Alle inzendingen

stront eigenwijs stuk vreten de bah-ballade braakt een noot in vuil verwikkeld stik de ademdood je persoonlijkheid gespleten met zicht op diepe loze kreten een dorre poel of is het sloot het geurt gelijk de ochtendmond heeft zelfs een dood vogeltje gewiekt doch uitgevlogen kort voor hog...

Bijna de helft van wie mobiel wil bellen Heeft interesse voor UMTS. Men snakt naar video en MMS En is bereid veel centen neer te tellen Voor zo’n futuristisch apparaat. De rest snapt écht niet waar het over gaat.

Ik vlieg door tijd en ruimte Mijn toekomst achterna Het kompas wijst naar de einder De vraag waarom ik besta Vecht tegen het orakel als donker met het licht Weersta de ultieme kracht Of wees een slaaf van het lichaam Dat toegeeft aan materie – bang is voor haar macht Iedereen is een mi...

AD, 13 februari 2003 Jennifer Hoes is verloofd. Op 28 mei geeft ze het jawoord in de trouwzaal van het Haarlemse stadhuis. Maar een gewoon huwelijk wordt het niet. De 29-jarige kunstenares moet de ring om haar eigen vinger schuiven, want er is geen partner. Jennifer trouwt met zichzelf. Het is...

De uitspraak dat iets "in de lift zit" is nietszeggend. Gaat de lift naar boven of beneden?

Denkend aan Holland zie ik brede rivieren traag door oneindig laagland gaan, rijen ondenkbaar ijle populieren als hoge pluimen aan de einder staan; en in de geweldige ruimte verzonken de boerderijen verspreid door het land, boomgroepen, dorpen, geknotte torens, kerken en olmen in een ...

Hallo mijnheer de president laat ons toch met rust want je bent je niet bewust van je eigen lust om anderen te vermoorden Hallo mijnheer de president gun de wereld toch de rust branden dienen niet met bloed geblust en olie is voor ons geen must voor oorlog in verre oorden Hallo mijnhee...

Nu draagt, zelf triomfant balancement, Zelf zwevend rag, zelf ontzaglijk insekt, Mij de aeroplaan, wiens vaart, zilverig, trekt Een draad, hoog boven zee en kontinent: De trots van wie zich, mens, als Brahman kent, Houdt breed zijn dubb'le vleugels uitgestrekt; De zekerheid, die 't Brahman...

jouw hart wordt ook het mijne als ik het kloppen hoor terwijl ik je ontdek en langzaam reis van plek naar plek ik word meer en meer verlegen doch ook brutaal en ongehoord zo reis ik verder en ontdek je onverstoord er lijkt geen einde aan te komen maar....mijn uiteindelijke doel zijn de t...

Mijn bestaan Is vergaan Door jouw komst Nooit meer onbekommerd Doen wat ik wil Zonder al te veel zorgen Voor de dag van morgen De verandering is groot Het begon in mijn schoot En nu jij bestaat Leef ik voor jou Met veel zorgen Vooral voor de dag van morgen

Zwervend over vlakten Eenzaam en blut Dronken door uitdroging Op zoek naar m'n hut Uitgekleed door de maatschappij In de commercie verdonken Een berg onzinnige produkten Stonden naar me te lonken Ik heb alles gekocht Ik heb alles uitgegeven En daarvoor de duurste prijs betaald Ik bli...

Valentijn, terugkerend refrein, liefde, geen venijn, kon 't elke dag maar valentijn zijn!

Zoals alle dagen verstrijkt er weer een dag Zoals alle dagen gaat ook deze dag voorbij Maar als nooit tevoren zag ik zo'n mooie lach Ik voelde me als nooit tevoren zo blij Zoals alle dagen nuttig ik weer mijn eten Zoals alle dagen ga ik door met het leven Maar die lach van jou zal ik nooit ...

Vier september, een dwaze oostenwind waaide om mijn oren heen. Ik stapte naar binnen en keek om me heen. Mijn vader wijdliggend werkeloos op de bank. Mijn moeder nog steeds niet thuis en zeker weer aan de drank. En een zus of broer heb ik nooit gehad hoe graag ik ook wilde. Ik was toen nog jong en w...

Als ik je stem hoor, valt de wereld in stilte Als ik je zie, verdwijnt de rest Als ik aan je denk, vervul je mijn hoofd want jij bent mijn roos, mijn leven, mijn alles

Als ik bij je ben krijg ik bijna geen adem hopend dat de klank van je stem mijn oren bereikt zodat ik in je ogen kan kijken. Op dat moment stopt de tijd en zie ik de engel die je werkelijk bent

roffelende takken tegen de ramen in de vroege lente avond, de regen tikt mee in het juiste ritme, achter de ramen koffiedrinkende filosofen.

alle woorden die ik schrijf zijn reeds geschreven wellicht de orde die ik ze geef maakt ze uniek echter niet zo uniek dat ik er van kan leven dus leef ik mij uit voor een klein publiek alle woorden die ik spreek zijn reeds gesproken wellicht de zin die ik ze geef maakt ze uniek echter niet z...

de zomer draagt over aan de herfst waar dromende labradors rollen door de pasgevallen bladeren van de opkomende herfst. de oosterse wind snijdt mijn linker wang en de andere wordt verwarmd door de prikkende zon. voor morgen wens ik iedereen een zwoele dag en voor de honden in het honden...

hoog in het oneindige twee glinsterende sterren gestroomlijnd samen twee zo teder en tijdloos.

je huid is stiekem mijn taal jouw adem mijn verhaal het tere bloot kleurt je aandoenlijk rood ik streel tot je maagdelijk wit bent eindeloos natuurlijk dat is jou bekend twee lijven beramen in warmte en kracht een nieuw lichaam floretzacht wij zijn het zwakke vlees ontstegen en...

Verkilling door een tedere streling. Wantrouwen in een uitgereikte hand. In vuurvaste woorden elkaar afgebrand. Een kus slechts gegeven na bedeling. Elke lach in een golf van pijn gestrand. Zij waren samen ooit het gedroomde stel. Nu spelen ze star ieder hun maskerspel. De vlam van toen is...

Huilende vlinders in een witte wei Geknakte sneeuwklokjes op een Onzichtbare rij Een kille bries die het zwakke gras doet huiveren Een vermoeide witte duif die de treur niet kan zuiveren Het vredig leven in de witte wei Zwaar als lood Want gisteren ging de perenboom dood

de stilte evenaarbaar de liefde evenmin het leven is haalbaar veranderen heeft geen zin werken is genaakbaar het doel haalt zich in eenzaam en verzaakbaar de hersenen in hun pin een hoofd zonder leven het gevoel laat zich doen ideeën staan te beven we geven van katoen

ik zie twinkel in de lichtjes die glinsteren in jouw nacht tussen de sterren van de hemel wijl de maan nog op mij wacht ik hoor de tinkel in het klater van het water dat er stroomt langs de keien in het zand wijl de kater van jou droomt ik voel ge-tintel in mijn hart van het bloed dat e...

Het jongetje waarnaast ik zat was vreselijk gemeen: Ik zei dat ik de juf aanbad toen klikte het meteen

Kijkend in't gelaat, van hij die kilte omvat, weerspiegelt mijn dood.

“Hier stond mijn vroegste bed.” Ik fluister terwijl ik de planten toon in het park waar de zwanen zwijgen en het naar kruiden ruikt, zoals toen. Dit is het meeste dat ik wens: Een dame, handen in de heupen, kijkt door mij. Voor mij: een moeder in felgestipte zetel. Voor mij, geruisloos...

Je dwaalde door de schrale gang, de schemerlampen op kuithoogte in een jeugdherberg voor verdwaalde zielen. Gevaar kreeg hier geen kans, Grillen die zenuwen vernielen. De nacht viel door de glazen koepels Een herfstsluier schoof voor de sterren tot jouw wiek droog was, het vet gestold. ...

hij is mijn vlam hij is mijn leven hij is degene die me liet zweven hij is degene die me liet staan hij is voor de mooiste gegaan zij weet niet hoeveel geluk ze heeft zij heeft nu de jongen waarvan je zweeft