Heel leuk is Trump niet...
dagcolumn
2.0 met 1 stemmen 
13 Heel leuk was de toespraak van Trump niet op het uitgestelde diner van de pers. Je zou denken: hij heeft genoeg geestige of scherpe tekstschrijvers maar kennelijk ging hij toch weer zijn eigen gang. Weinig humor, veel gezeur. Kortom: een tegenvaller voor het publiek in de zaal en de kijkers in de wereld.
Hoe geestig kon Obama zijn! Maar goed: Trump is niet gekozen tot cabaretier des vaderlands maar tot president van het machtigste land der aarde.
Ook als president laat hij bij voortduring…
De aardigste versie
column
4.0 met 5 stemmen 54 Rond zessen kwamen we in Hamburg aan. Vlak voordat mijn man rechtsaf sloeg richting het hotel, schoot er een auto achter ons vandaan die rechtdoor reed en onder het viaduct een andere auto schampte.
"Zag je dat?" zei mijn zoon.
De auto's reden door. Ik keek naar de ijzeren brug over de Elbe, waar net een trein overheen reed. Een groot, industrieel gevaarte.
We zetten onze pepermuntgroene Skoda eerst in een parkeergarage voorbij het Ibishotel. Die lichte spanning van een vreemde stad…
De eeuwige geest vol buitenaardse schoonheid
beschouwing
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 20 (voor Maria Majocchi (1864 - 1917))
Jij bent geboren op 23 april 1864 in de Via Gennari in Cento. Jouw opa, de filoloog/muzikant Gaetano Majocchi, woonde daar ook en hij liet een imposante privébibliotheek na, met o.a. de boeken van gravin Lara (Eva Cattermole). Jouw vader Antonio was een politicus, die tussen 1872 en 1908 een paar keer burgemeester van Cento was. Jouw moeder, de schrijfster Lavinia Agnoletti, hield van literatuur, muziek en kunst. Jouw familie kocht rond 1750 het Teatro…
Bij Willemstad
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 7 De brede en majestueuze rivier die stroomt nabij Willemstad en die naast andere stromen Nederland doorsnijdt draagt de langgerekte boten die zich op het water traag voortslepen.
En eenmaal in Willemstad konden wij de molen bewonderen met haar ronddraaiende wieken die zich zo trots en zelfbewust boven de overige bebouwing van de stad verheft. Verder is daar een chique hotel, genaamd Bellevue en weerklinkt er het carillon van tijd tot tijd dat een opgewekte en lieflijke melodie uitzendt boven de…
autobiografie
5.0 met 2 stemmen 35 Op vrijdag 14 november 2014 was het in Nederland een overwegend bewolkte en koele dag met een maximumtemperatuur van 12,4 °C. Maar in de woning van Bjarne was het behaaglijk warm omdat Bjarne de verwarming hoger had gezet vanwege het bezoek van Thomas, die deze week al op vrijdag kwam logeren vanwege de liefde die hij voor Bjarne voelde.
Bjarne keek door het beslagen keukenraam naar buiten. De kale boomtakken in de straat bogen mee met de gure herfstwind en de lantaarnpalen sprongen net aan.…
Regels en de tag
verhaal
4.0 met 3 stemmen 79 Ze is wat ouder, een oudere ( jonge ) dame die een paar keer per week in het nabijgelegen bejaardentehuis mag komen eten, een warme maaltijd tegen betaling en dat is heel prettig, ze woont nog altijd op zichzelf maar die twee ( soms drie ) maaltijden zijn bij uitstek de maaltijden die ze dan dus samen gebruikt met anderen….
Zo ook vorige week!
De regels zijn aangescherpt in het tehuis, mensen met een lichte of zwaardere vorm van dementie, mogen niet meer worden opgesloten en tja, die lopen…
Agrarische tegenvoorstellen?
bewering
5.0 met 1 stemmen 13 Natuurlijk mogen allerlei groeperingen van boeren protesteren. Hun democratisch recht.
Maar mij zou het goed doen als ze met reële tegenvoorstellen komen om Nederland van het vermaledijde stikstofslot te halen.
Het kan toch niet zo zijn dat Nederland op slot blijft omdat een relatief kleine groep van zeer grote boerenfirma's goud geld aan het verdienen is zonder al te veel acht te slaan op de vervuilende processen.
Laatste nieuws:
Paulien Cornelisse Boekenweekessay
'Hèhè', schrijft Paulien Cornelisse in haar Boekenweekessay voor de 90ste Boekenweek. Over wat we zeggen zonder dat we het doorhebben. Want wat betekent 'eigenlijk' eigenlijk? Femke van der Laan spreekt Paulien in Nooit Meer Slapen over hèhè en alle kleine woorden die onze zinnen gezelliger, eerlijker en Nederlandser maken.
Hè als komma
We proppen onze zinnen gedachteloos vol met op het eerste gezicht nutteloze woorden. Tot Pauliens grote vreugde. Ze probeert te achterhalen waarom we dat doen, want er is nooit echt onderzoek naar gedaan. "Jammer, maar dat bood me natuurlijk de gelegenheid om dan zelf te zoeken wat dat kan betekenen." Ze kwam erachter dat ze elk leesteken met een hè kan vervangen. "Waar een komma staat, kan je ook hè zeggen. Met die hè kijk je of je gesprekspartner nog wel luistert en of we hetzelfde vinden. Je straalt uit dat het er ook toe doet wat de ander ervan vindt."
Sfeermakers
De woorden die we gebruiken om een zin vriendelijker te maken, zijn woorden maken volgens Paulien het Nederlands Nederlandser. Ze noemt het sfeermakers. "Als ik zeg geef dat boek nou maar eens even hier, klinkt het minder bot dan zonder die even. Over veel van wat we zeggen denken we niet echt na. We geven woorden aan onze gedachten.
Tussen hersenen en mond worden er nog woorden bij gegooid die misschien niet nodig zijn om een boodschap over te brengen. Maar ze zijn wel belangrijk om de boodschap een beetje prettig te verpakken." Dat prettige ziet Paulien als een spanningsveld waar Nederlanders in leven. "Nederlanders vinden het belangrijk dat het gezellig, maar ook dat het eerlijk is. Daar wordt de hele tijd tussen geschipperd. Daarom zijn die extra woorden nodig."
In de wachtkamer
We zijn een volk van hèhè en volgens Paulien zijn er meerdere betekenissen van hèhè. "'Hèhè, meneer komt ook nog eens aanzetten' en hèhè na een inspanning als een gezamenlijk evalueren." Maar dat bestaat bijvoorbeeld in Engeland of Frankrijk absoluut niet. "Hèhè kan ook een gespreksopener zijn, zegt Paulien. "Bijvoorbeeld in de wachtkamer van de dokter. Het is een heel subtiele manier om te laten weten dat je openstaat voor een gesprek. Iemand kan dan iets zeggen, maar je kan ook pijnloos afhaken."
Bron: www.nporadio1.nl
Karel Jong, 11-03-2025
Philip Dröge wint de Taalboekenprijs 2024 met De Tawl.
Hoe de Nederlandse taal (bijna) Amerika veroverde, ‘een journalistiek geschiedenisboek dat je meesleept als een roadmovie’!
De jury:
‘De schrijver neemt je mee op zijn zoektocht (op de fiets, naar goed Hollandse gewoonte) naar de sporen die het Nederlands in Amerika heeft nagelaten sinds onze taal daar in de zeventiende eeuw werd geïntroduceerd door Nederlandse en Vlaamse kolonisten. Toen “Nieuw Nederland” later verkocht werd aan de Engelsen, begon de neergang van “de Tawl” (zoals de plaatselijke variant van het Nederlands genoemd werd) — een proces met een onvermijdelijke afloop, dat toch nog tot in de twintigste eeuw geduurd heeft. Pas in 1962 werd met het overlijden van de laatste spreker de taal definitief tot zwijgen gebracht.
De jury prijst het boek om zijn originaliteit en om en de lichtvoetige toon. Het leest als “een journalistiek geschiedenis-boek dat je meesleept als een roadmovie” — het verhaal van een man op een fiets op zoek naar een taal. Het is geschreven door een rasverteller, die het verslag van zijn zoektocht doorspekt met verrassende taalweetjes. Hij brengt taalkundige inzichten op een prettige manier voor het voetlicht, terwijl de rode draad – hoe het Nederlands zich handhaafde en ten slotte toch verdween – de lezer tot het eind toe meevoert.
Redactie, 06-10-2024
Schrijfwedstrijd de Raadselige Roos van Literair Café Venray
De 32ste editie van de Raadselige Roos, de schrijfwedstrijd voor amateur-schrijvers uit Nederland en Vlaanderen van Literair Café Venray is van start gegaan. Wij nodigen iedereen, die van schrijven houdt, uit (weer) deel te nemen.
Dit kan door een verhaal in te sturen vóór 1 januari 2025.
Het thema voor deze editie is ‘stromen’ en is verplicht voor alle inzendingen.
De schrijfwedstrijd de Raadselige Roos is bedoeld voor iedereen, die graag een prozaverhaal wil schrijven en biedt de deelnemers een podium om hun literaire werk door een deskundige jury te laten beoordelen en met dat van andere schrijvers te vergelijken.
Het ‘Reglement Raadselige Roos 2024-2025’ vindt u op: www.literaircafevenray.nl, onder webpagina ‘Raadselige Roos’.
De spelregels in het kort: uw verhaal bestaat uit minimaal 500 tot maximaal 1500 woorden. Het mag niet eerder gepubliceerd zijn en moet in het Nederlands geschreven zijn. De inzendingen kunnen uitsluitend volgens de spelregels en per e-mail worden ingezonden naar: raadseligeroos@literaircafevenray.nl
Evenals in de voorgaande jaren verschijnen de werken van de winnaars van de Vakjury Proza evenals die van de Publieksjury samen met die van alle genomineerden in de bundel Raadselige Roos 2024-2025.
Naast de bundel, die alle deelnemers krijgen, ontvangen de 1ste prijswinnaars een mooie trofee, een juryrapport en boekenbon, de 2e en 3e prijswinnaars een juryrapport, een boekenbon en natuurlijk alle winnaars de traditionele bos Roojse Rozen.
De bekendmaking van de winnaars en de prijsuitreiking zal plaatsvinden op zondag 6 april 2025 in Hotel Asteria in Venray.
Heeft u nog vragen, bel dan: 06-18938556 of mail uw vragen naar: raadseligeroos@literaircafevenray.nl Raadselige Roos, 27-09-2024
KAIROS van JENNY ERPENBECK heeft de INTERNATIONAL BOOKER PRIZE 2024 gewonnen. Daarmee wint de auteur, samen met vertaler Michael Hofmann, een geldbedrag van 50.000 Britse pond, dat wordt verdeeld.
De International Booker Prize wordt uitgereikt aan de beste roman of de beste korteverhalenbundel die vertaald is naar het Engels en gepubliceerd is in het Verenigd Koninkrijk en/of Ierland. De jury die dit jaar Kairos verkoos bestond uit William Kentridge, Natalie Diaz, Eleanor Wachtel, Aaron Robertson en Romesh Gunesekera.
De andere genomineerde boeken waren:
Not a River – Selva Almada, vertaald door Annie McDermott
The Details – Ia Genberg, vertaald door Kira Josefsson
Het (vertaalde) boek Kairos verhaalt over een liefdesrelatie tussen een studente en een man die wat ouder is en gevestigd is in de samenleving. Hij heeft de oorlog nog meegemaakt en is uit idealisme, hij is socialist, vanuit het Westen naar de DDR getrokken. Zij is geboren ná de oorlog in de DDR, en de verschillen tussen die generaties worden zichtbaar in hun verhouding. Of, sterker nog, zij tweeën symboliseren de geschiedenis van Oost-Duitsland.
Bron: TzumKarel Jong, 29-07-2024
Bezig met laden
Meer laden...
