Zaterdag 14 februari 2015
De ochtend van zaterdag 14 februari 2015 werd Bjarne wakker met een hoofd vol herinneringen aan Gerard Vroeg. De dronken nachten samen in de kroeg, de gesprekken met een filosofische ondertoon waarbij Gerard altijd de slimste van de twee was. Bjarne dacht er met gemengde gevoelens aan terug. Maar de waarheid was hard in die tijd. Gerard Vroeg was een bekende dichter geworden met fans over de hele wereld, en Bjarne was altijd dezelfde prutser gebleven, die geen verschil meer zag tussen hobby en werk, noodzaak of creativiteit.
Bjarne stapte uit bed, de houten vloer koud onder zijn blote voeten. Op zijn rommelige bureau luidde de radio het nieuws in, maar het drong nauwelijks tot hem door. Zijn blik werd onweerstaanbaar getrokken naar de boekenkast, waar de dichtbundel van Gerard prominent op ooghoogte stond. De titel, Nachtschade, glansde in het kille ochtendlicht.
Hij pakte het boek vast. De kaft voelde te glad, te perfect, alsof het succes van Gerard tastbaar was gemaakt in papier. Bjarne sloeg het willekeurig open en las een regel die hij al honderd keer had gelezen. Het was een regel die Gerard destijds lallend aan een plakkerige bar in Utrecht had uitgesproken. Een dronken ingeving. Maar Gerard had het opgeschreven, verfijnd en aan de wereld verkocht. Bjarne had het destijds weggelachen als pretentieuze wartaal. Wie was er nu eigenlijk de prutser geweest?
Zijn telefoon trilde op het aanrecht. Het was een melding van een literair platform. ‘Gerard Vroeg kondigt exclusieve signeersessie aan in geboortestad”
Vandaag. Over drie uur, in de boekhandel om de hoek.
Bjarne voelde een knoop in zijn maag ontstaan. Een verstikkende mix van adrenaline en diepe schaamte. Hij had Gerard al tien jaar niet gesproken. Niet sinds de breuk, die nooit echt was uitgesproken, maar langzaam was gegroeid naarmate Gerards ster steeg en die van Bjarne doofde.
Zou Gerard hem nog herkennen tussen de honderden bewonderaars? Of erger nog: zou Gerard hem aankijken met die bekende, superieure blik van medelijden? Bjarne keek in de spiegel. De vermoeidheid zat diep in zijn ogen gesneden. Hij wist dat het een slecht idee was. Hij wist dat deze ontmoeting hem kapot zou maken.
Met trillende vingers pakte hij zijn jas van de kapstok. Hij moest gaan. Niet om te feliciteren, maar om te zien of de man die zijn hele jeugd had overschaduwd, nog steeds zijn hele heden bezat.
De deuren van de boekhandel zwaaiden open met een vrolijk belletje dat schril contrasteerde met de storm in Bjarnes hoofd. Het rook er naar koffie en nieuw papier, geuren die hem normaal kalmeerden, maar nu de adem benamen. Achter in de zaak stond een meterslange rij. Mensen hielden Nachtschade tegen hun borst geklemd als een heilig relikwie. Bjarne sloot achteraan aan, zijn hartslag als een brok in zijn keel.
Met elke stap die de rij opschoof, groeide de vertwijfeling. Wat deed hij hier? Dit was pure zelfkastijding. Hij kon nu nog omdraaien, de ijzige februari-kou in, en doen alsof deze ochtend nooit had bestaan. Maar zijn voeten weigerden. Hij was gevangene van zijn eigen obsessie.
Toen de rij dunde, kreeg hij Gerard eindelijk in het vizier. Bjarne verstijfde. De man achter de tafel was niet meer de scherpzinnige, charismatische filosoof uit de kroeg. Het succes had Gerard veranderd in een monsterlijk wezen. Zijn huid had de grauwe, perkamenten kleur van overwerkte roem, strak getrokken over een schedel die te groot leek voor zijn magere nek. Zijn ogen, ooit twinkelend van dronken genialiteit, stonden nu hol en roofzuchtig. Hij bekeek zijn fans niet eens; hij griste de boeken weg, kalkte zijn handtekening neer met de mechanische efficiëntie van een slachtmachine, en smaalde ijzig naar de camera's. De arrogantie was misvormd tot een fysieke gril, een mismaaktheid van pure hoogmoed.
Nog drie mensen voor hem. Bjarne voelde het zweet in zijn nek breken. Dit monster had zijn jeugd gekaapt, zijn ideeën verheven tot kunst, en zat daar nu te teren op de aanbidding van de massa. De drang om te vluchten vocht met een destructieve nieuwsgierigheid: zou het monster de prutser nog herkennen?
Geplaatst in de categorie: literatuur
bundel
14
Er zijn nog geen reacties op deze inzending. Schrijf de eerste reactie!