet meer Als een vlinder vlieg je weg op zoek naar je dromen Mijn wens voor jou is dat ze uit mogen komen

Ik staar naar de bomen en hoor wat vogels zingen wil deze vreugde tot me door laten dringen maar diep heel diep van binnen voel ik meer verdriet dan mijn oren horen en ogen zien ik blijf luisteren tot het geluk me raakt...misschien

Je zei eens "In moeilijke tijden leer je iemand kennen" ik had nooit gedacht dat je gelijk zou krijgen En besef steeds meer daardoor dat ik in jou mijn beste vriend verloor Pa, ik mis je...elke dag

Wachtend zit ik hier bij de telefoon Als ik je bel, hoor ik alleen maar een onbekende toon Een toon van een opgeheven lijn Kan het niet begrijpen, het kan toch niet waar zijn Ik schrik wakker, denk iets te horen Buiten op straat, het geluid van motoren Ren naar het raam, maar kan niets...

Liefde ben ik En liefde ben jij. Liefde is gevangen zijn, En liefde is vrij. MAAR!! Liefde is, Wat ik mis als jij weggaat bij mij.

Op het veld dat de zeis maaide en dat ik aan de uitkanten proper houd met sikkels en scharen van licht staat een vogelschrik te kijk Hij is een mens waaraan de kauwen vreten, oud lichaam traag draaiend in de winden van een te vroeg april Een zotskap die de boer te gortig was staat op zijn ...

hij staat daar met zijn tong die scherp is geslepen door de pijn, in de aanslag alle strikken likkebaarden reeds in stilte als onze vormen langzaam het scherm betreden als een aan het raam gevroren gier zijn nek onder het dwangmatig zitten gebogen en de ogen elk beeld uit de lucht rovend me...

een huisje wiens muren heldere klanken ontwaren uit een doolhof van gestommel en boven wie de regen nog voor het dak verdampt ik zie hoe condensatie de inwendige warmte tegen de ruiten kleurt en mijn voeten vangen de muziek uit de trilling van uw marmeren vloer mijn han...

Een kleine eigenwijze dreumes die stampend door de kamer marcheert, een gniffelend snoetje, ondeugende oogjes en een bolletje dat heel snel iets leert. Twee kleine knuistjes, een grappig bol buikje en 'n mondje dat heel graag iets eet, we waren God dankbaar toen jij werd geboren en we willen...

Zoals een adelaar zijn jongen op zijn brede vleugels draagt, zo draag ik, mijn kind, ook jou steeds wanneer je mijn hulp vraagt. Ik weet af van alle dingen die gebeuren om je heen, Ik zie je tranen,ik hoor je zingen en geen moment laat ik jou alleen. Zie, ik wandel met jou samen op die sm...

Waar zijn wij beland? De hitte is ondraaglijk Jij kijkt in mijn ogen En drinkt mijn blik Het vuur is verzengend Ik kijk in jouw ogen En drink jouw blik De dorst is groot Het zand schuurt De pijn is rauw De nachten koud Zo lopen wij verder Voorbij de oase Omdat wij denken Dat het een f...

Pubertijd achter de rug 't duurde een eeuwigheid nu hebben ze hun plek gevonden maar komen om in zelfverwijt De afgelopen jaren waren heftig 't eeuwige strijden, 't ja en nee het op voorhand tegendraadse 't viel af en toe echt niet mee In totaal zestien hele jaren kinderen volop in ...