Herinner je de puurheid van Lejasciems...

(voor Zenta Maurina (1897 - 1978))

Jij bent geboren op 15 december 1897 in Lejasciems, Letland. Jouw moeder Melanie Charlotte Julie Maurina Knappe (1860 - 1946) was de Duitstalige dochter van een Letse vlashandelaar en een Duitse lerares, die in Sint-Petersburg pianiste werd. Jouw vader Roberts Maurins (Robert Samuel Mauring, (1860 - 1946)) was een Letse arts. Jouw zussen waren Irene Charly Lonny (1893 - 1903), Helga Magdalena (1895 - 1979), Ieva Marta (1896 - 1982), Melanie Helene (1901 - 1991) en Renate (1907 - 1930). Jouw broer was Werner Joseph Caesar (1899 - 1903). In de familiekring sprak jouw moeder Duits. In 1898 verhuisden jullie naar Grobina, waar jouw vader districtarts was.

Op jouw 5-de kreeg jij polio en moest jij een rolstoel gebruiken. Van 1913 tot 1915 ging jij naar het Russische gymnasium in Liepaja. Na 1918 heb jij bij het ouderlijke huis kort een progymnasium opgericht en geleid. In 1921 ging jij filosofie studeren en in 1923 Baltische filologie aan de Faculteit Filosofie en Filologie van de Universiteit van Letland in Riga. Jij kreeg les van de taalkundige Janis Endzelins, getrouwd met de dichteres/vertaalster Marta Grimma. Zij kregen 2 kinderen; schaakmeester Lucijs en de beroemde schilderes Livija. In 1928 verscheen jouw brochure over de schrijver/dichter/politicus Janis Plieksans. In januari 1929 voltooide jij jouw studie met een kandidaatscriptie over Janis Poruks en Romantiek, wat in 1929 ook als boek verscheen. In de zomer van 1929 ging jij met jouw dierbare zus Renate en jouw filosofische vriend Teodors Celms naar de Universiteit van Heidelberg om daar een proefschrift over Poruks te zullen schrijven, maar door een ziekte en geldnood moest jij naar Letland terug.

Jij werd actief als literaire critica, hoofd van een literaire kring en lerares aan volksuniversiteiten in Riga en Vidzeme, in de Murmuizas Tautas Universiteit, oftewel het landhuis Gemauerthof. Janis Endzelins is op het Mickeni-landgoed nabij Murmuiza geboren. Met jouw essays over Goethe heb jij hem in Letland heel erg populair gemaakt. In 1932 verscheen jouw werk 'Dostojevski, zijn persoonlijkheid, leven en wereldbeeld'. In januari 1933 ging jij voor een doctoraat filologie aan de Universiteit van Letland studeren, wat jij in 1938 als eerste vrouw in Letland behaalde. In 1935 verscheen 'De Witte Weg', een studie over de Letse schrijfster Anna Brigadere. Teodors Celms is in 1936 professor aan de Universiteit van Letland geworden. In 1937 verscheen 'Dante vanuit het perspectief van de moderne mens' en in 1938 verschenen 'De Zonnezoekers. Essays over Letse schrijvers' en 'Boek over Mensen en Dingen', over jouw reizen naar Wenen, Florence, Rome en Parijs. Jij deed onderzoek naar de werken van de Letse dichter/filosoof Fricis Barda (1880 - 1919).

In maart 1935 ontmoette jij de parapsycholoog/schrijver Konstantin Raudive, die jou continu steunde bij jouw schrijfwerk. Jij hield van hem. Andere vrienden steunden jou ook. Hij is geboren op 30 april 1909 in Latgale en hij was een leerling van Carl Gustav Jung. Hij deed veel aan EVP-onderzoek, onderzoek van bandstemmen met stemmen van geesten en bovennatuurlijke wezens. Dat deed hij ook samen met de parapsychologen Hans Bender en Friedrich Jürgenson. Met Konstantin zat jij in de redactie van 'Letse Literaire Geschiedenis' (1935 - 1937). Op 17 juni 1940 bezette het Rode Leger Letland en moest jij met de Russische bezetters samenwerken. In het eerste jaar publiceerde jij alleen vertalingen. In 1941 verscheen jouw roman 'Op de Trein van het Leven'.

Nadat de nazi's de Russen als bezetters opvolgden (10 juli 1941), begon jij weer lezingen te geven en was jij samen met jouw partner Konstantin de redactie van de literatuur- en kunstsectie van het dagblad 'Daugavas Vestnesis', die ruim twee jaar in Daugavpils werd uitgegeven. In juli 1944 vluchtte jij met Konstantin naar Neder-Silezië, in februari 1945 naar Sayda en na de oorlog naar Detmold. In november 1945 gaf jij in Detmold jouw eerste lezing in Duitsland. Jij trouwde met Konstantin en in 1946 verhuisden jullie naar Uppsala. In 1946 verscheen jouw roman 'Drie Broers'. Van 1949 tot 1963 was jij gastlerares Russische literatuur aan de Universiteit van Uppsala. Konstantin gaf ook les aan deze universiteit. In 1951 verscheen jouw eerste autobiografie 'De lange reis. Een Passie' en in 1952 verscheen 'Francesca'. In 1952 begon jij met jouw jaarlijkse lezingenreizen door Duitsland, in 1955 ook door Zwitserland.

In 1956 verscheen 'Ontmoeting met Elly Ney. Een dankzegging'. Elly (1882 - 1968) was een Duitse, romantische pianiste. Zij was van 1911 tot 1927 met de Nederlandse violist/dirigent Willem van Hoogstraten getrouwd. Hun dochter was de actrice Eleonore van Hoogstraten. Elly hertrouwde met de kolenhandelaar Paul Allais, wat in een scheiding eindigde. Zij verzoende zich met Willem, met wie zij bleef samenwerken. Zij is bij Willem op het Neuer Friedhof in Tutzing begraven. Zij was echter wel een aanhanger van het nazi-regime en antisemitisch, al was er sprake van paradoxen. In 1961 verscheen 'Zeven gasten. Het verhaal van een Week'. Op 1 juli 1961 overleed Janis Endzelins, die 88 jaar werd. Jij schreef vooral essays, autobiografisch werk en vertalingen.

In mei 1965 verhuisden jullie naar Bad Krozingen. Op 2 september 1974 overleed Konstantin. In april 1978 was jij in Lugano voor vakantie en lezingen, toen jij een beroerte kreeg. Jij overleed op 25 april 1978 in een ziekenhuis in Bazel. Jij werd 80 jaar en jij bent bij Konstantin in Freiburg im Breisgau begraven. In 1979 verscheen jouw 8-ste en laatste autobiografie 'Mijn wortels zijn in de hemel. Laatste uitstrekken'.

schrijfster lets

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

Er is nog niet op deze inzending gestemd. 1