Ruimteschip
DE BLIKKEN TROMMEL
Auteur: G. Grass; ontving in 1999 de Nobelprijs voor de Literatuur
Ongeveer net zo oud als Oskar tóen, had ik er ook één: een blikken trommel. Het huis, óns huis, de straat waarin wij woonden en zeker vriendjes van toen mochten weten dat ik deze op mijn verjaardag had gekregen. Een echte blikken trommel. Prachtig vond ik 'em, dat ronde, gekleurde blik waarvan 't membraan, het slagvel, door een kruislings aangelegd koord strak werd en blééf getrokken. Het intellect van Oskar heb ik geenszins, wel zie ik overeenkomsten. Parallellen tussen toen en nu. Het verleden en het heden. De verleden- en tegenwoordige tijd: Oskar & Geert? Nazisme & Extreem Fanatisme? Contra, wel te verstaan!
Moet ik mij, moeten wij ons, de wereld zich zorgen maken over buitenlands beleid van islamitische landen die geenszins moeite doen vóór, maar alleszins moeite doen tégen, zich inzetten vóór. Zelf geloof ik dat God/Allah niet bestaat. Als kind zag ik 'm als een soort van ruimteschip, communicerend met de bewoners van het heelal. Zoals daar zijn de zon, maan en sterren. Zich ondertussen concentrerend op onze planeet, waarop in principe, helaas! vaak veel meer mis gaat dan goed!
Als lezer, lid en abonnee van de Avrobode ben ik waarschijnlijk meer cultuurliefhebber dan de gemiddelde radiobode-abonnees. 'k Weet het echter allerminst zeker en bovendien is het van ondergeschikt belang. Wat van cruciaal belang is, zijn tegenstellingen in de wereld die beeld-bepalend zijn; zij zijn er op het gebied van zowel geloof, hoop als liefde. Drie begrippen, waarbij 'cultuur' veelzeggend is. Veelbetekenend door respectievelijk de hoeveelheid aan, de vorm van en de manieren waarop. De hoeveelheid aan, is te raadplegen in de programmaboekjes van de diverse theaters. De vorm van, eveneens. Bovendien zijn de manieren waarop, in vormen ván, te verdelen, waardoor jij als liefhebber te kust en te keur cultuur kan beleven.
Die cultuur is overigens niet waar het werkelijk om gaat, waar het om draait, die het betreft. Het gaat in deze om begrip, tolerantie en acceptatie; drie begrippen, met elkaar verweven, dus verbonden...! Begrijpen wij mensen met een andere gedachtegang betreffende bijvoorbeeld politiek en geloof? Zo ja, kunnen wij deze toelaten, -staan en verdragen? Of is dat iets godsonmogelijk? Zo nee!, wat willen wij dan?
Onszelf afzonderen en daarna compleet isoleren, of juist Venster op de Wereld van vandaag zijn?
Schrijver: Annejan Kuperus, 21 december 2011
Geplaatst in de categorie: literatuur
3.5 met 2 stemmen 
618 