Een zomeravond in 2006
De zwoele zomeravond was nog maar net begonnen. Het keukenraam stond open. Bjarne rook de doordringende geur van geroosterde vis omdat de benedenbuurman zijn familie had uitgenodigd voor een zomerfeest met fado muziek en groene Portugese wijn. Bjarne hield van de zomer in Amsterdam. Het was een fijne tijd om in de avond op het balkon te lezen en in de wereld van een boek te verdwijnen. Het geroezemoes en de luide muziek stoorde hem niet. Sinds hij zelf in Portugal was geweest hield hij van de fado, de melancholische muziek over heimwee en liefde. Hij hield ook van de groene wijn, die hij zelf in Portugal had gedronken toen hij er met Berend was om vakantie te vieren.
Het boek van Violette Z. had hij terzijde gelegd. Ze herhaalde zichzelf te vaak in de liefdespassages, die dikwijls pagina’s lang duurden. Hij had nu het verzameld werk van Louis Couperus om te lezen. Dat was onderhoudend en interessant. De historische verhalen brachten Bjarne in een andere tijd. Hij leefde mee met de personages, hij paste zijn dagritme aan voor de verschillende hoofdstukken, die intensief waren om te lezen. Louis Couperus was een meester in het beschrijven van bloemrijke details. Louis Couperus (Den Haag, 10 juni 1863 – De Steeg, 16 juli 1923) was een Nederlandse schrijver en een van de eerste Nederlandse vertegenwoordigers van het literaire naturalisme. Het naturalisme kwam vooral tot uiting in de literaire genres van het proza en het drama. Deze stroming was een uitvloeisel (of volgens sommigen: onderdeel) van het literaire realisme, en een reactie op de romantische literatuur.
In de ochtend was Bjarne op zijn ijzeren paard naar de natuur van de oeverlanden gegaan om tegen het middaguur weer in de stad terug te keren. Na vier uur schilderen ging hij naar het balkon om verder te lezen in het boek. Om in de verhalen mee te leven, zoals dat kon met de literatuur van Louis Couperus die zomeravond in 2006.
Nu was het alsof de geur van de geroosterde vis uit het boek leek te komen. Zo diep was Bjarne in die andere denkwereld. Hij was alweer een hoofdstuk verder. Er werd feest gevierd in het boek en in de tuin van de beneden buurman. Grote zalen met kostbare gerechten. Geroosterde vis en groene wijn. Bjarne haalde een verse pizza uit de koelkast. Hij had geen tijd om uitgebreid te koken.
Na het eten begon de honger naar verder lezen de overhand te krijgen, tot diep in de nacht zat Bjarne op het balkon.
Uiteindelijk werd het tijd om te gaan slapen, het feest in de tuin was afgelopen en Bjarne was moet van het lezen. Hij ging slapen.
Bjarne kwam in een droomslaap terecht. Een zuchtend landschap verscheen in zijn markante droom. Gemaakt door de linkerhanden van een jeneverkunstenaar, stonden de bomen scheef, schuimde het water van de heldere rivieren. De regen bracht nieuwe offers en andere inzichten. Over waarheid en werkelijkheid, wat had Bjarne gezien? Hij schrok wakker en liep naar de keuken voor een glas water.
Het keukenraam open, de geur van restjes groene wijn in open glazen. De maan met die geheimzinnige glimlach. Het lukte Bjarne niet om opnieuw in slaap te vallen. Hij bleef wakker en staarde naar het plafond van zijn slaapkamer toen hij weer in bed lag.
Geplaatst in de categorie: overig
zomer
24
Geef je reactie op deze inzending: