Gekken en dwazen
dagcolumn
4.0 met 2 stemmen 
17 Gekken en dwazen schrijven hun namen op muren en glazen.
Een oudhollands spreekwoord, waaraan ik soms moet denken bij het gedrag van President Donald Trump van Amerika, de machtigste man op deze aardbol.
Als het maar even kan probeert hij zijn achternaam op een gebouw te plaatsen. Wat hij ermee beoogt is onduidelijk. Ik denk aan Nicolae Ceausescu in Roemenië die destijds de bevolking dwong een portret van hem in ieder woonhuis op te hangen “opdat hij niet vergeten zou worden”. Helaas had…
De beste film
column
4.7 met 3 stemmen 22 Dit was nou typisch een film voor ons drieën. Ik was nieuwsgierig. Zijn vorige, Oppenheimer, vond ik goed. Het was de laatste film die we met elkaar zagen. Onze smaken raakten elkaar minder vaak.
Ik keek ze vragend aan. Man schudde zijn hoofd. Zoon leek het wel wat. "Daar wil ik met mijn vrienden heen."
Beetje beduusd las ik wat recensies. Ja, superlatieven te over. Ook las ik een kritischer stuk. Maar in mijn eentje naar zo'n spektakel was geen optie.
Zoon en ik gingen samen. Praktisch…
Tegen de wereld van leugens en onderdrukkingen
beschouwing
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 14 (voor Amalie Skram (1846 - 1905))
Jij bent geboren als Berthe Amalie Alver op 22 augustus 1846 in Bergen, Noorwegen. Jouw ouders waren Ingeborg Lovise Sivertsen (1821 - 1907) en Mons Monsen Alver (1819 - 1898). Jij had 4 broers. Op jouw 17-de jaar ging het bedrijf van jouw ouders failliet. Jouw vader ging naar Amerika, omdat hij anders naar de gevangenis moest. Jouw moeder stond er toen met 5 kinderen alleen voor. Jouw moeder dwong jou om met de oudere Bernt Ulrik August Müller (1837 - 1898)…
Een nieuw vocabulaire
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen 17 Om de weersomstandigheden, die de laatste jaren wel bijzonder buitensporige dimensies en proporties hebben aangenomen, te omschrijven gebruikt men vaak de clichés "broeierig" en "benauwd".
Als het weer verandert en als de warmte toeslaat, verandert de vocabulaire van de goegemeente. Dan wordt ook het woord warmte tot een algemeen gangbaar woord of cliché en dan wordt de genoemde toestand welhaast tot een algemene obsessie.
autobiografie
4.3 met 3 stemmen 55 Zaterdag 7 februari 2015: De obsessie van Bjarne om de obsessies van zijn voormalige geliefde Emma P. te bestuderen leverde een tiental gedichten op over bloemen in de Nederlandse literatuur. Hij stuurde ze onmiddellijk op naar het mailadres van Florian van Driesteveld die er contacten met verschillende uitgeverijen op nahield. Nu was het afwachten wat er ging gebeuren.
Op het internet vond Bjarne bij toeval een gedicht van Gerard Vroeg.
Het bleek een treffend gedicht te zijn, dat perfect…
Weg met die stropdas!
verhaal
4.7 met 3 stemmen 65 De regen in de vroege ochtend was onomkeerbaar. Het was geen zachte motregen, maar een kille, kletterende bui die de stenen van het Kantoorplein schoon veegde. Samuel stond stil op de drempel van het glazen hoofdkantoor. Hij keek naar zijn glimmende schoenen, naar de zware aktetas in zijn rechterhand en voelde de knoop van zijn stropdas als een loden ring om zijn nek.
Jarenlang had hij geleefd volgens een ijzeren logica. Cijfers moesten kloppen, targets moesten worden gehaald en elke ochtend…
Simon V. en Albert Stegeman
bewering
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 9 Simon V. maakte op mij bij het programma van Albert Stegeman niet de indruk de meest geschikte zaaddonor te zijn. Het zou me niet verbazen als hij bij nadere beschouwing in het autisme spectrum stoornis zou thuis horen.
Dat iemand zoveel kinderen kan/ wil/ mag/ durft verwekken is absurd. Het huidige aantal toegestane donorkinderen van 12 mag wat mij betreft ook terug naar 2, 3 of maximaal 4.
Laatste nieuws:
Paulien Cornelisse Boekenweekessay
'Hèhè', schrijft Paulien Cornelisse in haar Boekenweekessay voor de 90ste Boekenweek. Over wat we zeggen zonder dat we het doorhebben. Want wat betekent 'eigenlijk' eigenlijk? Femke van der Laan spreekt Paulien in Nooit Meer Slapen over hèhè en alle kleine woorden die onze zinnen gezelliger, eerlijker en Nederlandser maken.
Hè als komma
We proppen onze zinnen gedachteloos vol met op het eerste gezicht nutteloze woorden. Tot Pauliens grote vreugde. Ze probeert te achterhalen waarom we dat doen, want er is nooit echt onderzoek naar gedaan. "Jammer, maar dat bood me natuurlijk de gelegenheid om dan zelf te zoeken wat dat kan betekenen." Ze kwam erachter dat ze elk leesteken met een hè kan vervangen. "Waar een komma staat, kan je ook hè zeggen. Met die hè kijk je of je gesprekspartner nog wel luistert en of we hetzelfde vinden. Je straalt uit dat het er ook toe doet wat de ander ervan vindt."
Sfeermakers
De woorden die we gebruiken om een zin vriendelijker te maken, zijn woorden maken volgens Paulien het Nederlands Nederlandser. Ze noemt het sfeermakers. "Als ik zeg geef dat boek nou maar eens even hier, klinkt het minder bot dan zonder die even. Over veel van wat we zeggen denken we niet echt na. We geven woorden aan onze gedachten.
Tussen hersenen en mond worden er nog woorden bij gegooid die misschien niet nodig zijn om een boodschap over te brengen. Maar ze zijn wel belangrijk om de boodschap een beetje prettig te verpakken." Dat prettige ziet Paulien als een spanningsveld waar Nederlanders in leven. "Nederlanders vinden het belangrijk dat het gezellig, maar ook dat het eerlijk is. Daar wordt de hele tijd tussen geschipperd. Daarom zijn die extra woorden nodig."
In de wachtkamer
We zijn een volk van hèhè en volgens Paulien zijn er meerdere betekenissen van hèhè. "'Hèhè, meneer komt ook nog eens aanzetten' en hèhè na een inspanning als een gezamenlijk evalueren." Maar dat bestaat bijvoorbeeld in Engeland of Frankrijk absoluut niet. "Hèhè kan ook een gespreksopener zijn, zegt Paulien. "Bijvoorbeeld in de wachtkamer van de dokter. Het is een heel subtiele manier om te laten weten dat je openstaat voor een gesprek. Iemand kan dan iets zeggen, maar je kan ook pijnloos afhaken."
Bron: www.nporadio1.nl
Karel Jong, 11-03-2025
Philip Dröge wint de Taalboekenprijs 2024 met De Tawl.
Hoe de Nederlandse taal (bijna) Amerika veroverde, ‘een journalistiek geschiedenisboek dat je meesleept als een roadmovie’!
De jury:
‘De schrijver neemt je mee op zijn zoektocht (op de fiets, naar goed Hollandse gewoonte) naar de sporen die het Nederlands in Amerika heeft nagelaten sinds onze taal daar in de zeventiende eeuw werd geïntroduceerd door Nederlandse en Vlaamse kolonisten. Toen “Nieuw Nederland” later verkocht werd aan de Engelsen, begon de neergang van “de Tawl” (zoals de plaatselijke variant van het Nederlands genoemd werd) — een proces met een onvermijdelijke afloop, dat toch nog tot in de twintigste eeuw geduurd heeft. Pas in 1962 werd met het overlijden van de laatste spreker de taal definitief tot zwijgen gebracht.
De jury prijst het boek om zijn originaliteit en om en de lichtvoetige toon. Het leest als “een journalistiek geschiedenis-boek dat je meesleept als een roadmovie” — het verhaal van een man op een fiets op zoek naar een taal. Het is geschreven door een rasverteller, die het verslag van zijn zoektocht doorspekt met verrassende taalweetjes. Hij brengt taalkundige inzichten op een prettige manier voor het voetlicht, terwijl de rode draad – hoe het Nederlands zich handhaafde en ten slotte toch verdween – de lezer tot het eind toe meevoert.
Redactie, 06-10-2024
Schrijfwedstrijd de Raadselige Roos van Literair Café Venray
De 32ste editie van de Raadselige Roos, de schrijfwedstrijd voor amateur-schrijvers uit Nederland en Vlaanderen van Literair Café Venray is van start gegaan. Wij nodigen iedereen, die van schrijven houdt, uit (weer) deel te nemen.
Dit kan door een verhaal in te sturen vóór 1 januari 2025.
Het thema voor deze editie is ‘stromen’ en is verplicht voor alle inzendingen.
De schrijfwedstrijd de Raadselige Roos is bedoeld voor iedereen, die graag een prozaverhaal wil schrijven en biedt de deelnemers een podium om hun literaire werk door een deskundige jury te laten beoordelen en met dat van andere schrijvers te vergelijken.
Het ‘Reglement Raadselige Roos 2024-2025’ vindt u op: www.literaircafevenray.nl, onder webpagina ‘Raadselige Roos’.
De spelregels in het kort: uw verhaal bestaat uit minimaal 500 tot maximaal 1500 woorden. Het mag niet eerder gepubliceerd zijn en moet in het Nederlands geschreven zijn. De inzendingen kunnen uitsluitend volgens de spelregels en per e-mail worden ingezonden naar: raadseligeroos@literaircafevenray.nl
Evenals in de voorgaande jaren verschijnen de werken van de winnaars van de Vakjury Proza evenals die van de Publieksjury samen met die van alle genomineerden in de bundel Raadselige Roos 2024-2025.
Naast de bundel, die alle deelnemers krijgen, ontvangen de 1ste prijswinnaars een mooie trofee, een juryrapport en boekenbon, de 2e en 3e prijswinnaars een juryrapport, een boekenbon en natuurlijk alle winnaars de traditionele bos Roojse Rozen.
De bekendmaking van de winnaars en de prijsuitreiking zal plaatsvinden op zondag 6 april 2025 in Hotel Asteria in Venray.
Heeft u nog vragen, bel dan: 06-18938556 of mail uw vragen naar: raadseligeroos@literaircafevenray.nl Raadselige Roos, 27-09-2024
KAIROS van JENNY ERPENBECK heeft de INTERNATIONAL BOOKER PRIZE 2024 gewonnen. Daarmee wint de auteur, samen met vertaler Michael Hofmann, een geldbedrag van 50.000 Britse pond, dat wordt verdeeld.
De International Booker Prize wordt uitgereikt aan de beste roman of de beste korteverhalenbundel die vertaald is naar het Engels en gepubliceerd is in het Verenigd Koninkrijk en/of Ierland. De jury die dit jaar Kairos verkoos bestond uit William Kentridge, Natalie Diaz, Eleanor Wachtel, Aaron Robertson en Romesh Gunesekera.
De andere genomineerde boeken waren:
Not a River – Selva Almada, vertaald door Annie McDermott
The Details – Ia Genberg, vertaald door Kira Josefsson
Het (vertaalde) boek Kairos verhaalt over een liefdesrelatie tussen een studente en een man die wat ouder is en gevestigd is in de samenleving. Hij heeft de oorlog nog meegemaakt en is uit idealisme, hij is socialist, vanuit het Westen naar de DDR getrokken. Zij is geboren ná de oorlog in de DDR, en de verschillen tussen die generaties worden zichtbaar in hun verhouding. Of, sterker nog, zij tweeën symboliseren de geschiedenis van Oost-Duitsland.
Bron: TzumKarel Jong, 29-07-2024
Bezig met laden
Meer laden...
