Alle inzendingen, met trefwoord sonnet

D. aan de Oranjegracht heb ik verblind, van alles toegezworen, K., maoïste op de Doezastraat hartstochtelijk bepraat, om tenslotte met B. in de Bakker Korffstraat te wonen, die trouw met ontrouw zou belonen, want in Leiden verhuis je niet de liefde maar het lijden.…

Sonnet Vroeg in de dageraad: de schone gaat ontbinden de gouden, blonde wrong, als een citroen van kleur. Vrij in de buitenlucht zit zij bij d'achterdeur waar 't groene wijngaardloof de luwte-muur beminde. Dan beven amoureus de liefelijkste winden in 't zijig gele haar en groeten met een geur haar goddelijk gezicht: zij stelt ze niet teleur…

(voor Jaques Perk) Van heel hoog heb jij gezongen, engel, je bent zelfs niet afgedaald, je verzen zijn uit de lucht gehaald en je was er van doordrongen, zij het met een gekweld verstand, botsend, gevangen in alle beelden, uitstijgend boven volstrekt misdeelden, dat Mathilde liefheeft aan de overkant, dat zij afwees wat zij niet begreep, schud haar…

In ieder van ons zit al een sonnet verborgen, dat is een vorm die we zo goed kennen. Daarom ontwijk ik het rijm liever. Het is spannender om in de traditionele vormen te gaan snijden. Het is een beetje afgezaagd om over het laboratorium van de taal te spreken, maar het liefst zou ik echt een witte jas aantrekken en een bril opzetten en de mensen er…

gij letterdames en gij letterheren, gij die in herenhuizen diep zit uit de pluizen daden, ik zeg Daden van genot en van ontberen, wanneer gij blake rimbaud of baudelaire leest; hoort, door onze verzen jaagt hun heilige geest: de blote kont der kunst te kussen onder uw sonnetten en balladen.…

Ik ben op rijm en vaste vorm gesteld en tolereer geen fouten in de taal. De veertien regels hebben allemaal een tiental lettergrepen, welgeteld. Ik geef het toe: het is een lastig ding. O hemel, ik besef maar al te goed, dat ieder woord in 't metrum passen moet, zodat ik mij in vele bochten wring. Hebt u het al gezien in dit sonnet? U vindt…

Het eind van weer een zomer in Almere, septemberzon, mijn tuinstoel en mijn glas, een crossfiets en een skippybal, het oude gras dat voor mijn ogen groeit, de zeven peren van onze nieuwe perenboom. Het was misschien niet veel, maar toch: het stond ‘m goed! De warme middag werkt op mijn gemoed. Ik ben tevreden. Ik lig waterpas. Steeds minder…

De tijd is bijna daar, niet bang meer zijn Je helm weerkaatst de scherpe zonnestralen Als een heraut vertel je de verhalen Van heldendaden en familielijn Dit is niet het moment voor schone schijn Of om te vluchten in het theatrale Je maakt jezelf gereed voor de finale Want middenin de strijd voel je geen pijn Het slagveld is je werkelijk…

Met slecht verbloemde haat in bruine ogen stijgt hij toch ietwat moeizaam van zijn troon juwelen glanzend in zijn gouden kroon hij geeft kritieken zonder mededogen. Zijn commentaar direkt en nooit gelogen geeft hij heel zelden blijk van eerbetoon hij is nooit aardig dat is heel gewoon de poëzie heeft hem nog nooit bedrogen. Toch mist hij…

De veertien regels van het fraai Ronsard sonnet - geschreven door gebruik van twaalf lettergrepen – snakken naar een eigen plek en daarom slepen we twee maal vier zinnen in omarmd rijmcouplet wat nu nog rest wordt duo trio, dat past net in terzinen – mij klinkt deze naam benepen – die een wending moeten kunnen onderstrepen…

De zolder was haar liefste plekje in schaduw voelde zij zich thuis verborg zich daar als in een kluis een voor een dichter lelijk trekje. Zij schreef gedichten met een streven haar grote doel heel arm te zijn haar naam een raadsel, dàt was fijn in onbekendheid door het leven. Haar doel bereikt, zij werd vergeten De muze werd haar enig…

Vlugge vogels vliegen vlot dromerig door stille dalen flitsen door natuurverhalen langs de liefde en het lot. Grijnzend grazen grote ganzen gras is groen en lekker vet krijgen zij dit voorgezet volgt spontaan het gulzig schransen. Kwinkelerend krachtig kwelen droge dorsten zijn gelest deze dieren zijn met velen, fluiten doen zij…

Vlugge vogels vliegen vlot door dromerige dalen flitsen door verhalen langs de liefde en het lot. Grijnzend grazen grote ganzen gras is groen en lekker vet als zij dit krijgen voorgezet begint spontaan het gulzig schransen. Kwinkelerend krachtig kwelen droge dorsten zijn gelest deze dieren zijn met velen en fluiten doen zij op hun best…

haar stem klonk luid en vreemd verbogen er hing iets om haar nek, ze was een buik- spreekpop, die als een pratend doorgeefluik vertelde over schepen, over dogen het was niet waar, al was geen woord gelogen maar zij genoot alleen het vruchtgebruik van wat geschonken werd uit deze kruik en debiteerde slechts ons onvermogen het zonnetje brak…

Het leek zo’n veilig opgeslagen verhaal, dat nooit meer kon verdwijnen; een kunststofschijfje zwart en vierkant keurig gelabeld in een doosje. Maar als na jaren de diskette het verlangde document tracht op te roepen, helaas, dan meldt het beeldscherm tartend: error. Resten in mijn hoofd de beelden, eer zij toen woorden, zinnen werden…

Zo moeilijk is het om te zien dat we bijna niet meer praten zelfs bij het lokaal verlaten ik jouw aandacht niet meer verdien. Het is moeilijk te geloven dat na die prachtige avond mijn hart dodelijk is gewond maar ik kon niet meer beloven. Kan jij je herinneren hoe ik die avond naar je keek omdat jij op een engel leek. Kan jij mijn…

Naar noord en oost en andere streken, door sneeuw, dor gras en drassig land. Bergen voorbij, langs zee en strand, waar woest de wind waait golven breken, zoek ik met jou een merkteken van de route: de houten hand, of rode verfstreep die het zand, het vocht, de tijd deden verbleken. Nooit meer wil ik nog verdwalen, in kringen gaan…

ik wil dat alles blijft zoals het is in de verandering zoek ik constanten de bomen buiten, binnen kamerplanten een vogel is een vogel, vis blijft vis in vrijheid ligt vaak een gevangenis besloten, een medaille heeft twee kanten ik waag me niet aan spel van speculanten en wil niets hebben dat ik nu niet mis ik vind geen troost meer in de…

ze stijgen op van m'n papier als motten onzeker zoekend groeien ze in kracht verdwijnen door het venster, zoemen zacht en springen in het diepe, bouwen vlotten ik blijf hier achter met alleen de botten hun vlees en bloed heeft mij al lang de wacht aangezegd, alles ligt nu in hun macht de sleutels zijn verstopt in smalle grotten ik heb verhalen…

we declameren traag begrafenissen willen graag in woorden sterven en uit strofen de emoties erven van de mensen die we node missen in het afscheid gaan de doden gissen naar de kleuren die de hemel verven nabestaanden zullen namen kerven in het kruis en hopen op de erfenissen de dode heeft geen tijd om te genieten heeft wel andere dingen…

Wanneer word ik van de pijn bevrijd die sinds jaren op mijn schouders rust wanneer wordt mijn geweten gesust en raak ik weg van eenzaamheid. Hoe weet ik of na zo'n lange tijd jij niet al iemand anders kust onze liefde niet al is geblust of raak ik je nu zelfs voorgoed kwijt. Ik lees weer alles wat je hebt gestuurd en raak plots…

de wereld was niet groter dan het hier toen wij bij avondlicht de kust bezochten en wijzers wezen lang niet elk kwartier hoewel we om een eeuwigheid verzochten we voelden ons als opgejaagde dieren die dorstig smachten naar een heilzaam vocht vol overgave streken we banieren elk middel was geheiligd, alles mocht gehaast persten we druiven…

beneden de begane grond en onder een deken waarop tekens zijn gezet, die allen kennis geven van belet, liggen de doden, zwanger van een wonder ze rusten zij aan zij in het vooronder aanvankelijk bood menigeen verzet maar nu houdt iedereen gelijke tred de optimist ligt naast de hypochonder als ik mijn stappen op het grindpad zet, knarst…

De Belgen zijn cynisme meer dan zat. “Geef elkander eens een compliment, bij voorkeur op een onverwacht moment”. Aan wie een rode knoop draagt zie je dat. Het wachten is op politieke snaken die Balkenende complimentjes maken.…

De hoerenloper in de Spijkerbuurt moet nu zijn heil maar ergens anders zoeken. Nu men besloot de ramen op te doeken, wordt er voortaan geen hoertje meer begluurd. De prostitutie gaat nu digitaal, dus hoerenlopers zijn we allemaal.…

Geen koffie drinken in de baas z’n tijd! En ook niet onder werktijd zitten kakken! Zeg, haal die handen nu eens uit je zakken! Wie treuzelt bij het lopen die krijgt spijt! Met Nordic Walking gaan ze stukken sneller. Dus geef die lui twee stokken en een teller.…

Een hoofddoek of een sluier kan nog net, maar met een bivakmuts op ben je strafbaar, want daarmee ben je praktisch onherkenbaar. Dat geldt niet bij het dragen van een pet. De vraag is: draagt een moslima een burqa, of draagt een moslimterrorist een boerka?…

Vier regels om zo’n vers mee aan te vangen. Omarmend rijm, de tweede regel hier rijmt op de derde, één op regel vier, elk - metrisch - aan vijf jamben opgehangen. Twee regels nog, een laatste rijmduet en zie, daar staat een puntgaaf snelsonnet.…

Jan Peter keek er nauwelijks van op, toen hij weer door een Belg beledigd werd. Die reageren vaker extravert en Gerrit vond het zelfs een goeie mop. Al nemen ze ons dikwijls bij de neus, wij nemen ze niet al te serieus.…

Wie denkt dat hij moet bellen onder ’t rijden, brengt mede-weggebruikers in gevaar. En wie betrapt wordt die is de sigaar, want de politie kent geen medelijden. Dat risico van bellen snap ik wel, maar waarom hebben fietsen dan een bel?…