Torenbeklimmer

Ik heb de toren al vele malen vanuit de trein zien staan en hij bleef mij fascineren. Het is dan ook een erg mooie toren om te zien. Om in de oude binnenstad van Zaltbommel te komen, moet je vanaf het station wel even een flinke trippel maken. Ik moest een tijd wachten op de rondleiding, dus verkende ik de stad vast. Wat bij de Waal gekeken, een kanon gezien, restaurant 'La Provence' bewonderd, een haring en patat gegeten en het huis gezien, waar Frits Philips als kind woonde, tegenover het oude stadhuis.

De torenbeklimming van de Sint-Maartenskerk in Zaltbommel ging in vier etappes. De grote, oude klokken zijn in de oorlog door de nazi's gejat, maar na de oorlog zo goed als ongedeerd terug gekomen. Het was een hele klim, maar ik ben blij dat ik het gedaan heb, want het uitzicht was fenomenaal. Het was weer zo'n snikhete dag en boven kon ik lekker van de wind genieten. Er zat een duif op de balustrade. Die was wat gemakkelijker gearriveerd. De gids vertelde mij wat de oudste straat was. Op een dak van een huis staat 'LOVE' met dakpannen, zag ik. In de Sint-Maartenskerk zijn op 28 oktober 1863 Ëdouard Manet en Suzanne Leenhoff met elkaar getrouwd. Terug op de grond liep in door de oudste straat en zag ik een aparte bank met twee zwanen als standaards. De lange nekken dienen als armleuningen.

De volgende torenbeklimming is de Walburgiskerktoren in Zutphen geworden. In Zutphen bezocht ik eerst de voormalige Dominicanenkerk, de Broederenkerk, waar de bibliotheek in zit. Daarna liep ik door de prachtige binnenstad met veel karakteristieke, middeleeuws-achtige huizen. Er is veel groen met bloemen bij deze huizen. Er hangt een gemoedelijke sfeer in deze schilderachtige stad. Op de hoofdader staan riante panden met veel restaurants. Er zijn ook diverse, rustieke hofjes met kleurrijke planten en bloemen. Een hoog Charles Dickens gehalte. Vanaf een verstilde plek bij een oude stadsmuur zag ik de Walburgiskerktoren erboven uitsteken. Ik zag dat er mensen op de toren liepen en dus liep ik daar naartoe. Het was een aangename tocht omhoog, al hijgde ik wel. Bij de klokken stond een man, die uitleg gaf. De klokken stammen uit 1948 en heten naar vier prinsessen. Ik mocht met een rubberen hamer tegen de klok, genaamd Beatrix, slaan. Alsof ik tegen haar rok sloeg. Door het zonnige weer was het uitzicht formidabel. Ik zag het dak van de kerk met een gouden kroon erop. De Drogenapstoren was ook goed te zien, het Zutphen Stedelijk Museum en Museum Henriette Polak, een watertoren, het Hampshire Hotel, de slingerende IJssel en een kleine haven met wat plezierboten. Ik heb ruimschoots kunnen genieten van het uitzicht, onder het genot van een heerlijk, biologisch Sapinca-drankje. Ook net op tijd, want de bovenste torengids kwam ineens vertellen, dat de toren ging sluiten. In de kerk was een World Press Foto tentoonstelling, maar die heb ik laten schieten.

Ik heb wel even rond de kerk gelopen en het bronzen beeld van Walburgis bekeken, de patrones van de kerk. Het is in 1991 gemaakt door Jacques Germans. Walburgis was van Engelse adel, mogelijk uit het koningsgeslacht Plantagenet. Vandaar wellicht de gouden kroon op het dak van de kerk. Ik liep langs de rand van de oude binnenstad (Martinetsingel), waarbij het uitzicht op de kerk en de natuur heel ongerept en verstild is. Ik liep onder de Drogenapstoren door en in de Oude Bornhof zag ik het bronzen standbeeld 'Else' uit 1990 van Maïte Duval. Deze naakte vrouw vol overgave is helemaal naar mijn smaak. Ik tipte even met mijn wijsvinger haar tepels aan. Dat is het grote voordeel van standbeelden.
In de tuin bij het Museum Henriette Polak staat het bronzen beeld 'Draaiende vrouw' uit 1991 van Maïté Duval. Ik stak de Spittaalstraat in, waar ik na een bezoekje aan Odin Zutphen een piepklein en schattig huisje ontdekte. Ik liep langs de Boompjeswal met wat meer gefortuneerde huizen en op de markt op de Zaadmarkt kocht ik een haring met uitjes. In het Ravenstraatje bezocht ik Museumwinkel Het Snoepje, waar ik een luxe, Siciliaanse lekkernij met hazelnootsmaak kocht en zag, dat de bibliotheek van een klooster uit Uden zich daar bevindt. Ik zag ook, dat Nationale Nederlanden daar in een klein kamertje begonnen is. Het bureau en een opbergkist uit de begintijd staan daar. Op de buitenkant van het pand staat 'De Gruyter'. Vermoeid, maar uitermate voldaan stapte ik weer op de trein.

zutphen walburgiskerktore

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

Er is nog niet op deze inzending gestemd. 4