Alle inzendingen

'Ik zag nergens een zo onafhanklijke geest, Zulk een onwil, voor dwang te buigen.' (uit: Groninger symfonie) Wat een bikkelman, die Hendrik, de schitterende tegenpool van een brave Hendrik en een waarachtig groot dichter, die helaas te weinig herinnerd wordt in ons literair collecieve gehe...

Alles wat 'artistiek' was, zoals hij het zei, stuitte hem tegen de borst en bleef taboe, zeker voor een meisje. Het enige waar hij in wilde toestemmen was een studie rechten. Hij had altijd graag gewild dat een van zijn kinderen advocaat zou worden. Mijn oudste broer had dat geweigerd en omdat ik ee...

Ik ben een week geleden in katzwijm gevallen van bewondering bij het zien van een aantal zigeuners die hun kamp bij Rouen hadden opgeslagen. Dit is al de derde keer dat ik zigeuners heb gezien en het was steeds weer met een hernieuwd genoegen. Het mooie is dat ze de haat van de burgerman wekken, hoe...

De hoofdpersoon, Bravito, weeskind vanaf zijn derde, keert na achttien jaren terug naar zijn geboortegrond in het oerwoud van Darién. Hij trok in bij zijn oom. Na verloop vantijd leert hij zich voldoende aanpassen binnen de gemeenschap. Hij werd verliefd op Nina, maar zijn oom waarschuwde hem voor ...

Bij de nieuwe omroep WNL zie ik ineens dat 's morgens op tv, Wilma Nanninga, zonder waarschuwing, het beeldscherm van de tv begint te bevuilen. Ik zak dan weg in een diepe depressie als ik die leegheid op mij af zie komen. Daar is geen verdediging tegen mogelijk. Hooguit een goedgemikte brisantgra...

Wat ik toen tussen die rietstengels zag deed me happen naar adem: daar, languit in het gras, lagen een stuk of twaalf jongens, neefjes van ons en speelkameraadjes, allemaal met hun hand op- en neergaand ter hoogte van het kruis van hun buurman, allemaal hijgend en met hun ogen dicht.

Het waren tweelingzusjes, en van een verblindende schoonheid. Hun vormen kwamen goed uit door het strakzittende ondergoed dat ze droegen; het was van ragfijn kant, wit als albast. De tepels van hun geweldig grote, zware borsten waren roze en weelderig, als de korrels van een granaatappel. Hun ogen o...

Als je je werk wilt afronden, moet je een vakantie plannen.

Dat Brussel de hoofdstad is van Europa komt omdat de bestuursgebouwen van de EU daar gevestigd zijn. Niet dat de Belgische metropool geen fraaie stad is maar er zijn mooiere. London for instance is zo’n beauty. Big Ben, de Thames, prachtige parken en paleizen. Maar ja, de city ligt toch op een eil...

Opeens voelde ik hoe ze met haar hand mijn schaamlippen uit elkaar deed en een vinger naar binnen stak. Ik gilde niet. Het was een kort en pijnlijk onderzoek, en de herinnering eraan brandde zich in me vast als een kogel die me midden in mijn voorhoofd had getroffen. Ik vroeg me destijds alleen af o...

(Generatie X in Japan) van Karl Taro Greenfeld (boekbespreking) Het moderne Tokyo, een metropool met alleen al twaalf miljoen inwoners zonder de voorsteden, staat algemeen model voor het japanse succes. Druk druk druk!!, een eindeloze stroom van verkeer en mensen, eenieder op weg naar zijn of haa...

Als scholier las ik 'Een plek om te blijven' als de woorden van een moderne tovenaar, die zodanig goochelde met woorden, dat de lezer er geen touw meer aan vast kon knopen, of je moest van zeer goede huize komen en bij die laatste opmerking wensten wij ons graag te scharen. In brieven aan elkaar cit...

Degenen die zich toeleggen op het beoefenen van mededogen voelen zich innerlijk veel gelukkiger, kalmer, vrediger, en anderen zullen dat gevoel beantwoorden. Via boosheid zijn werkelijke vrede, vriendschap en vertrouwen onmogelijk, maar via liefde kunnen we begrip, eenheid, vriendschap en harmonie o...

Rutgers maakt een biografische schets van Rimbaud in vijftien fictieve brieven. Ze zijn gericht aan zijn goede vriend Delahaye, dichter George Izambard, zijn leraar, zijn "Lieve, Allerliefste/Liefste...vader", aan Paul Verlaine, die hem voor schietschijf nam, aan de "Lieve, supergeile Astrid" er...

Het kan niet vaak genoeg hardop worden beweerd dat pesten het begin is van fascisme.

Men moet erg oppassen voor Connexxion. Laatst stapte ik in Hengelo een Connexxionbus in, op weg naar de Universiteit Twente. Anderhalf uur later stapte ik een andere bus bij de universiteit in, op weg naar het station in Hengelo. Op een van beide momenten moet het gebeurd zijn: ik werd ten onrech...

Het is ruim een jaar geleden dat wijkontwikkelingsplannen in Helmond West bekend werden gemaakt. Dit had grote impact op wijkbewoners en leidde tot oprichting van een belangenvereniging. Tijd voor een korte terugblik. Eerst een chronologische opsomming van data en feiten om inzicht te geven in actie...

van Leon de Winter (boekbespreking) De liefde tussen de katholieke Eileen en de protestantse Kevin in Noord-Ierland. Verteller is een londense boekhandelaar van nederlandse afkomst, maar het boek is alternerend in de eerste én in de derde persoon geschreven. Te pas en te onpas wisselt de schrij...

Slauerhoff heeft iederéén gepest, ook Roland Holst, die hem liet logeren in zijn huisje aan de Nesdijk. Het is een wonder dat het niet is afgebrand. Hij is daar weggegaan en heeft, echt iets voor hem, de warmwaterkoker in het stopcontact laten staan. De houten bank waarop het ding stond is doorgeb...

Als ik weer tot mijzelf gekomen ben, merk ik een verandering in Maria's gelaatsuitdrukking op. Terwijl ik haar nauwkeurig opneem ontdek ik dat ze zich een paar stifttanden heeft aangeschaft, wat haar er jonger doet uitzien dan vroeger. En tenslotte verraden bepaalde details in haar kleding een opzet...

Een staande ovatie graag, zoals dat zou moeten voor een meester in de schrijfkunst, die niet onderdoet voor Socrates, 'Ex-drummer' behoort tot de toppers der wereldliteratuur. Met souplesse en doordringend observatievermogen beweegt (de stier) Herman zich door zijn eigen verhaal, dat ongetwijfeld bo...

De rode damesfiets en de blauwe herenfiets kwamen opeens naast elkaar te staan, terwijl er honderden fietsen om hen heen stonden, lagen, zweefden. Meestal stonden ze daar een dagje in de zonnehitte, de regen en de sneeuw. Diegenen die hen daar neergezet hadden, verdwenen dan een tijd in het station ...

De vertaling is van ene Arjaan van Nimwegen. Dat zeg ik even, omdat vertalers vaak onderbelicht worden. Verlaine's boezemvriend Rimbaud was vijftien toen deze dichtbundel op de markt verscheen. Dus hij heeft deze gedichten zeker gelezen. Hij is er misschien een beetje door geïnspireerd en gestimule...

Dat Anna Enquist, pseudoniem van Christa Widlund-Broer, een redelijk prozaïst is, ontken ik niet, maar dat zij zich als dichteres ook hard wil maken, zie ik als verspilde moeite. Ondanks het feit dat zij mij ooit wist te imponeren, kwam dat voornamelijk door haar natuurlijke charisme, niet door het...

Weet je; zegt ze, ik ben de grip weer kwijt, ik glijd weer af, wat te doen? Alweer met therapie begonnen dat wel, maar ik trek me alles aan, wat de mensen van me denken, ik probeer er boven te staan, maar het valt niet mee! Weinig tot niet drinken helpt ook al niet, want dat beetje vreugde heb je n...

’s Avonds in het paleis van de koning is iedereen aan het werk, de dienstmeiden maken verschillende dingen schoon en de butlers halen drinken en andere specerijen voor de koning, net zoals ze gewoonlijk doen. Alles was rustig en vredig. Een paar minuten later kwam de postbode naar binnen gelopen m...

De zomer ging voorbij. Het najaar kwam. Af en toe dacht olifant aan de buren, waarmee ze zo leuk gebridged hadden. Die hadden beloofd na de vakantie op te bellen, maar ze waren al lang terug en ze lieten niets van zich horen. ‘Misschien moeten ze eerst wat acclimatiseren,’ zei Muis. Een paar ...

Vissen is als het lezen van een goed boek. Je vangt het gedachtengoed uit het water en je geeft je wens weer aan de vader terug. De vis is tenslotte de moeder van de mens.

Coverdale/Page - Pride and joy, er is wel degelijk leven geweest na Led Zeppelin.

Het is overdreven van gevaarlijke diersoorten te spreken, aangezien er van elke soort meer door de mens gedood worden dan andersom.