Zaterdag 12 april 2025
“Dag vader en dag moeder, dag zuster Ursula.” zong Violette met overslaande stem in de buurtkroeg waar ze de zoveelste cocktail had genuttigd met haar voortdurende dorst. Bjarne had net gedaan of hij het niet had gezien, maar het drong toch tot hem door dat het niet goed ging met Violette, die sinds ze over een ruim inkomen beschikte iedere zaterdagavond in de buurtkroeg was te vinden om haar geld uit te geven aan exotische cocktails, die voor Bjarne doorgaans onbetaalbaar waren. Bjarne ging teleurgesteld weer naar huis. Een door Anita aangeboden “Sex on the beach “ sloeg hij kordaat af. Hij maakte zich liever een klein glaasje cognac soldaat in de woning waar hij zo graag verbleef met zijn eigen gezelschap.
Op het internet las Bjarne dat mensen die hooggevoelig zijn slecht tegen het gebruik van de overtreffende trap kunnen. De mooiste, de lelijkste, de meest stille plek, mensen die hooggevoelig waren konden er slecht tegen. Het leven leek dan op een reclamekreet, de overtreffende trap werd veel te vaak gebruikt. In reclameslogans, beschouwingen, in columns, in gedichten en in hartenkreten, de overtreffende trap was inmiddels net zo uitgekauwd als de ironie, die ook zijn beste jaren had gehad, na het verlaten van de droomwereld. Hij las ook regelmatig over de “ultieme vernedering”, het had bijna iets pervers. Alsof de mensheid alleen nog maar in uitersten dacht, de menselijke verbeelding voorbij als laatste achter de horizon.
“Zou ik dan toch hooggevoelig zijn?” had Bjarne zich afgevraagd, maar het leek hem onwaarschijnlijk want hij kon ook behoorlijk bot zijn wanneer hij boos was. Zo plat als een dubbeltje. Hij had niet meer de behoefte zijn “anders zijn” te benoemen. Als het iets in het autistisch spectrum zou zijn, een diagnose met allerlei overlappingen, dan kon hij daar inmiddels wel mee leven. Astrid kende hem door en door vanwege een jarenlange vriendschap. Dus als er werkelijk wat was kon hij altijd bij haar terecht. Tenminste dat dacht hij. Hij had niet in de gaten dat de hechte vriendschap onder druk kwam te staan door zijn afwachtende gedrag. Hij had niet in de gaten dat zij vaker in de spiegel keek dan hij zelf deed. Het duurde niet lang voordat zij haar belangstelling voor de zielenroerselen van Bjarne begon te verliezen. Ze las zijn gedichten niet meer. Ze had geen tijd voor zijn verhalen.
Min of meer toevallig kwam Bjarne een gedicht van Esther Bevillia tegen op het internet. Het was een bevlogen gedicht over de opwarming van de aarde en de gevolgen daarvan voor het klimaat.
Het was een bijzonder moment voor Bjarne omdat hij wist dat zij een van zijn schilderwerken aan de muur had in haar woning. Helaas had hij geen contact meer met Esther.
Iets anders wat Bjarne was opgevallen in het dagelijkse nieuws op het internet was het veelvuldig gebruik van het woord “iconisch”. Alles wat betekenis had gehad in de geschiedenis werd snel iconisch genoemd. Beroemde mensen werden na hun dood automatisch iconisch wanneer ze lang genoeg beroemd waren geweest. Het woord was in de mode.
Aan nieuwe kleren dacht Bjarne niet meer. Hij had destijds van de erfenis, die zijn armzalige moeder voor hem achterliet, enkele degelijke kledingstukken gekocht, deskundig genaaid met naald en draad. Hij hoefde ze alleen af en toe te wassen en ze bleven voor lange tijd nuttig als kledingstuk, in de kast of aan zijn lijf. Tenminste dat dacht hij, maar er waren behoorlijk wat kledingstukken aan slijtage onderhevig. Zijn favoriete broek was aan vervanging toe.
Het werd tijd voor een vervolg op zijn vorige tentoonstelling. Hij had nog diverse werken die er geschikt voor waren. Een kleine tentoonstelling in een buurthuis was een prima manier om zijn werk aan een publiek te laten zien. De medicijnen zorgde ervoor dat hij niet te chaotisch werd. Hij moest nu het overzicht zien te krijgen voor een nieuwe tentoonstelling.
Geplaatst in de categorie: taal
woorden
16
Geef je reactie op deze inzending: