Ongehoorde boodschap

Natasja Gibbs ken ik van NPO radio 1. Ik luister graag naar haar interviews. Ze zijn goed, to the point en informatief. Deze Gibbs heeft een pamflet geschreven: Waarom Een Gezonde Democratie Niet Zonder Journalisten Kan. Het spreekt voor zich, dat een gezonde democratie niet zonder journalisten kan. Langzaam begint het ook in de politiek (maar niet bij Yesilgöz) door te dringen dat de politiek journalisten tegen de markt moet beschermen. De VVD heeft te lang en te vaak vertrouwd op de goedheid van de markt.

Gibbs valt niet in de eerste plaats de markt aan. Ze heeft een positief defensief boek geschreven. Ze beschrijft zeven pijlers van de journalistiek in een gloedvol pleidooi, aldus de voorflap van haar boek. Of het gloedvol is, lijkt me meer van de afdeling reclame dan van Gibbs zelf te komen. Ik zou haar meer willen scharen onder de realistisch rationalisten. Het is een realistisch en noodzakelijk pleidooi, zou ik willen zeggen. Helder ook. Dus ik kan het u zeker aanraden, mocht u argumenten zoeken waarom de democratie journalisten nodig heeft.

Ik vrees wel dat ze alleen serieus genomen wordt door mensen die journalisten al onmisbaar vinden, maar mocht u denken dat journalisten niet nodig zijn voor de democratie en toch democratie belangrijk vinden, ook dan zou ik u dit boek van harte willen aanraden.

Wat mij vooral bij is gebleven dat de positie van journalisten en die van rekenkamers, waar ik voor werk, zo veel op elkaar lijken. We hebben allebei geen macht en nauwelijks geld. We zijn er beide om te onderzoeken en niet, zoals Gibbs terecht opmerkt: niet om te kalmeren. Journalistiek en rekenkamers hoeven niet geliefd te worden om waardevol te zijn. Er zijn natuurlijk ook verschillen tussen rekenkamers en journalisten: wij hebben vaak meer tijd en hoeven niet te concurreren om de aandacht van het publiek. Als we de aandacht van de gemeenteraad hebben, mogen wij blij zijn. Ik zou haar werk niet zo goed kunnen als zij dat kan, weet ik zeker.

Op één punt vraag ik mij wel iets af. Is het daadwerkelijk noodzakelijk om alle bevolkingsgroepen in een organisatie als de journalistiek op te nemen? Academici zullen hoe dan ook altijd oververtegenwoordigd zijn in de leidinggevende functies. Kan het niet voldoende zijn om empathische journalisten te confronteren met de gevoelens van alle denkbare bevolkingsgroepen? Wie verhalen uit de mond van een Nederlandse moslimvrouw heeft gehoord, hoe zij een zebrapad oversteekt, of verhalen uit de mond van een Nederlandse nazaat van een Molukse KNIL-soldaat hoort over hoe hij in winkels wordt gevolgd, snapt dat veel mensen een lastiger en minder vrij leven leiden. Daar kan je ook over schrijven als blanke man. Ik heb het gedaan. Je kunt nooit alle minderheden opnemen, dus zou het misschien niet voldoende zijn om enkele minderheden op te nemen?

Dat vraag ik me af. Gibbs heeft hier een andere standpunt dan ik en ik begrijp haar wel. Als Groninger weet je ook dat de gasbevingsellende veel te lang buiten beeld is gebleven, omdat er te weinig Groningers in de Westerse media werken. Dat weet je ook, maar zijn Groningers echt nodig om het verhaal te vertellen?

Maar verder onderschrijf en onderstreep ik veel van wat ze schrijft. Raak, scherp en een te vaak ongehoorde boodschap. Maar dan echt.

Zie ook: https://www.linkedin.com/in/jan-r-lunsing/

Schrijver: Jan R. Lønsing, 8 oktober 2026

janrlunsinghome.nl

Biografie van deze schrijver

ongehoord journalistiek gibbs

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

Er is nog niet op deze inzending gestemd. 8