De beschuldigende handtekeningen van Mussolini

(voor Enrico Rocca (1895 - 1944))

Jij bent geboren als Enrico Lino Jaakov Biniamin Hon-Ashir Rocca in een Joods gezin op 10 januari 1895 in Gorizia, Friuli-Venezia Giulia, Oostenrijks-Hongarije. Jouw moeder Beatrice Gentili was de nicht van rabbijn Salomon Gentili. Jouw vader Ettore Rocca was een geldwisselaar. Jouw neef was de schrijver/dichter/filosoof/schilder Carlo Raimondo Michelstaedter, geboren op 3 juni 1887 in Gorizia. Jij was ook familie van de Joodse schrijfster/journaliste Carolina Luzzatto (1837 - 1919), directrice van de krant 'Corriere Friulano'. In april 1907 pleegde de Joods-Russische anarchiste Nadia Grigorjevna Baraden Haimowitch zelfdoding door zichzelf op klaarlichte dag in het centrum van Florence te vergiftigen en met een revolver neer te schieten. Zij werd 22 of 23 jaar. Carlo Raimondo hield van haar. In 1909 pleegde zijn broer Gino zelfdoding in New York. Op 17 oktober 1910 pleegde Carlo zelfdoding door twee kogels in zijn slaap te schieten. Dat deed hij met het pistool van zijn vriend Enrico Mreule. 'Ik ga naar buiten', schreef hij. Hij werd 23 jaar en hij is in de Joodse begraafplaats van Valdirose in Slovenië begraven.

Op 29 mei 1910 verscheen jouw gedicht 'Primi versi' in de 'Corriere friulano' van Carolina Luzzatto. Van 1913 tot 1916 studeerde jij aan de Faculteit Vreemde Talen en Letterkunde van Ca' Foscari in Venetië. Op 12 februari 1915 ontmoette jij Filippo Tommaso Marinetti in Hotel Vittoria in Venetië. In 1915 was jij mede-oprichter van het politieke weekblad 'La Guerra', waar Mussolini ook in publiceerde. Jij was een aanhanger van het Italiaanse irredentisme en tijdens de Eerste Wereldoorlog was jij vrijwilliger in het Italiaanse leger. Jij was infanterie-luitenant en op 14 mei 1917 heeft een medesoldaat op de Monte Cucco jouw leven gered. Door een armwond werd jij ontslagen en ging jij naar Rome, waar jij Livia Pietravalle ontmoette, de zus van de schrijfster Lina Pietravalle (1887 - 1956).

Jij was één van de eersten, die zich bij het fascisme aansloot. Op 23 maart 1919 werden er op de Piazza San Sepolcro in Milaan de Italiaanse Fascistische Gevechtsliga's opgericht. Op 6 juni 1919 werd het San Sepolcro-programma in de krant 'Il Popolo d'Italia' gepubliceerd. In 1921 heb jij met het fascisme gebroken, zei jij, maar lang daarna deed jij nog mee met de officiële uitingen van het fascisme. Tot 1926 was jij redacteur van 'Il Popolo d'Italia' en daarna van 'Lavoro d'Italia' en 'Il lavoro fascista', van 1928 tot 1942 en in 1943 opnieuw. Jij deed vooral aan literaire kritiek en jij schreef over de Oostenrijkse en Duitse cultuur. In de jaren 1920 en 1930 raakte jij steeds meer in het fascistische regime teleurgesteld. De raciale wetten hebben deze teleurstelling vergroot. Jij ging minder over politiek en cultuur schrijven. Jij werd echter niet geheel antifascistisch.

Jij vertaalde o.a. het werk van Stefan Zweig, Heinrich Heine en Gustav Meyrink. Jij was met de Joodse Stefan Zweig bevriend, een overtuigde antifascist en pacifist. In 1920 trouwde hij met Friderike Maria von Winternitz, van wie hij in 1938 scheidde. In 1939 trouwde hij met de Pools-Joodse, 27 jaar jongere secretaresse Charlotte Elizabeth (Lotte) Altmann. Op 22 februari 1942 hebben Stefan en Charlotte in Petrópolis, Brazilië, samen zelfdoding gepleegd met een overdosis Veronal. Stefan werd 60 jaar, Charlotte 33 jaar. Zij zijn in de Cemiterio Municipal de Petrópolis begraven. Jij schreef veel essays over literatuur in de moderne Duitse taal, die in 1950 als 'Geschiedenis van de Duitse literatuur van 1870 tot 1933' bij uitgeverij Sansoni in Florence verscheen. Sansoni is in 1873 door Giulio Cesare Sansoni opgericht. In 1950 stond de fascistische uitgever Federico Gentile aan het roer, die ook antifascisten uitgaf. In 1921 verschenen jouw boeken 'Mijn hoed gaat onder de hamer' en 'Zes maanden van de Zon', over de Eerste Wereldoorlog.

In 1926 verscheen het reisboek 'Avontuur Zuid-Amerika', met 19 platen. In 1928 verscheen de monografie 'Overzicht van de radiokunst'. In 1943, na de val van het fascisme, leidde jij 'Il lavoro italiano di Roma' (voorheen 'Il lavoro fascista') 45 dagen. Na 8 september 1943 had jij een dagelijkse, politieke column op Radio Napoli, beheerd door het Bureau voor Psychologische Oorlogsvoering (Un italiana vi parla), gericht aan de mensen van Noord-Italië onder nazi-bezetting. Terug in Rome werd jij als fascist veroordeeld, omdat er enkele brieven van Benito Mussolini in jouw huis waren gevonden. Dit in combinatie met een psycho-fysieke ziekte deed jou op 20 juli 1944 tot zelfdoding besluiten. Jij had ook een virale hepatitis, toen jij op de vierde verdieping uit jouw appartement in Rome sprong. Jij werd 49 jaar.

In 1964 verscheen jouw dagboek 'De afstand tot de feiten', geredigeerd door de schrijver/vertaler Alberto Spaini. In 2015 verscheen 'Dagboek van de Donkere Jaren', met een inleidend essay van de historicus Mario Isnenghi.

rocca handtekening zelfdoding

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

Er is nog niet op deze inzending gestemd. 7