De misantroop raapt al zijn kunde op en plaatst het glorieuze heil tegenover het immense botte van de boude uitspraken die deze wereld verkillen. Zijn voorstellingswereld beperkt zich tot de mensjes-kloten en de meest lelijke bloem die op deze aarde te vinden is; de Chrysant. In deze uitersten ziet hij zijn groen grijnzende ambivalentie cumuleren -…
Sarcasme siert een mens niet.
Het geeft vaak blijk van wantrouwen in de ander, het roept verzet op en het schept afstand.
Wees liever af en toe ironisch; dan kan de ander ook meelachen...…
ze wonen er, mijnheer
dat doen ze al jaren
in huizen van karton
rond straten zonder steen
ze warmen zich, mijnheer
verkleumde handen tegen
grauwe wangen ingevallen
waar loosheid in liefde speelt
en soms lachen ze, mijnheer
met het getinkel van een stuk
dat glimmend wordt aanvaard
voor een stukje brood morgen
ze zijn er, mijnheer
dat…
het was een groot probleem
drie nachten heftig copuleren voordat
de maan op een bevruchting scheen
in stilte werd geluid geboren
de stemmen zijn geschoren
voor de bevalling van het woord
persen met een rood gezicht
het ingehouden schreeuwen
vraagt om verlossing van gewicht
hier is dan het gedicht
u mag het nu gestalte geven door
het…
kale nekken strekken zich
voorbij wat wenselijk is
ze azen op de kruimels
in een blikken zonder
blozen dat niet menselijk is
ze vreten de restanten
uit het marginaal
krijsen schuttingwoorden
maken hels kabaal in hun
meer dan uitgekauwde taal
ze verklauwen
vederlicht hun prooi
behalve hun excreten
vinden ze niets mooi
zij zijn…
De morgen van zijn honderdste verjaardag
Kreeg opa een beschuit bij zijn ontbijt
En deden alle zusters even aardig:
Per slot is honderd jaar een hele tijd.
Hij mocht de hele dag bezoek ontvangen;
Er werden stoelen rond zijn bed gezet
En roodpapieren slingers opgehangen;
Dat gaf meteen zo’n feestelijk cachet.
Om half elf kwam de directeur…