Alle inzendingen

Heel lang geleden, om iets preciezer te zijn, in het voorjaar van 1946, schreef ik een opstel over een schoolreisje naar de Barendrechtse brug. Een reconstructie is bijna niet mogelijk. De dingen veranderen. Ik stond achter in de rij, ’s morgens om acht uur, wachtend op het fluitsignaal, waarme...

ze werpt me neer ze valt me aan ze heeft me klem daar waar ze wil ze kijkt me aan ze kust mijn mond ze bijt mijn hals daar waar ze wil ze pakt me vast ze proeft mijn lust ze likt me daar waar ik haar wil

de ruige stad waar ik ter wereld kwam weende een man zeeën die hij bevoer vertellend over zijne beleving een plaatselijke rooie havenhoer dat kon niet anders dan in Rotterdam een oriënt zag men aan ...

En wat nou als... -En wat als niet? Dan toch, misschien? Misschien ook niet.

Imperfect daughter, his little girl.. wondering thoughts, fading answers.. trying to be perfect, yet killing his dreams...

Vergankelijkheid; Afhankelijkheid, Verbasterd tot levensvreugde. -Verbazend wat mij verheugde Toen ik nog niets wist! Vereenzaming, Verademing; Gezapen in de bovenlaag Verslapen wij de grote vraag: Waarom?

Hoe kan ik je vertellen wat je met me doet, Hoe kan ik je vertellen dat ik verder moet. Ik wil niet stilstaan, met, of zonder jou. Zelfs al was ik met je samen, Zou het nooit zo kunnen zijn, Dat stilstaan maar in beeld kan zijn. Zonder jou voelt ook niet goed, Maar ´k weet die pijn die sli...

Houden van jou is verdrinken in jouw mooie ogen. Houden van jou is alles kunnen gedogen. Houden van jou is niet uit mijn woorden kunnen komen, omdat ik er nooit van heb durven dromen. Houden van jou zijn de tranen die steeds opnieuw vloeien, tranen die vertellen hoe intens mijn liefde blijf...

Wij horen vreeslijk bij elkaar ik kan je niet verlaten maar als ik toch eens weg mocht gaan zal ik mijzelve haten Verlaten doe je niet maar zo verlaten is niet fijn verlaten gaat maar moeizaam voort verlaten dat is pijn.

Vanaf de dag dat je geboren bent, ben je oud genoeg om te sterven.

De mensen gaan naar huis, het eten wacht. Ik blijf nog liggen , ’t is zo heerlijk buiten, al koelt het duinzand af tegen mijn huid. ‘t Strand wordt weer zand, en de zee weer water. Langs vloedlijn slentert man alleen naar later, keurt onderweg gevonden schelp of schat. Loom wacht ik ...

eet geroosterd brood kauw met m'n mond dicht het is alsof ik niet echt proef wat ik doorslik

Gedachten, spinsels van grijze kronkels waarmee voortdurend jouw beeld geweven wordt ... ... in volle kleur.

Het was zo donker dat ik overal lichtpuntjes zag.

als de slaap weer niet wil komen omdat de pijn je grenzen zoekt of bezit neemt van je dromen en zo een overwinning boekt als het schuldgevoel weer welig tiert in de tuinen van je geest waar een golf kwaad je rust verstiert en je de waanzin vreest als op de “dove” vlekken op je huid ...

Ik had je, maar ik liet je gaan. Ik had tranen van geluk, maar ze droogden op. Ik had een hart, maar het brak. Ik had je, maar toch liet ik je gaan.

Vandaag ben ik je kwijt En toch zal morgen de zon weer opkomen Vandaag heb ik je laten gaan En toch zal morgen de klok weer verder tikken Vandaag ben je vertrokken En toch zal ik je morgen missen Vandaag ben je gestorven En toch zal je morgen verder leven in mijn hart

De dag begint zoals altijd, een grote groep die naar school toe rijdt. En stilletjes fiets ik erachteraan, maar ze doen net of ze mij niet zien staan. Eenmaal om de hoek, waar niemand ons meer ziet, begint mijn verdriet. Ze pakken me vast, alles voor mijn ogen wordt zwart, ik voel me al...

Toen ik je zag voor ’t eerst sinds tijden Op die plek waar ik al zo lang niet meer was Een naar gevoel dat ik had weggestopt -of dat althans probeerde- Besefte ik ineens hoe mooi je was Hoe gracieus je bewegingen Hoe zacht je gezicht en Hoe bekoorlijk je vormen Nog nooit gedacht Dacht ...

Tollende bladeren klimmen en draaien, zichtbaar gemaakte kracht van de wind. Kleuren op tilt -als een dans in een feestjurk, jacht op de liefde door levensblij kind - vallen na werveling neer op het grasveld, juist op de plek waar het spel net begon....

Het leven Heeft je van je gevoel beroofd Heeft je karakter getekend Heeft je hart verwond Mijn handen beven Terwijl ik denk aan jouw leven Ik huil al jouw onvergoten tranen Omdat ik jouw hart niet kon verwarmen Ik weet Je had me lief kunnen hebben Maar je bent misvormd Misvormd door h...

Altijd feesten Bier na bier, lekker veel drinken En lachen met je vrienden Dit is jouw leven Maar… Hoe echt is jouw leven Als je niet één keer kunt huilen? Vrouwtjes oppikken Wel nemen maar niet geven Altijd vrij, niet denken aan binden Dit is jouw leven Maar… Hoe echt is jouw le...

Musicals verongelukken. Eensklaps zijn het griezelstukken. Het publiek is ingestort, wat een dwangvoorstelling wordt zo 'n stuk door terroristendwang, geprolongeerd soms levenslang. Doden en verderf ten spijt zijn vele gijzelaars bevrijd. Die operatie, zeer gewaagd, had om een grove list...

Je kleine meid, schuilde altijd in jouw armen Alleen jij kon haar hartje verwarmen Als ze weer eens ziek of bang was Hield jij haar altijd liefdevol vast Mam, je kleine meid is nu groot geworden En toch, ze kan haar eigen zorgen Niet alleen te boven Mam, je kleine meid kan de wereld niet ...

Rommelend gewichtig geluiden in hoekjes verborgen kleinigheid snuitje snuffelend stuiteren knabbelen zonder zorgen tijd Wassende handjes buiten schuld oogjes kralen spiegelbeeld vol wereld glans nieuwsgierigheid en gif dat je het leven steelt

Ik ben even weggeweest naar de zon en naar het water waar het zand zijn schelpen leest vroeger samenkomt met later Ik ben tot de rand gegaan van mijn voelen en mijn denken heb er op een wolk gestaan zag een engel naar me wenken Ik ben uit mezelf gegleden heb als vogel rondgevlogen zwev...

Hé, Ik wou jij was de lucht dat ik je ademen kon en je zien in het hoge licht en door je gaan kon. Waar zijn je armen en je handen en die witte overschone landen van je schouders en schijnende borst - ik heb zo'n honger en dorst.

Dood. Heb geen angst. Talm niet voor mijn deur. Kom binnen. Lees mijn boeken. In negen van de tien kom je voor. Je bent geen onbekende. Hou mij niet voor de gek met kwalen waarvan niemand de namen durft te noemen. Leg mij niet in een bed tussen kwijlende kinderen die van ouderdom niet weten...

De NS en de doorsnee promovendus hebben één ding gemeen: de intentie om op tijd bij het eindstation te arriveren is bij beiden aanwezig.

Het is zo onderhand wel een gegeven dat roken niet zo best is voor een mens dus hoop ik na mijn stoppen toch intens nog lang en erg gezond te kunnen leven 't is waar, ik voel me nu al stukken beter maar dichten wil sindsdien nog voor geen meter