Alle inzendingen

Als het leven niet van mij is, waarom ben ik dan van het leven? Waarom doet het leven met mij wat het wil, als ik niet altijd met het leven kan doen wat ik wil? Als ik de liefde niet in mij macht heb, waarom heeft de liefde mij dan in z'n macht? Als ik mijn liefde niet kan beheersen, waar...

Koud is de twijfel die we delen in onze verre dromen die we dromen met de angst dat we altijd wakker zullen blijven en dromen onze laatste laatste herinneringen zullen zijn

Zacht omhels ik je Het is de laatste keer Verstikkende tranen Afscheid doet zo'n pijn Zoekende woorden Ingehouden woede Bonzende harten Kloppen als razenden Zacht laat ik je gaan Het moet alles is gezegd De tranen van verlating In een kus het nat van zout Stil verlaat jij de scene Wa...

Koud en stil Kijken ogen In de wereld Koud en stil Staren ogen In het niets Koud en stil Kijken ogen Vol pijn,verdriet Koud en stil Dwalen ogen Gevuld met vele tranen Koud en stil Rouwen ogen Missend de geliefde Die er niet meer is Vragende ogen Zeggen zacht:"Ik mis je zo..."

De zee Een plek om even stil te zijn De zee Die rust geeft om jezelf te zijn De zee Het symbool van kracht De zee Die jouw meeneemt in de branding Die boosheid en angst vertaald in de bruisende golven De zee Brengt je weer tot rust en kalmte bij het keren van het tij... De zee Een o...

Voetstappen in het zand Aan de zoom van het strand Langzaam vult de zee De afdrukken met water En neemt ze met zich mee Voetstappen in het zand Een raadsel van wie ze zijn Het zijn moment opnames Want de zee neemt elke voetstap Mee terug in de golven Voetstappen in het zand Achter ied...

De man was véél te laat en de zaallichten waren reeds gedimd. Parkeerproblemen tot en met. Geen wonder, gelet op de affiche van vanavond. John Thomas versus Tom Jonas. Een kamp tussen twee zwaargewichten. De boksarena zat afgeladen vol. Geen stoel meer vrij en een bestendig geroezemoes steeg uit...

De druppel die de eenzaamheid deed overlopen Zal de regen van zonneschijn zijn die mijn hart vult Met liefde die je in overvloed aan me geeft De wind blaast me van mijn voetstuk Waar ik dacht vast te staan met veel overtuiging Je zachte golven dragen mijn gevoelens ten top Waar ze diep va...

Eén keer in de maand Weet ik me geen raad Huilen doe ik zomaar tranen staan al klaar Bij liedjes of bij films op tv dingen die men zegt voel me niet okay Ook boosheid uit zich dan te snel emoties springen uit mijn vel Elke keer rond deze tijd ben ik mezelf behoorlijk kwijt Ben ik ech...

Ik moet naar school, ik vind het niet eerlijk Ik moet maar leren, iedere dag Ik zie de zin niet van mijn studie 't Lijkt net of je niets anders mag Gebogen zit ik over boeken De stof is voor mij soms te zwaar Maar ik moet in volgorde gaan denken Eens ben ik met studeren klaar Mijn boeke...

ik wenste mijzelf een lentedag vol bloeiende violen een zacht geurende meisjeslach in ontluikend groen verscholen ik wenste mijzelf een lentekleed vol blauw geel groene bloemen prachtig kleurend kamerbreed waarop bijen zachtjes zoemen ik wenste mijzelf een lentezon gespiegeld in het w...

Als een langzaam reizende zon Een grotere buik en meer balkon De komst tekent zich al aan De komst van een nieuw bestaan Als een langzaam reizende zon Het meest zichtbaar in nachtjapon Hoe misselijker hoe beter zegt men Misschien dat ik je daarom wel verwen Als een langzaam reizende zon ...

Gesprek stokt en ik probeer mij in te leven word jou voor even er verandert niets ik, die jou was voor even ga door met leven

De nagalm in de westhoek als je een oor op een grafsteen legt. Het lijkt nieuws uit een vergeelde krant. Kruitdamp glipte door de fijnste spleet En wij, dappere Belgen… Rillen met stompe vuisten in het zand “Waar is de overkant?” Jagers klieven de hoge, blauwe stilte. Lichtjaren ...

een ongeschreven gedicht, woorden zijn niet nodig, onze ogen op elkaar gericht, mijn pen......blijkt overbodig.

Matthias brengt zijn blijheid naar het raam, want daar, zegt hij, zijn kleuren in de kijk. Hij geeft de dingen buiten vast een naam in onbesproken taal, en voelt zich rijk. Matthias knoopt de eindjes van de straat nog onomwonden samen tot een ding. Hij spreekt zijn blikveld uit: Kijk, aan e...

Zij is fraai in haar hoogrood kleed. Zij huppelt langs klaprozen en geritsel in een stiekem verwachten. Met dorstige ogen hurk ik tussen de twijgen van haar arendsnest. Hoeveel jaren hebben haar gebeten? Ik voel de zomerhitte op mijn gelaat stralen, in haar hinderlaag want ik word een mikp...

Ik zag hem vertrekken op een avond, Zoals je een gemiste trein ziet vertrekken, Ik probeerde uit te leggen wat een pijn ik voelde. Maar kreeg geen woord gezegd, toch voelde ik het verdriet om zijn vertrek, En nu eenzaam ween ik traan om hem die ik verloor, Mijn beste vriend.

ik kan het niet ontkennen ik ben jou een stukje kwijt ook jij bent wat verloren jouw passie en jouw vrolijkheid het is moeilijk te verwoorden wat ik merk of wat ik voel ik kan alleen maar zeggen dat ik het goed bedoel het is ook mijn eigen onmacht het is zeker mijn verdriet ...

Met een offer van bloemen gerustgesteld de goden van de zinnelijke lust Semara, Ratih Een beitel bikt een vijl verheft zijn stem Haar tong bevoelt het slijpsel van haar eens zo scherpe tanden proeft bloed, zout met zoet in haar mond de geur van vuur het beest van zes wordt bestreden ...

het is spel je ziet hoe snel de ballen gaan de lijn voorbij punt voor jou of mij jij daar in de zon ik op mijn balkon denken aan elkaar weer gescoord, weet je wie bij wie nu hoort we vlechten paden van gedachten ontmoeten zo elkaar soms sta ik te wachten jij bent vaak wat later kla...

Wanneer ze jou als bondgenoot beschouwen (De grote megadeal is bijna rond) Dan kan een onverwachte blote kont Een onverhoopte kentering ontvouwen Dan kun je strijden voor pecunia Of op de posters van Veronica

je ogen zijn zo donker en zo helder met je uitstraling heb je mij geraakt toen je zat daar veilig in die kelder die jouw papa voor jullie had gemaakt er is veel wat ik aan jou zou willen vragen willen weten - zit nu eenmaal in mijn aard want ondanks.... begint het mij nog niet te dagen...

Ik ben Van Hattum en ik weet, dat 140 pond zo heet, maar dat de naam direct vervalt, als het leven wijkt uit de Gestalt. Dan ligt, onder de naam van lijk, die honderdveertig pond te kijk; Gij zijt bij het défilé misschien: alleen ik zelf zal het niet zien. Da’s vreemd: ik zie...

Spreek nooit, door mij verrijkt, met domme spijt Van cirkus, slappe koord en akrobaat: 'T is of nog nevelige dageraad De zon zijn stijgen, dat hem draagt, verwijt. Bedenk ook dit: je zou tot literaat Verworden zijn, had ik je niet geleid: Jou leerde mijn Natuur natuurlijkheid, Die boek'ri...

Zal de mens ooit de doodslag te boven komen die hij het leven heeft toegebracht?

Mens van deze wereld, Haal je hart uit die koelkast Ontdooi nou toch dat prachtig ding Houd slechts de warmte vast.. Je hoeft je niet in het donker te plaatsen Ook voor jou is er een liefdevolle plaats op deze bol Als je je hart durft open te stellen Dan stroomt het heel gauw vol.. Dan z...

Ieder moment gaat toch zo snel voorbij zoals de mensen die ik niet meer zie gaan of komen of die ik niet langer plaatsen kan hun gezicht en reeds lang vergeten namen die stiekem door de tand des tijds uit mijn geheugen zijn gestolen Het perkament neemt van het lijf bezit de moeheid; ik vo...

Carpe diem, quam minimum credula postero.

Duizend bommen en Granaten Vliegen door de lucht Vallen op bepaalde doelen Mensen op de vlucht Arme "soldiers in the Dessert" zandstormen, zelfs ik krijg het benauwd In hun tanks een schuilplaats zoekend Thuis familie die nu rouwt Nu nog Bagdad gaan veroveren alsof dat zo makkelijk ga...