Op vrijdag 14 november 2014 was het in Nederland een overwegend bewolkte en koele dag met een maximumtemperatuur van 12,4 °C. Maar in de woning van Bjarne was het behaaglijk warm omdat Bjarne de verwarming hoger had gezet vanwege het bezoek van Thomas, die deze week al op vrijdag kwam logeren vanwege de liefde die hij voor Bjarne voelde.
Bjarne keek door het beslagen keukenraam naar buiten. De kale boomtakken in de straat bogen mee met de gure herfstwind, en de lantaarnpalen sprongen net aan. Het contrast met binnen kon bijna niet groter zijn. Op het fornuis pruttelde een pan verse soep, en de zachte klanken van een jazz-afspeellijst vulden de woonkamer. De soep was niet zomaar een soep. Het was een bijzondere soep. Een soep naar een recept van Emma Petronella, die haar hele leven bezig was met het verfijnen van haar heksensoep. Een soep die het verlangen naar de liefde kon veranderen. Een soep die dieven kon ontmaskeren en leugenaars de waarheid liet spreken. Een soep die de tand des tijds had doorstaan door de eeuwenoude ingrediënten.
Precies op dat moment klonk de deurbel.
Bjarne haastte zich naar de gang en trok de deur open. Daar stond Thomas. Zijn wangen waren rood van de kou, zijn sjaal zat slordig om zijn nek geknoopt en zijn haren zaten door de war van de wind. Maar zijn ogen straalden toen hij Bjarne zag. Hij liet zijn weekendtas direct op de grond vallen.
"Je bent vroeg," zei Bjarne met een brede glimlach.
"Ik kon niet langer wachten," antwoordde Thomas met een licht schorre stem van de buitenlucht. Hij stapte drempel over en sloot Bjarne meteen in zijn armen. De kou die nog aan Thomas' jas hing, verdween op slag door de intense warmte van de omhelzing.
Terwijl de herfstnacht buiten definitief inviel, sloot Bjarne de wereld buiten. Het weekend was begonnen, en de kou van november had hier binnen geen enkele schijn van kans.
“Ik heb zin in je!” liet Thomas onverbloemd aan Bjarne weten.
Bjarne voelde een warme tinteling in zijn buik bij het horen van die woorden. Hij deed de voordeur achter hen dicht, waardoor het gieren van de herfstwind direct verstomde tot een vaag achtergrondgeluid. De geur van de verse soep trok langzaam door de gang en mengde zich met de frisse geur van de buitenlucht die nog om Thomas heen hing.
"Ik ook in jou," fluisterde Bjarne terug, terwijl hij zijn handen op de heupen van Thomas legde en hem nog iets dichter naar zich toe trok.
Thomas glimlachte, zijn adem nog een beetje gejaagd. Zonder zijn blik van Bjarne af te wenden, hielp Bjarne hem met het uittrekken van zijn dikke winterjas. De jas belandde half op de kapstok, de sjaal gleed op de grond, maar dat maakte op dit moment niets uit.
De soep was heerlijk volgens Thomas, die blij was dat Bjarne deze soep speciaal voor hem had gemaakt.
Geplaatst in de categorie: voedsel

Er zijn nog geen reacties op deze inzending. Schrijf de eerste reactie!