Alle inzendingen

Ik wens je sterkte in je strijd dat is al wat ik kan zeggen Het klinkt cliché Maar 'k weet niet hoe ik het anders zou moeten zeggen Je hebt het zwaar ik weet het wel Ik zou je willen helpen maar ik weet niet waar ik beginnen moet Je begrijpt het immers wel Je krijgt kracht na kruis ...

Wonderlijk zo na de winter Alles leek dood en verdord Kale takken, kale bomen Maar je weet... De Lente komt binnenkort Nieuw leven wordt geboren Een nieuw jaargetijde breekt aan Wat dood leek wordt weer levend Wonder der natuur Hoe kan het toch bestaan We vinden het oh zo gewoon maar ...

Mijn schoondochter en zoon zijn not amused Sprak Beatrix. Hun meest intieme plekken En meest privégevoelige vertrekken Zijn gevoelsmatig in Privé verwoest Dit moet een represailleactie zijn Van het gezin De Roy Van Zuijdewijn

'O, Irakezen, dank, dat mijn soldaten bij u in 't land aanwezig mogen zijn. Al ben ik overtuigd republikein, Irak wordt straks een land van democraten. Ik ben uw vriend, mijn lieve Irakees. De oorlog is niet tegen u gericht. Hussein moet weg; dit voel ik als mijn plicht, al wordt uw kind ...

Je maakte me blij met twee simpele zinnen je deed er ook een foto bij ik werd warm van binnen Ik wist dat dit eens zou komen ik hoopte jaar na jaar vele malen kon ik er van dromen en nu... is het toch echt waar

Je moet niet huilen, zeg je zacht want dat is iets voor dichters.

Jou mooie ogen en lieve lach.. Zijn in mijn gedachte sinds ik je zag.. Het begon als een grapje...kijken voor de lol Maar als ik je nu zie slaat mijn hart op hol.. Telkens als ik je zie voel ik me blij.. Ik weet niet of je hetzelfde voelt voor mij? Jou vertellen durf ik het niet Want ik ben ...

Zomaar een verweerde oude man, zittend op een bankje in het Vondelpark met trillende handen genietend van een klein bakje kersenkwark. De doffe ogen tranen als hij zijn lippen dept. Eenzaamheid en verdriet, blijkbaar zijn dagelijks recept. Hij staart naar de wolken en ik krijg meelij met de...

geloof me als ik zeg dat ik om je geef geloof me als ik zeg dat ik 't intens beleef kijk me aan je hoeft niets te zeggen kijk me aan je hoeft niets uit te leggen een geloof zonder woorden een kijken zonder verantwoorden dus geloof me als ik zeg dat ik om je geef

Tussen Tigris en Eufraat heerst de haat maar bloeien de rozen niet vandaag zeker niet wel is de kleur al rood verspreid wel ruikt het rood naar dood door vuur en vallen de tranen op de zwarte aarde die millenia lang de mensheid baarde nu krijsen stemmen fel het verscheurd gemoed en d...

Sinds de nacht die ons Weer bij elkaar moest brengen en die ons verder dan ooit van elkaar heeft vervreemd ben je langzaam maar zeker aan mijn gedachten ontglipt. Alleen vraag ik me soms nog af hoe je rode kater het maken zou die 's morgens natgeregend op het bed sprong en ons onder luid ...

GRAFSCHRIFT VAN EEN DRONKAARD T’AMSTERDAM IN EEN BURGWAL VERZOPEN Daar leit een vuile vent in deze put gezonken: Hij stierf in ’t water; maar hij was op ’t land verdronken. 5 oktober 1653

Een nuchter fietser op de gracht: wat valt dat is een herfstblad - licht stijgt op. Nóg is er geen gevoel van kortste dag. Maar keert het licht, dan keert de fietser ook de stad de rug toe, kiest rivier voor gracht, sneeuw op de buitenweg voor stadse prak. Wat voedt nog zijn herinnering: ...

Wachtende ogen zien de gedeelde dood met ogen die het geluk wilden begraven waar de grens elke herinnering armoedig maakt en wachtende ogen met staaldraad zwijgen en alleen met naamloze kogels hun gebeden zeggen

Gestuurd door het daglicht, Dwaal ik alleen door de nacht, Gevoelens die ik niet kan plaatsen. Schieten weer weg als een bliksemschicht, Had dit niet van mezelf verwacht, Gevoelens die als wolken kaatsen. Heb ik geproefd van het ultieme geluk? Of kan ik eenvoudig niet met anderen overweg? ...

Ze kunnen worden afgeschreven als feitelijk irrelevant, maar alles groeit uit hun verleden en alle jaren komen uit hun hand: Vaders en moeders blijven heel een leven als goden over iemands chaos zweven zonder te komen tot het scheiden van water en land.

typisch vogelpest- weer geen kip te zien buiten kraait er geen haan naar

Als een leeuwin over mijn kinderen waken, heb ik nooit gedaan. Deed wel mijn best ze sterk te maken, en op een goed moment te laten gaan. Als ze klein zijn, neem je beslissingen voor hun bestwil, als ze groot zijn doen ze dat voor jou. Zo werkt dat nu eenmaal in deze maatschappij toch?...

Soms zijn er woorden scherp en vol venijn lijkt de band even verbroken omdat wij onszelf niet zijn dan groeit er een kloof die niet te overbruggen lijkt er valt een stil onbehagen omdat de een voor de ander niet wijkt soms lijkt het bijna of wij elkaar niet verstaan allebei een andere taal...

Kom, ga met me mee, doe alsof je vliegen kan, over landen en de rode zee, daar word je vrolijk van! Kom, doe eens gek, laat je lekker gaan, ren over het ruwe wegdek, hier ver vandaan! Kom, en loop zo hard je kan, kijk eens, je zweeft! We maken er een wedstrijd van, laat zien dat je le...

Ik zoek niet meer, naar het zin van het leven, maar naar waarden, die het draaglijk maken en mij kunnen verzoenen met mijn onmacht.

de vos nadert sluw, en stuift dan brutaal af op zijn prooi. een agressieve slag valt niet te vermijden. geen ontsnappen meer mogelijk … bommen worden met kwade blikken afgevuurd. helse paniek breekt los. gillende mensen rennen over het slagveld. de oorlog sluipt dichterbij. geen ...

als zwarte sneeuw uit een witte hemel zo vallen ook jou woorden onvergeeflijk in een diepe plas van onzekerheid gekerfd in mijn ziel voor altijd

zware woorden kronkelen hierboven rond. ze stoppen, draaien zich om en kijken mij vragend aan. hun donkere kantjes gevleid tegen mijn vage glimlach worden ze sterk afgewogen en achteloos opnieuw ingeslikt.

ze zweeft ver weg naar de zon toe hoog en veilig in haar eigen wereldje vol gedachten vol dromen vol hoop … zo bang voor die ene fatale aanraking

zorgeloos zwerf je voorbij over het perfect gekleurde strand. ieder probleem sla je spontaan van je af. kijk dan toch ! een eerste traan baant zich een weg naar beneden. ga maar, ik blijf gevangen in de immense leegte die jij achterliet. dan verdwijnt een ijsvogel achter de branden...

hij is als de meeste, heeft oren maar luistert niet. toch, als ik hem bezig hoor voel ik mij summier naast zijn heerlijke manier van denken. hij is als de meeste, heeft ogen maar kijkt niet. toch, als ik hem bezig zie wordt ik overdonderd door zijn eenvoudige schoonheid. hij is als de ...

ze zweeft ver weg naar de zon toe hoog en veilig in haar eigen wereldje vol gedachten vol dromen vol hoop … zo bang voor die ene fatale aanraking

In het winderige busstation stond ik juist de vertrektijden te bestuderen, toen een vermoeide vrouw mij met een angstige blik vroeg: ‘Deze bus stopt toch in de Bokstraat?’ Het peper-en zoutkleurige haar zat verward om haar hoofd en haar beige wollen jas miste een paar knopen. Gelukkig kon ik ha...

Ik heb er nooit naar gezocht, nam die moeite niet, maar mijn hart is nu vanzelf, aan dat van jou verkocht, alleen maar liefde, geen verdriet. Dus bestaat de ware liefde echt? Of is dit slechts een opwelling, heb ik me te vroeg gehecht, het is alsof ik alsmaar glijd, langs een eindeloze he...