Naar Naarden geweest

Uitgestapt bij NS-station Naarden-Bussum. Met de benenwagen naar Naarden Vesting gelopen. Een aangename route, op de drukke snelweg na. Op de Julianalaan zat er een heel grappige Garfield in de vensterbank. Toen ik de vesting naderde, kwam de Sint-Vituskerk in beeld. Nadat ik bij de Sint Maartenskerktoren in Tiel bot had gevangen (staat flink in de steigers) wilde ik absoluut de Sint Vituskerktoren gaan beklimmen.

In Naarden is de schrijver Herman Pieter Schönfeld Wichers (Belcampo) geboren, net als de dichter Hans Lodeizen, de schrijfster Yolande Nusselder (Monika Sauer) en de schrijver/regisseur Philip Huffnagel. Ik liep recht op de toren af en ik genoot van de rustige sfeer, die bijna overal te bemerken valt. Voor 10 euro mocht ik de kerk bekijken en de toren beklimmen. Die kerk is één grote, holle ruimte, want protestanten zijn maar sobere snoeshanen. Het leek meer op een expositieruimte dan op een inspirerende kerk. En wat er hing, was grotendeels maar karig en nietszeggend. Er hangen wel lampen. Protestanten houden van het hoogst noodzakelijke en verder niet teveel opsmuk en poespas. Protestanten zijn oersaai en geestdodend.

Er was wel een beeldje van een vrouw. Nee, Moeder Maria niet natuurlijk, maar wel het Gooisch Vrouwtje van Jan Eerstenszoon van Schayck uit circa 1515. Deze biddende vrouw is mogelijk afkomstig van het laatgotische orgel, dat tot 1860 in de Sint Vituskerk was. Klaar met het lezen van de namen op de grafstenengrond beklom ik manmoedig het oude preekgestoelte en dacht ik aan mijn vader, die op vele preekstoelen heeft gestaan. Voor de grap pakte ik een collectezak met een lange steel eraan en hield die voor een Duitse jongedame, die er natuurlijk geen raad mee wist.
Klokslag twaalf kwam onze torengids en ging ik samen met een viertallig Duits gezin (inclusief die jongedame) en twee vrijzinnig-islamitische vrouwen uit Zeeland de stenen traptreden op. De treden lopen rechtsom naar boven, zodat ze met de zwaarden beter te verdedigen waren. Bij de eerste stop kregen wij een steengoede tekenfilm te zien, over de avontuurlijke wandeltocht van een monnik naar Rome, waar hij de relieken van Sint Vitus ging halen. De betoverende film werd op drie muren geprojecteerd. Heel knap gedaan. Het verlichte reliekenkistje in een vitrine met zogenaamd de botjes van Sint Vitus is een replica. Er wordt wat gegoocheld in die kerken.
De volgende etappe ging naar de buitenlucht en het zicht was helder en verblijdend. Het Gooise Meer was verrassend dichtbij. In de verte waren veel bossen te zien en de tv-toren in Hilversum. De spits met leistenen is er in 1660 opgezet, vertelde de gids uit Laren, die 16 jaar in Naarden heeft gewoond. Naarden is een stad met veel gescheiden mensen, vertelde hij mij ook. Volgens hem vanwege de vele kleine huizen.

Weer beneden dronk ik een cappuccino voor de ingang van de kerk, geschonken door 'Kaat. Coffee & More'. Ik zat schuin voor het oude stadhuis uit 1601. Boven de ingang van dat stadhuis staat met gouden letters 'Godt regiert al'. Er reden heel wat dure auto's voorbij, o.a. een dame in een Porsche. Showtime. De kraaien aten van de gebruikte gebaksschoteltjes bij een afwasbak. 'Kijk, de kraaien doen de afwas!', zei ik en ik maakte er een foto van.
Via de glorieuze Utrechtse Poort liep ik naar een vestinghoogte, waar ik allemaal muizenholen zag. Het lijkt inderdaad een onoverwinnelijke vesting, maar de Spanjaarden, Fransen en Duitsers hebben haar toch veroverd.
Terug in de vesting liep ik via de Oostwalstraat, Katten, Oude Haven en Kooltjesbuurt, waar ik langs 'Het Arsenaal. Studio des Bouvrie' liep. Jan des Bouvrie is in Naarden geboren en overleden. Door de ingangspoort zag ik een foeilelijke, goudkleurige bank. Op een mozaïekbank bij een speeltuin at ik een Turkse pizza van een Indiase winkel. Echt jammie.
Achter het oude stadhuis zag ik dit diepzinnige gedicht van Anna Enquist:

Iemand moet het doen, iemand
moet de schimmen van zieners
en zangers de weg wijzen, iemand

moet bevroren paden betreden onder
schaduwregen van een vlucht spreeuwen,
moet in de melkwitte winter allen

gedenken die hier ooit liepen
en dronken en sliepen - zodat zij
blijven. Iemand moet het doen.

Even verderop staat een majesteitelijke stadslinde uit 1750. Nog even in de etalage bij Ellen Mouthaan makelaardij geneusd, gewoon voor de lol. Het immense standbeeld van Jan Amos Comenius voor de Sint Vituskerk vind ik maar eng. Wat een angstaanjagende griezel zeg! Kan zo in een spookhuis! Hij lijkt sprekend op die andere protestantse gekken, die Luther en Calvijn! Nog een lieve hond uit de antieke klokkenwinkel geaaid en daarna de voettocht terug aanvaard. Nog minzaam naar de Sint Vituskerktoren achterom gekeken.

naarden kerktoren sint vitus

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

5.0 met 1 stemmen 2