80516 resultaten.
Laat je voeten lopen
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Geen nood, ik red me wel
tussen jouw schoenen nee,
tussen jouw voeten zit geen
verbinding of draad gespannen.
de bloem kun je vertrappen,
de brief kun je verstampen,
de grond kun je deren
maar je kunt jezelf niet verweren.
laat die bloem groeien,
de brief hoeft niet te verschroeien
laa...
Nog 'n rondje
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Elke dag gaat hij iets drinken
In de kroeg op de hoek
En meestal blijft hij zitten
Op andermans verzoek
Bij elke laatste slok
Geeft hij een signaal
Dan doet hij nog 'n rondje
Het gaat haast machinaal
Zwijgend kijkt hij om zich heen
En ziet een wazig landschap
Waarin de lege blikken
V...
Betoverend
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Niet Bush, maar Miss World bleek bij machte
om Saddam totaal te ontkrachten.
Hij hield - 't leek getover -
geen wapen meer over,
doordat ze ontwapenend lachte.
Ik heb je lief
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Mag ik je
nog heel even aanschouwen
Wiegen met
droeve ogen dicht.
Wimpers
toegeslagen
wat kristal fonkelt van beelden
als ik nat naar het leven
knipoog van intens verdriet.
Zacht
beroer ik
lippen
met vingertoppen
en elk plekje
dat ik liefheb.
Open slaande kijkers
zijn niet nodig
al...
Gebed
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 U heeft Zich van ons mensen afgewend
Daar wij Uw wereldbol te gronde richten,
Zo wist de paus uit Uw naam te berichten,
Maar zelf vind ik het toch een raar moment:
Al vele eeuwen lang, o Here God,
Maakt Adams kroost Uw scheppingswerk kapot.
bloeide bloemen voor de dood
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 in een graf vol bloemen vindt
de dood haar aards bestaan
ze staat een levenlang te bloeien
en wacht tot ze gelaten gaan
je lachte om de snelheid
die hard botste met beton
het rode bloed dat stolde
na de sprong van het balcon
je ontkende de depressie
die je naar beneden zoog
je liep weg...
Aan de keerzijde van de medaille
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Aan de keerzijde van de medaille
bevindt zich de held
Een leven geleegd
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Mensen vullen
hun leven
met het vullen
van leegte
Winterkou
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Het vriest.
Nederland doet zijn plicht.
Men strooit zo veel,
het lijkt wel sneeuw
wat er ligt.
Leven
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Als leven gezien mag worden
Als een sterke boom
Tegen hevige stormen bestand
Zul je ooit kunnen denken
Dat deze eens niet meer
Tegen deze hevigheid opgewassen is
Dat deze op een tijd al zijn krachten
Flexibiliteit moet overgeven
Aan de heerszucht van het weer
Mensen kijken in een opwelli...
wisgedicht
2.3 met 28 stemmen
0 Als je in België wegloopt waar het je niet bevalt,
kan je wel aan het lopen blijven.
wisgedicht
2.4 met 29 stemmen
0 Je bent pas echt in de Nederlandse samenleving geïntegreerd wanneer je een gemiddelde van één gejatte fiets per jaar accepteert.
De Winter
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 De Winter heeft, hoe grijs van kin,
Een kleur als melk en bloed.
Hij tafelt lang, schenkt naarstig in;
En 't maal bekomt hem goed.
Hij ploegt, hij delft, hij snoeit, hij plant,
Door buldervlaag noch sneeuw vermand;
En zorgt voor 't bloembed zo getrouw,
Of Flora's kus hem lonen zou.
...
SCHADUW
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1 Ik heb de liefde liefgehad;
daarom wellicht heeft zij me niet bemind.
Zo doet de mooie minnaar
met een zeer verliefde kind.
Ik heb de zon te lief gehad
en beu van beedlen
aan de deuren van de dagen
ben ik geworden als een varenblad
dat liever in de lommer leeft
dan zon te dragen.
En da...
Kerstgedachten
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Kerst een vredige gedachte,
waar menigeen naar zit te smachten.
Doch enkel Kerst in vrede
is een flauwe reden.
Iedere dag moest die gedachte overheersen,
niet enkel die twee dagen per jaar!
Maar niets is zo vreemd als de mens, ieder denkt voor zich
en heeft voor zichzelf die wens.
Gun ook an...
Jij kleurt
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Jij kleurt
mijn
blik wereld
blauw.
Schraal
troost
je kristal
tot weergaloze glans.
Zoet zonlicht
speelt
goudgeel
door je haar
en
ademloos blijf ik hangen
bij jouw ogen
prevel lispelende
klanken
vul mijn lucht
volmaakt
Zodat ik met
hartenkloppen
jouw naam
in duister
kan laten s...
dichter
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Vannacht kwam ik een dode dichter tegen
zo eentje van > 70 jaren her
waar dus geen © meer aan kleven
het was te zien hij kwam van ver
Zijn stem uit een zo ver verleden
weerklonk: denk nou maar niet dat het wat wordt
dat dichten daar ’s gewoon niet mee te leven
en woorden schieten altijd ...
vergeet nooit
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 vergeet nooit
al het goede en het mooie
dat we samen mochten delen keer op keer
vergeet nooit
alle warmte alle liefde
geloof me liefste het werd alleen maar meer
vergeet nooit
hoe we samen mochten groeien
de eerste blik die allereerste zoen
vergeet nooit
al het mooie in ons leve...
Liefde
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Liefde maakt blind
het verleden leeft in je dromen,
Als je kwetsbaar bemint,
zal die ander vanzelf wel komen
De lotgevallen van de scheppingkoning
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Herhaaldelijk de grandeur het geluk eerst niet uitlegt
te azen op repercussies onder ongenaakbare voorvallen;
op een grote dag een brave Hendrik herinneringen opzegt,
zonder enige houvast kort na middernacht kaarten gevallen.
Lola
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Ik noem je Lola
Femme fatale als mens
Mijn handen klam
Jouw blik intens
Je houding in rust
Starend naar de wijn
Hij die je kust
Maar achter laat met pijn
Je blik beslaat
Op jouw droevig gelaat
Als ijs dat verdampt
En handen verkrampt
Begrip borrelt omhoog
Als ik je behoedzaam best...
oorlog
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 oorlog scheurt de aarde
en laadt op ons de schuld
wij zwijgen
met gesloten ogen
ontdaan door het tumult
Dochter
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Meisje
de mooie vrouw
die je
tot je eigen verwondering
bent geworden
met je stille
onzekerheid
je dappere
verweer
je tedere uitstraling
dochter
ik ben er, mijn meisje
eens beloofd
altijd weer.
wisgedicht
2.6 met 7 stemmen
0 Je krijgt dagelijks 15 dossiers, 100 brieven op je bureau en dan zitten er ook nog eens allerlei mensen tegen je aan te praten.
Moet je dat dan allemaal onthouden?
Kerstmis
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Over Kerst is al zoveel verteld
in die nacht is hij geboren
steeds mogen wij weer horen
van de herders in het veld
Over Kerst is al zoveel geschreven
na die nacht is dat gebleven
tot hemelse pracht is hij verheven
engelen zongen daarbij hun lied
Weer horen wij wat wordt verteld
over een...
Hissarlik
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Negen steden
groeiden hier boven elkaar.
Negen steden: de zesde was Troje.
Nu - een heuvel boven de vlakte.
Ooit - binnen muren gaaf als huid
de Stad. De machtige wachter.
Fort langs de Bosporus:
de weg naar de Zwarte Zee.
Als bittere distels
stonden hier de speren.
Het landschap zegt ...
Bach ter ere een koraal
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Kom zoete dood
kom - schenk mij de genade
die ik nooit
in dit leven kan vergaren:
terug te keren
in de schoot
van de miljoenen jaren.
resten
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 tussen de resten van haar leven
vond ik brieven zonder woord
boeken die niet zijn geschreven
vragen die nooit zijn gehoord
tussen de resten van haar leven
vond ik beelden uit haar jeugd
liefdes die niet zijn bedreven
kinderjaren zonder vreugd
tussen de resten van haar leven
vond ik fo...
kersttijd
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Het is alweer zover:
kerst en nieuwjaar breken bijna aan
Overal zie je kerstbomen staan
Met allemaal kleuren, verschillende geuren en smaken
Die je zintuigen raken
In de bomen hangen slingers, ballen en strikken
Op de grond zitten kinderen die aan hun lolly likken
Zij kijken naar de lichtj...
Opklaring
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Storm aan de horizon
laatste stralen door de wolken
het razend huilen, dat met vlagen begon
wakkert kabbel tot verraderlijke kolken
woeste golven slepen schepen mee
en nu de krakend lucht het schuim verlicht
zie ik, in dit patrijspoort, met die zee
de spiegeling van jouw gezicht