Alle inzendingen

van dichtbij kijkt ze wat snoezig verlegen van het ene in het andere met haar haar vermoeid en kleverig in opgewonden zweet nog buiten adem een kusje en glimlach waarna tijdloos een warmte onze wereld vult

de wereld vervaagt waarbij vingers teder aarzelen om je onbeschenen huid te roeren ongecontroleerd speelt je adem over mijn borst verlangen drijft uitstel de magie raakt waarna een kus sensueel je hals verwent

je loopt me voor mijn hand in de jouwe sensueel de trap op waarbij je halverwege inhoudt en stilte zoekt in mijn ogen neen spanning overheerst gezonde spanning waarbij onze handen rusteloos in elkaar spelen visueel ook tastend verkennen stof heeft nu geen nut meer plagen ont...

vooreerst dit jaar kruipt de zon door het raam van de veranda lichteiland van oranje pompoen de oogst heeft hier de rust gevonden met grauw geworden maïs en sierfruit herinnering aan die laatste warme dagen met mok warme thee staren naar avondrood en gouden regen

de houten trap van de veranda kleurt groen weg van het mos één met de tuin kronkelpad langs wildernis tot aan het poortje -vergroeid met de haag- en er achter landschapsglooiing schilderwerk met zon als penseel

het strand begeert me voedt me streelt rilt langs de plooien van mijn huid met boven me eindeloos in fluïdum meeuwen zijwaarts schrijden

de duinen voor me schenken handen vol rust wanneer ik met de wind in mijn rug stormachtig water na springtij aan het eb toevertrouw

oneindig roert haar schijnsel het licht in trillend water dirigent met zwoel gesluierd de krekels en hun eigen stilte

Hier een vergeelde foto van ons gezin Voor de fotograaf met een stralende lach In vrede naast elkaar staan zonder beklag Herinneringen vervaagden tot grote onzin Leven in de valse schaduw van goed gedrag Moe ben ik om steeds te blijven ontkennen Uit angst voor de waarheid weg te rennen Iede...

Kom liefste kom schuilen in mijn armen laat mijn warmte je verwarmen ik heb je gemist vannacht Kom liefste kom wonen in mijn gedachten voor altijd zal ik op je wachten ik heb je gemist vannacht Kom liefste kom luchtkastelen bouwen dat we voor altijd van elkaar houden ik heb je gemist ...

Ik wil de woorden laten stromen die dan voor altijd zullen wonen in jouw hoofd maar ik ken je niet. Zou gedachten willen beschrijven die dan voor altijd gaan beklijven in jouw hart maar ik ken je niet. Wil je mijn wereld laten voelen zullen we dwalen zonder doelen en naar elkaar op ve...

In de voetsporen van jou volg ik een pad, het pad van de liefde dat me zal leiden naar een plaats van intens en oprecht geluk Een stille wind waait zachtjes door mijn haar, een wind van verbondenheid die mij zal meevoeren naar de hemelsblauwe lucht waar ik één word met jouw adem ...

warm wordt het en steeds warmer misschien wordt het wel warmer als nooit te voren, schaatsers druipen somber af. in de stroming van het water krioelt het van de insecten, insecten als brood voor de vissen.

Jou nog vertrouwen, durf ik niet meer Vergis me in jou iedere keer weer. Bouw een muur om me heen, Daar kom je niet meer doorheen. Had zoveel meer willen zeggen, Maar wist niet hoe het uit te leggen. Wat het was, zal je nimmer verstaan, Toch voelde ik bij het afscheid een traan.

er is iets in je ogen dat zegt wat je wil ik kan dat niet verstaan en jij blijft verder stil durf je niet te zeggen wat je zonder woorden zei zelf onzeker of ligt dat aan mij we weten niet wat een ander denkt of zelf zeggen zal praten we langs elkander heen wijkend voor een...

Jij brengt kleuren in ons daglicht, En verdwijnt dan weer snel. Jij maakt reacties los bij mensen, Met je mooie lichtspel. Alleen overdag zal jij te zien zijn, Maar dan sta je er ook vol trots. Je kan niet zonder regen en zonneschijn, Als één van beide vertrekt, verdwijn jij weer plots. ...

In de keuken was zijn moeder in de weer met het voorbereiden van de voedertijd. De vier tekkels liepen om haar heen te draaien, en de golden retriever liet vanuit de bijkeuken met haar gejank horen dat ook zij vol ongeduld wachtte. De inhoud van de etensbakken zag er smerig uit. Ze brak juist rauwe ...

Ik begrijp niet waarom iemand er een jaar overdoet om een roman te schrijven die hij voor een paar dollar in de boekhandel kan kopen.

Haal de spiegel voor me weg Het praat zo moeilijk tegen mezelf De spiegel praat met mijn woorden mee Zo praat ik echt niet graag Laat je ware aard eens zien Spreek en keertje je eigen woorden Het zijn dan, mijn woorden niet Maar, de jouwe Vergeet dan niet dat jouw woorden Die jouw meni...

ik pak een hand de jouwe ook we dansen, springen ons plezier nog hoger dan je denkt we landen in het zachte van muziek kijken woorden uit elkaar verlegen onze handen vegend in een misplaatst gebaar de kring gaat open met een stil gezicht vertrouwen wordt gemist we stappen achterui...

al gaan de dingen soms echt niet zoals je wil al lijkt alles hier aan deze kant zo kil we moeten verder, de zon schijnt aan de overkant en overleven is nog steeds een sterke drang Je bent niet alleen want ik ben bij je ook al lijk ik soms voor jou ver weg ik ben bij je al l...

Overal bereikbaar zijn is gelijk aan altijd gestoord kunnen worden.

Men heeft het kindje, wit en recht, Uit 't wiegje in een kleine kist gelegd, En wit en zwart, o simpel onderscheid, Zijn slaap en dood, zijn tijd en eeuwigheid. Hij is maar even hier geweest. Men gaf hem op 't geboortefeest Van hand tot hand, tot, stil en lief, Een gast hem kussend...

De superkruidenier heeft geldproblemen, Omdat hij meer kocht dan hij kon betalen. En wereldwijd kocht hij meer filialen. Dat noemde hij 'verstandig ondernemen'. Ook hier geldt een van Alberts eigen wetten: 'Wie groeien wil moet op de kleintjes letten'.

Met haar koude stem verdwalen woorden in gedachten die blijven waar ze is geweest toen ik haar zocht en met bange vingers verder schreef

Jij slaapt met je hoofd in mijn armen zwaar en toch licht in mijn schoot jouw ogen die knipperen een beetje je nek en je rug liggen bloot langzaam trek ik lange strepen met mijn nagels over je rug verken het gebied, boven en beneden maar trek mijn hand vlug terug als ik zie dat je wakker wor...

Ik zou ze willen vangen alle sterren om me heen Mezelf ermee behangen Dan ben ik niet alleen Een mooi licht zal ik geven Met warmte uit te stralen Al duurt het maar heel even En de sterren alweer dalen Heel rustig, een voor een Vallen ze verder naar benee Waar zouden ze naartoe gaan? ...

Waar het Westen het glas heft op het Oosten werpt de laatste het glas tegen de muur van zijn kazerne, leeg en niet langer leunend tegen de muur die eens de grens aangaf tussen alles wat moet en alles wat mag. Dwaze drinkers in kroegen, kreunend onder het gedreun van de S-ba...

Mijn vader was een man uit duizenden. Een rustig en bedachtzaam man. Hij was mijn trots en gaf me veel vertrouwen van zo een man kan je alleen maar houden. Jarenlang heeft hij geleden. Nooit hoorde je hem klagen. Mijn vader heeft zijn ziekte stil gedragen door zijn geloof zo diep en hecht le...

Hij belde haar op, om te zeggen ik kom langs, maar zij had andere verplichtingen Wel nodigde zij hem uit om vooral langs te komen hij had immers een sleutel en binnen was er genoeg.