De junimaand van 2022
De maand juni van 2022 was een maand vol herinneringen. Nu het leven weer haar normale wendingen had, was er tijd voor heimwee en gedachten aan toen. Herinneringen aan liefde en vriendschap, met als hoogtepunt de herinnering aan een intieme gebeurtenis precies veertig jaar geleden, toen Bjarne over de liefde leerde van zijn erudiete hospita Emma Petronella, op dat moment de aantrekkelijkste vrouw ter wereld. Destijds het meest wellustige wezen op de planeet.
Wat begon als een onschuldige liefdesaffaire was uitgegroeid tot een waar gebeurd liefdesdrama met talloze dieptepunten die veel ernstiger waren dan de vele hoogtepunten. De lijdensweg van zijn ziekelijke voormalige hospita en geliefde Emma P. had bij Bjarne diepe sporen achtergelaten.
Veertig jaren waren er voorbij gegaan sinds die eerste hevige begeerte tussen twee personen die zoveel van elkaar verschilden, maar toch iets gemeenschappelijks bij elkaar hadden gevonden.
Bjarne had nauwelijks tijd om er al te lang bij stil te staan. De wereld was veranderd sinds de jaren tachtig van de vorige eeuw. Tolerantie was niet meer zo vanzelfsprekend en discriminatie kwam dikwijls uit onverwachte richting. De bevolking was veranderd, er werd vaker op rechtse partijen gestemd bij verkiezingen. Mensen werden nog nadrukkelijker in hokjes geplaatst. Vrijheid had een wrange prijs gekregen.
Wat zou er gebeurd zijn als de prachtvrouw Emma Petronella niet was gestorven aan de drie soorten kanker die haar levende lichaam hadden aangetast? Zouden ze weer bij elkaar gekomen zijn?
En wat was de rol van de goedgemutste volksschrijver Jan Boter? Had hij toegestaan dat Emma zich weer naar haar voormalige muze had gekeerd? Zou hij er een boek over schrijven?
Het waren vragen waar Bjarne Gosse geen antwoorden op wist. Er was altijd iets mysterieus aan de liefde geweest. Bjarne was geen man om in geheimen te blijven geloven. Op een gegeven moment moest het gewoon klaar zijn. Dan was het de hoogste tijd om te weten wat je nu werkelijk aan elkaar had.
Emma Petronella had hem dat gevoel nooit gegeven. De emotionele band was sterk, maar nooit sterk genoeg voor een werkelijk vertrouwen. Daarvoor was er te veel onderlinge competitie geweest. Conflicten die ook te maken hadden met het verschil in leeftijd. Het megalomane karakter van Emma was immers grenzeloos gedurende haar leven. Ze had tijden van glorie gekend voordat het verval begon en ze Bjarne begon te beschuldigen, door te roepen dat hij naïef was. Totdat ze hem tenslotte niet meer wilde zien omdat ze hem niet leuk meer vond.
Jan Boter had diezelfde Bjarne, twee jaar na de dood van de trotse Emma, nog een enveloppe gestuurd met foto’s van de twee geliefden. Het was aandoenlijk om ze te zien. Deze foto’s vertelden een andere waarheid dan het geheugen van Bjarne vertelde. Daar was niets meer aan te doen. Veertig jaar na het begin van de liefde had Bjarne er vrede mee. De herinneringen aan Emma waren onuitwisbaar, maar inmiddels stoffig geworden. Hij kon onmogelijk alle foto’s bewaren. De foto’s die Christiaan Buurtveen had gemaakt om het voltooien van het schilderij te vieren konden wel weg na al die jaren. Het schilderij hing bij een verzamelaar van het werk van Buurtveen ergens in een groot pand in Utrecht. Bjarne had genoeg aan de herinneringen in zijn hoofd om zijn gestorven hospita en grote liefde Emma P. nooit meer te vergeten.
Geplaatst in de categorie: ex-liefde
emma
11
Geef je reactie op deze inzending: