Alle inzendingen

Le timbre coloré des perles et d'une pureté simple et si sincère me touche sous les mains comme les gouttes de rosée éclairées par un jour blanc en jouant Jeux d'eau de Ravel.

Ic en wille u niet: gy zyt al lange in my verweven, Gy zweeft in myn gedachten En in het diepste van myn lyf voele ic u leven. Het is uw zere beeltenisse die my doet lyden. Kunt gy my nog verblyden? Myn hertepyn verzachten? Of moet ic langere tyd nog wachten? Gy zyt zo sterk, gy doet my b...

je moet voor wat je wilt betalen ik kan daarvan zo enorm balen ik heb zo veel te geven, ik kan iets voor je doen maar wat jij wil hebben is gewoon poen door geld zijn we wel ver gekomen maar kijk eens wat er komt van het inkomen gevechten om gebied gevechten om eer en we weten er kom...

Alles had ons moeten scheiden, alles bracht ons tot elkaar; van een grondeloos verblijden werd de najaarshemel klaar. Nooit in 't bitterste uur van lijden vroeg het hunkrend hart: tot waar? Alles had ons moeten scheiden, alles bracht ons tot elkaar. Liefde die geknecht moet strijden wo...

Gij maakt mij wilder, wilder dan gras en bloemen, ik die al wilder dan water ben hoe zal ik u in mijn hartstocht noemen u die ik nauwelijks ken. Zal ik u lief en beminde noemen in hoeveelheid namen vloeit gij mij uit nooit stond een zomer zo te bloeien in al zijn linden, in al zijn kruid. ...

Gewikkeld in overmoed, in drang, ben ik toch stiekem een beetje bang, maar overspoeld door het onvoorspelbare, zal ik toch deze weg bevaren, en wie mij stoppen kan, zal niet bestaan, ik zal hoe dan ook verder gaan, verschrikking, verbazing en onenigheid zullen mij passeren, maar ik zal dit mo...

zomaar bij je zijn in een flits zonder schaduw in een auto die knippert met zijn licht in wolken die regen dragen vlakkend langs de hemel jagen in de laatste zin van een gedicht zacht je lippen kussen daar het rode leven zien speels je tong er even tussen zomaar in je o...

Als ik, in de warmte van ons smalle bed je lichaam voel trillen en beven met in je ogen toch een schreeuw om leven weet ik: je hebt het gered bloed kleurt de lakens rood het vale ochtendlicht valt op je doodsbleke gezicht je prevelt: ik wil niet dood de laatste uren zijn geteld het lich...

Steeds maar weer lopende in cirkels, in dat doolhof waar geen eind aan komt en waar het begin van zoek is; verdwaald in het doolhof van eenzaamheid. Koortsachtig zoekende naar een uitweg, een zij-route of rustplaats ... maar niets van dit blijkt te bestaan daar, daar waar ik ben, helemaa...

Cynisme is het krachtigste wapen tegen droefheid.

Het Boekenbal was maar een dooie boel. Gelukkig dat ik niet was uitgenodigd, Omdat dat feestgedruis me toch niet zó ligt. De Boekenweek vier ik hier in m’n stoel. Ik lees het Boekenweekgeschenk van Giphart En luister naar het Requiem van Mozart.

De term 'contactlens' is misleidend. De term 'drijflens' zou beter zijn. Een hydrofiele lens zou dan gewoon 'drijfnatte lens' kunnen heten.

Jou gaf en ernst en scherts mijn amphitheater. Eerst 't passiespel: uit doop in de oceaan Zag je mijn zonneheros zeg'nend gaan, Een heerser over lucht en land en water; Dan voor wat zilv'ren sterren deed zijn hater Hem op bebloede bergen ondergaan; En wit van smart en eerbied stond de maa...

Als hij gaat klinken in het morgenlicht staat de klok stil, de tijd verzaakt zijn plicht. Ik poets mijn schoenen of ik kijk naar buiten, en leef weer eerder dan het eerst gedicht. - - - - - - - - - - - - - - - - -- - - -- - - - - - - - - - - - - - - - - - uit de 'Verzamelde Gedichten' (194...

Duizend vlinders om mij heen, duizend in de lucht. Gedachten ijl en doorzichtig dwarrelen in het rond. Hoe kan ik ze grijpen, aanraken, vasthouden? Wazig als in dikke mist, met slierten dansend op de wind. Een kreet wringt zich uit mijn mond, een heftige drang tot uiting, maar reeds zijn ze ...

Opluchting na de provinciale staten. Niets staat een formatie in de weg. Behalve domme pech, en koninklijke onverlaten. Zonder hapering toch gestotter, van onze eigen Harry Potter.

Ik huil zacht weet niks te zeggen totaal verward. Want als je lacht waaien er sterren door mijn hart.

ook al stierven velen om hem heen, het was een fijne vent naar het scheen. Vele doden later, 't is echt waar, bleek de lieve man toch een moordenaar!

Ik dacht laatst over dingen die het daglicht niet verdragen. Het is belangrijk dit soort dingen pas te denken na zonsondergang. Anders wordt het echt ongemakkelijk: dan worden die gedachten bang.

De wereld is veranderd het is stil om mij heen Jij bent verdwenen En liet mij alleen.. Alleen mijn gedachten Verbinden mij met jou Het gevoel 'houden van' Voelt nu zo grauw.. De lucht is donker Het klaart nooit meer op De zon is onder Alles staat op z'n kop.. Nergens ben ik mee...

Terwijl jij al dromenland verkent streel ik stiekem door je haar lach om je sputterreactie want ondertussen weet ik waar jij heen gaat als je slaapt en fluister: dag lief, ik zie je zo.

Een bril uit het Gelderse Rheden, had nimmer idolen aanbeden. Zelfs Jim was slechts saai, maar toen kwam Jamai... Verkócht, na hem op te zien treden!

ik vroeg aan de maan en aan de sterren ik vroeg aan de zonneschijn waarom lieten jullie haar gaan die liefde die opnieuw begon ik vroeg aan de schemer gaven jullie wel glans ik vroeg mijn lief slechts liefde wilde geven je dat gevoel mijn zachte adem streelt je gelaat net als de jaren va...

Jouw vingers over elkaar, je handen als schelpen sluiten mijn wereld daarbinnen en die andere daar buiten met hetzelfde gebaar

streep haar naam niet door al is ze dan tot stof vergaan verzwijg haar naam niet hoor alsof ze nooit zou hebben bestaan nog steeds leef je in onze gedachten maar erover praten valt ons zwaar veel denken, dagen maar ook nachten en voor veel mensen ben je raar lachen hebben we je nooit zien do...

een tel, wijle, flits, moment, oogwenk, flard van een gedachte even is heel kort

Je bent weg, verdwenen, voor altijd uit mijn leven. En toch, je bent hier bij mij, voor altijd bij mij in mijn hart, in mijn herinneringen, daar zal je leven, eeuwig leven.

De wijn brak in mij spoelt weg van jou die gekraakt in mijn tempel alle beelden aan stukken slaat en mij zielloos achterlaat.

ik ben niet zo veeleisend, zo kom ik niets tekort. Jij mag doen wat je maar wilt als je maar naast me wakker wordt!

De schaduwen van het leven namen mij gevangen De schim van onzekerheid boeide twijfels als ketens De leegheid als reisgenoot en het spoor bijster Gebroken en geslagen door de realiteit MAAR Jouw licht aan de horizon gaf me kracht om te breken Het was een gids om het juiste...