Alle inzendingen

En de dichter loopt alleen over het strand, met zoveel ideeën in zijn getekend hoofd. Met alleen het geluid van eb en van vloed, zoekt hij zijn weg, zijn weg door het leven. Hij knielt, schrijft een gedicht in het zand, over de vrede waarin hij niet heeft geloofd. Hij weet niet waar hij die...

Zomaar niet gezoend alleen verliefd naar je gekeken het moment was iets te kort het gevoel dat bleef wel weken een niet gekregen kus blijft in een gedachte opgevangen nooit geweten dat ik naar iets niet gekregen zo kan terug verlangen

Ik hield ooit mijn gevoel verborgen, ik liet nooit zien hoe ik echt was. Mijn hart liet ik nooit spreken, en mijn tranen hield ik binnen. Ik ging gebukt onder mijn zorgen, zonder dat je het in mijn ogen las. Mijn hart liet ik zo vaak breken, en de pijn kon ik niet overwinnen. Mijn verdri...

Als ieder mens nu eens zou zeggen, wat hij voelt, droomt, wat hij hoopt, dan kunnen we regeringsleiders zeggen, dat je met geweld helemaal niets koopt. Dat we in vrede willen leven, dat geweld moet verdwijnen, dat we dit elkaar willen geven. En de zon begint te schijnen.

Ik sta afwachtend op het verlaten strand, niet precies wetend waar ik nu op wacht. Misschien is het wel op een nieuwe kans, of op zomaar een nieuwe, warme dag. Ben ik dan die zoeker naar jouw hand, of ben ik op zoek naar wie me toelacht? Zonder woorden vraag ik je ten dans, en ik verdrink, ...

De dichter wikt, het vers beschikt.

In de wetenschap is ondubbelzinnigheid dubbel zinnig.

Zoals een zaadpluis door een spinragdraad, De glinst'rende door 't glinst'rende gevangen, Een korte poos stil trillende blijft hangen, En dan langs lucht'ge helling opwaarts gaat, Zo kleeft de mensenziel zich vol verlangen Aan ijle broosheid van geluk, en haat De vlaag van 't lot, die stuk...

Je handen hebben rimpeltjes, je haren zijn nu grijs. Je ogen zijn niet meer zo goed, je leeftijd vraagt zijn prijs. Je kunt niet meer zoals je wilt, dat kun je slecht aanvaarden. Dan denk je soms, "Ik ben teveel" ik ben niet meer van waarde. Bedenk dan eens dat iedere leeftijd, zijn e...

grappig hoe je hoofd de vorm van stuiterbal aanneemt het karmozijnenrood met vegen bruin indigoblauw harmonieus op groen behang en el-ke let-ter-greep ik schreeuw je tranen door je keelgat ram en je bloed proeft brokkelroest zoals mijn wraak zich rochelhoe...

Ons samenzijn, zo uitgelezen een speling van het lot? Toeval kan het niet wezen en ik twijfel aan een god. We delen ons gedachtengoed zodat het volop kan bloeien als een cel die delen moet om verder te kunnen groeien. Een lach, een blik, een handgebaar, genoeg aan enkel woord Als een k...

Als ik stop, zal het allemaal veel beter gaan, zei hij. Maar waarom stop je dan niet, vroeg een stem. Een tweede stem, met duidelijk meer impact dan de eerste zei dat het maar eens gedaan moest zijn met al die zever. Stoppen kon iedereen, gestopt blijven bleek de kunst. Velen hervallen in ouwe koe...

Ze huilen in mijn hoofd maandenlang Het raakt niet gedoofd zijn ze bang? Bang dat het niets wordt? Ook vlinders voelen dat er iets schort.

De lichte rimpeling huiverend in haar flanken haar hete adem die zich aan me schroeit De kloppende aders onder de flinter van haar borst Beuken me een weg langsheen gebarsten lijnen en voel hoe adem teneergedrukt met bulderend geraas haar tirade zi...

De frisheid en jeugdige dartelheid van de lente, zijn nu voldragen, rijpe vruchten. Wat even voordien nog een voorzichtige, tastende aanzet was tot; is nu volgroeid. Van hoog aan de hemel stuurt de zon haar levensbrengende stralen neer op het gretige, in volle bloei staand landschap, dat g...

Je loog tegen me, toen je zei dat je van me hield en ik.... ben een illusie armer, mijn hoop is vernield. Met brute kracht, sloeg je mijn wereld ineen, waar moet ik nu met al mijn liefde heen?

Zondagavond, half twaalf. Ik wacht. Een beetje gespannen, benieuwd naar hun verhalen. Frisdranken en hapjes staan klaar… Dat zal er wel ingaan na zo’n avond. De sleutel in het slot. Daar zijn ze! Wat luidruchtig stappen ze binnen: vier zonen, twee schoondochters en mijn man. Schorre stemmen la...

Ik kan u niet meer zien aanraken of voelen Maar mijn liefde voor u zal nooit of te nimmer verkoelen Ik mis u meer dan ooit het voelt leeg diep in mij Maar als ik mijn ogen sluit voel ik u heel dichtbij In de hemelse gewesten heeft u uw plek gevonden Hij die over u waken zal heelt hier op ...

Een vader wordt te weinig in het zonnetje gezet Een vader is een kameraad maar is door zijn werk zo vaak druk bezet... Vaders moeten vaak de ´Boeman´ spelen... Vaders worden verafgood of verguisd Vaders moeten straf uitdelen en dat vind ik erg onjuist Vaders,zijn onmisb...

Hoe kom je er toch achter- wie je zelf toch eigenlijk bent Hoe kan een ander het wel weten, als je jezelf nog nauwelijks kent?

Geen grip meer op mijn leven alsof ik mij op drijfzand bevind in een wilde rivier zwem ik tegen de stroming in overspoeld met verdriet of nog meer tegenslagen ik staar wat voor me uit tel de dagen soms wil ik gewoon even huilen als je dat goed vindt gewoon even kunnen huilen als een ...

Je geeft me vleugels Geeft me vlinders Maakt het mooiste in me los Laat me zweven Doet me gloeien Laat me lopen over mos Doet me leven Maakt me sterk Geeft mijn leven weer een lijn Nooit zal jij kunnen beseffen Wat jij nu al hebt gegeven Door bij mij te willen zijn Je doet me blozen L...

In een ruw kistje een handvol dode kuikens de zon schijnt toch warm...

Liefde kun je niet verdelen in liefde zus en liefde zo, Zij kent geen rangen en geen standen geen level geen niveau, Je kunt er niet mee marchanderen zij is geen loterij zeker geen spel het is moeilijk uit te leggen, zij is er niet of zij is er wel

Ik denk aan hoe je me kust Zo teder en zacht Vol liefde en lust Zo warm als een zomernacht Tegenhouden kan niet meer Ik wil mezelf aan je geven Mijn hart gaat flink tekeer Deze spanning duurt maar even Onze lichamen vloeien in elkaar Zo intens en hevig Het is net een hemels gebaar Zo ...

Toen we jonger waren en Den Haag een stad vol ijs en weder dienende was: het gymnasium een winterfeest omdat de wereld rondom er zo licht en begaanbaar was als nooit. Wij liepen er yeah yeah yeah met West Side-stoerheid in benen en fingersnap zomaar het paradijs binnen bij Tuschinsky-Met...

Waarom ben ik ooit geboren? Zomaar of moest het zo horen? Waarom doe ik mijn geliefde pijn? Ben ik zo of moest ik zo zijn? Waarom loop ik op deze aardbol rond, Moet het zo? Ik zak door de grond met deze verwarde gevoelens. Ga door de hel als iedereen? Ik geloof het niet, ik ben alleen ...

De ogen van Bruce Willis, het gezicht van Sean Connery, handen van Di Caprio en de lach van Valentino. De grapjes van Rowan Atkinson, en de pose van John Travolta, een beetje van Chuck Norris en een hedendaagse Romeo. Alles lekker doorelkaar geklutst kijk ik jou even aan, ik mis geen ...

De stenen van een vriendschap, geformeerd uit laagjes van verdriet en toch om de haverklap, verdwijnt dat weer in het niet. Het zijn gesprekken, onverwachts, een lach, een traan, een arm, een zin, bemerken het lag niet in je macht. Je raakt de roos nooit midden in. Zo moeizaam opgebo...

de lezer en ik volslagen onbekenden zoekend naar woorden de lezer en ik vinden tussen de regels steeds wel weer elkaar